Urodzony w 1969 r. Tim Lebbon jest autorem znanym głównie ze swoich książek z gatunku grozy i science fiction. Brytyjskiemu pisarzowi nie jest również obca twórczość w ramach uznanych franczyz takich jak „Gwiezdne wojny” („Świt Jedi: W nicość” z 2013 r.) czy uniwersum Obcego.
Po premierze w 2012 r. filmu „Prometeusz” (notabene ambitnej, ale jednak porażki Ridleya Scotta) posiadające prawa do książek z serii o ksenomorfach wydawnictwo Titan Books postanowiło zamówić
Wczoraj obejrzałem sobie w Iluzjonie „Ptaki” z 1963 r. No i cóż, oczywiście podstawowym problemem w tego rodzaju seansach jest jakość taśmy filmowej – kilkudziesięcioletnia taśma daje efekt oglądania w 480p. Niemniej byłem już na to przygotowany po zeszłorocznym seansie „Terminatora” więc nie mogę powiedzieć, że mnie to zaskoczyło.
Jak zaś przedstawiał się sam film? Pierwsza połowa wygląda zasadniczo jak komedia romantyczna. Melanie Daniels (Tippi Hedren) poznaje w jednym ze sklepów zoologicznych w
„Dzieci nocy” Dana Simmons (ur. 1948) z 1992 r. to powieściowe rozwinięcie jego opowiadania pt. „All Dracula's Children” zamieszczonego pierwotnie w antologii „The Ultimate Dracula” z 1991 r. Jak można się domyśleć po samych tytułach, Simmons bierze w swojej książce na tapetę Draculę – najsłynniejszego wampira w historii popkultury, który zawitał do niej dzięki słynnej powieści Brama Stokera z 1897 r. Oczywiście powieść amerykańskiego autora to nie proste powtórzenie historii opowiedzianej nam
„Misja na Marsa” z 2000 r. to nieco już zapomniany film w reżyserskim dorobku Briana de Palmy (ur. 1940), twórcy kojarzonego głównie z thrillerami i jednego z najważniejszych twórców kina hollywoodzkiego drugiej połowy dwudziestego wieku. Misja to pierwszy i jak do tej pory jedyny film science fiction w jego reżyserii, przy czym został on jego reżyserem bardziej by ratować zaawansowany już projekt, przez co brak mu nieco charakterystycznego dla de Palmy autorskiego
„Planeta wampirów” („Terrore nello Spazio”) to włoski film science fiction z 1965 r. w reżyserii legendarnego twórcy włoskiego kina popularnego Mario Bavy (1914-1980).
Oparta na opowiadaniu włoskiego (jakżeby inaczej) autora Renato Pestriniero (ur. 1933 r.) z 1960 r. pt.„Una notte di 21 ore” fabuła przedstawia nam losy ekspedycji naukowej składającej się z dwóch statków – Galliota i Argosa. Mają one za zadanie zbadać źródło pochodzącego z planety Aura tajemniczego sygnału.
W covenant zebrali chyba najwiekszych kretynów, jakich nosiła ziemia