Takie trochę to życzeniowo-słodkie, ale da się osiągnąć. Brakuje tutaj jednak bardzo istotnej rzeczy, o której trudno usłyszeć z każdego wymienionego źródła. Ktoś się domyśla, o co mi chodzi?
Na rynku pracy fach w ręku i znajomość języków zapewniają dobrą pracę. Po dostaniu się do upragnionej pracy rozwijasz swoją karierę dalej, ale dziwne uczucie dyskomfortu pojawia się ciągle, a przynajmniej owa satysfakcja wydaje się być niepełna. Wtedy sięgamy po porady psychologów lub kołczy z Internetu, że równie ważne są tak zwane soft-skills. Mówimy sobie wtedy: “No tak! Jak mogłem/am być taki/a niepostępowy/a! Ogarnę relacje interpersonalne i przełoży się to na moje relacje z ludźmi oraz sukces zawodowy.”. Po naoglądaniu się filmików z Petersonem, ukończeniu kursu kołcza Majka lub wysłuchaniu kilku rad Pani Doroty stwierdzasz, że kumasz czaczę, że większość wiedziałeś/aś, ale dobrze to sobie było ugruntować, dosztukować i uzbrojony/a niczym Rambo w “Pierwszej krwi” ruszasz w świat. Jednak po jakimś czasie stwierdzasz, że ciągle (cytując Tuska): “Something is no yes” [“Coś jest nie tak” - przyp. tłumacza].
Ową
Fascynuje mnie różnica między logiką a językiem, który bynajmniej logiczny nie jest. Pozwolę sobie zacytować w tym miejscu pewien żarcik:
“Profesor filologii polskiej na wykładzie:
- Jak Państwo wiecie, w językach słowiańskich jest nie tylko pojedyncze zaprzeczenie. Jest też podwójne zaprzeczenie. A nawet podwójne zaprzeczenie jako potwierdzenie. Nie ma natomiast podwójnego potwierdzenia jako zaprzeczenia.
źródło: comment_Lbr2G8BQwNAsqo8gnqI0YfvScZSOFITg.jpg
Pobierz