Ostatnio miałem dniówki, poprosiłem szefową żeby dała mi mieszane zmiany bo skoro jest okienko to i dziewczyny mogą siedzieć na nockach. Bez okienka faktycznie lepiej jak byłem ja albo kolega bo różne rzeczy się w nocy dzieją, wiadomo. Z okienkiem jest bezpiecznie i nie ma problemu. A dniówki chciałem żeby odpocząć, głównie psychicznie. Co prawda na dniówkach się zasuwa, bo ruch jest prawie cały czas, ale za to są na zmianie 2 osoby i nie siedzę jak kołek sam ze swoimi porąbanymi myślami. Oglądałem więc zdjęcia z wakacji koleżanki, zdjęcia jej kota, słuchałem jej narzekania na gotowanie dla męża z celiakią co wyjaśniałoby dziwny smak ciasta marchewkowego którym mnie poczęstowała. Smaczne, ale nietypowe.
Dzisiaj za to znów spokój. Obejrzałem porażkę reprezentacji na telefonie stacyjnym, w międzyczasie obsługując klientów. Kilku zagadało o wynik, był nawet jeden który się rozkręcił i zaczął mi przeklinać na polską piłkę i ogólnie sport w Polsce, podawał nawet przykłady wypowiedzi olimpijczyków które trafiały tu na główną z płomieniem.
Przed chwilą dosłownie miałem klienta którym sam często jestem - "coś bym chciał, ale jeszcze nie wiem co". Problem polega na tym że mam okienko, więc nie połazi po sklepie i nie poogląda. Razem wykminiliśmy przy okienku że Kit Kat, paczka M&M's i duża Fanta to będzie to.
Ludzie często mówią mi że praca na stacji to niewdzięczna praca - użeranie się z trudnymi klientami, nocne godziny itd. To prawda, ale mogę przynajmniej obejrzeć probierzball zajadając darmowe czipsy po terminie ( ͡º͜ʖ͡º)
✨️ Obserwuj #mirkoanonim Jako #przegryw o wiele bardziej wolałbym być ponadprzeciętnie inteligentny niż być chadem. Co mi z bycia chadem skoro i tak jestem introwertykiem, nie lubię imprez, wolę siedzieć w domu i nie podobają mi się atencyjne julki z napompowanymi ustami?
Zawsze mi imponowali ludzie z dużą wiedzą, inteligentni, błyskotliwi, łatwo ogarniający nowy temat, typ pracoholika. Inaczej mówiąc sam chciałbym taki być ale mam wrażenie, że jestem po prostu za tępy. Tak jak wyglądu nie da się zmienić, tak samo ja się dołuje tym że nie da się zwiększyć inteligencji. Chciałbym być takim typem co się zaszyje w domu i wałkuje jakieś tematy i potem jest kozakiem w jakiejś dziedzinie, potem zarabia dobry hajs i ma wywalone na wszystko. Uwielbiam pewność siebie, która bierze się z tego co umiesz i jak inteligentny jesteś. Sam mam pracę biurową (umysłową) ale:
- nie mam skomplikowanych zadań a mimo to dłużej niż innym zajmuje mi ich zrobienie, często panikuje jak jest coś nowego albo napotykam jakieś trudności, często muszę pytać o różne rzeczy, prosić o pomoc
@mirko_anonim: Nie ma większego przegrywu niż bycie bardzo inteligentnym ale poprzez zrządzenie losu, brak pewności siebie, otaczających ludzi, socjalizację, zostajesz zmuszony do pracy z sebixami na równym stanowisku aby przeżyć.
Cierpię na schizofrenię paranoidalną i depresję przez co mam problemy z utrzymaniem się w jakiejkolwiek pracy i nie mam renty, bo zachorowałem na tę chorobę na krótko po ukończeniu studiów. Na moim zadupiu (małe miasto, woj. podkarpackie) praktycznie nie ma pracy chronionej (np. ochrona), a jak już jest, to nie dzwonią (mimo tego, że czasami nie wymagają doświadczenia). 95% pracy do której jakimś cudem chcą mnie zatrudnić, to praca w kołchozie na 3 zmiany, a ja niestety nie mogę pracować na 3 zmiany, co jest zrozumiałe i logiczne. Potwierdził to mój psychiatra. Udało mi się znaleźć robotę w Rzeszowie, ale jak zobaczyłem ich biuro i zachowanie pracowników, to odpuściłem. Biuro wyglądało jakby jeszcze 2 dni wcześniej był tam jakiś melanż i nikt nie odpowiedział nawet "dzień dobry". Życie nauczyło mnie nie ignorować red flagów.
Ogólnie takie są uroki Polski B.
Mam możliwość pożyczyć 5k od rodziców i przeprowadzić się do pokoju 1-osobowego w większym mieście w PL (Wrocław/Poznań/Łódź) i podjąć się jakiejś pracy (jakaś się na pewno znajdzie, w końcu to duże miasta), np. na ochronie galerii/obiektu przemysłowego ewentualnie przy roznoszeniu ulotek. Chcę dobić do 5 lat pracy i uzyskać rentę, nie mam dużych wymagań od życia. Potem będzie już jakoś z górki.
@_atreides: Pewnie próbuj - co Cię czeka tam gdzie jesteś? = może nawet się wciągniesz w pracę i znajdziesz coś co Cię zafascynuje lub zarobisz i wynajmiesz mieszkanie samodzielnie, jakbyś zdobył stopień niepełnosprawności, nawet ten najniższy to by Ci bardzo pomogło, tacy pracownicy są poszukiwani np na recepcje i w ogóle wszędzie, może do jakiegoś biura na szeregowca, albo korpo do najprostszej pracy zdalnej, do ochrony. Niech Ci się ułoży
czego sobię życzę?
stanięcia na nogi i wyjścia z depresji oraz wygrania ze swoimi demonami w głowie
wierzę