Dochodzę do wniosku, że wszyscy starzy mają taki sam c-----y software. Mimo, że nie są spokrewnieni, nie mieli ze sobą niczego wspólnego, a każdy ma takie same teksty. Memy to już w ogóle jakby były robione pod mojego starego, a nie mam nic wspolnego z tymi Anonami, które je tworzą.
Budzenie o 6 i mówienie, że oczy zgniją, "mi swiecisz czy sobie", "podaj mi ten tego leży tam", ojciec i pies po tygodniu, spanie przy włączonym tv, a tylko spróbuj wyłączyć xD
Albo o-----------e bojowych zadań z d--y jak tylko zobaczy, że siedzisz na dupie. Dawaj młody dzisiaj stawiamy szopę xD
A to tylko to co na szybko przyszło mi do głowy.
No k---a każdy stary jest taki sam, pierdzielony Matrix
Budzenie o 6 i mówienie, że oczy zgniją, "mi swiecisz czy sobie", "podaj mi ten tego leży tam", ojciec i pies po tygodniu, spanie przy włączonym tv, a tylko spróbuj wyłączyć xD
Albo o-----------e bojowych zadań z d--y jak tylko zobaczy, że siedzisz na dupie. Dawaj młody dzisiaj stawiamy szopę xD
A to tylko to co na szybko przyszło mi do głowy.
No k---a każdy stary jest taki sam, pierdzielony Matrix
Rozumiem samotność schizoidową: oderwanie, bycie poza światem, obserwowanie życia przez szczelinę w ścianie, to wieczne stanie obok wszystkiego, niemożność wejścia. I też tę egzystencjalną - te przykazane człowiekowi groza życia i obojętność świata. W pewnym stopniu do nich przywykłem i urządziłem się z nimi. A jednak to ta zwykła samotność powoduje we mnie coś w rodzaju wtórnej choroby sierocej.
Może to kwestia ciała? I jedynie tak ładnie koloruję tłumione zwierzęce odruchy? Jasne jest, że żadna dziewczyna nie chciałaby zbliżyć mnie do siebie, a ja sam w bliskich ingerencjach czułbym się zakłopotany, nie wiedząc jaką zrobić minę i gdzie podziać dłonie. Nie potrafię zresztą czuć nic ponad odcienie smutku, znużenia i lęku, jestem wrakiem i parodią człowieka.
I