@Zerp: ogolnie sie to tyczy przypadkowych ofiar, wracasz sobie z imprezy czy czegokolwiek, masz jakies plany marzenia i cele a tu jakis trygoldyta zabiera ci to w pare minut dodatkowo pograzajac twoja rodzine w traumie
Wiem o niezlym wałku jaki się wydarzył w ostatnich tygodniach na terenie naszego kraju z tego powodu w naszej armii wybuchł bunt żołnierzy,a żadne media o tym nie pisnely ani słówka. Nawet wykop o tym nie powiedział. Jeżeli ktoś jest zainteresowany to proszę o plusa. Zawołam i opiszę całą sytuację. #wojsko #polska #cenzura
SPRAWDŹ JAKIM TYPEM WYKOPKA JESTEŚ ( ͡°͜ʖ͡°) Ostatnia cyfra po kliknięciu + powie Ci kim tak naprawdę jesteś. Zdjęcia w komentarzu, zapraszam do zabawy! 0 – Wykopek specjalizujący się w czarnej magii. 1 - Biały Rycerz - rusza na ratunek, każdej różowej, która została obrażona na wypoku. 2 - Wykopkowy Szeryf – pilnuje porządku na
Na fali #medycznewyludzenia założyłem wczoraj Profil Zaufany i konto w ZIP NFZ. W chwili obecnej trwa synchronizacja danych.
Jeżeli jest ktoś ciekaw ile kosztowało leczenie nowotworu od 2014 roku do teraz (2 przeszczepy szpiku, kilkanaście cykli chemioterapii + radioterapia oraz badania diagnostyczne z opieką poradni hematologicznej) to prosiłbym o zaplusowanie tego wpisu lub wysłanie wiadomości na PW. Będę wołał.
Dane postaram się udostępnić we wrześniu, gdy już wszystko będzie zsynchronizowane.
@Taktojaaa: Uwielbiałem tą grę. Nigdy mi się nie udało przejść dalej niż do 3 misji bo nie wiedziałem jak robić niektóre rzeczy, ale nie obchodziło mnie to. Dla mnie w grze było najważniejsze patrzenie jak rozwija się państwo, jak budują się poszczególne budynki, jak rolnik hoduję świnkę, świnkę zabiera rzeźnik i przerabia ją na jedzenie. Albo jak rośnie zboże, jak kosi je rolnik, skoszone zboże wędruje do młynarza który przetwarza
Tym razem wpis nie dotyczy sprawy kryminalnej, ale temat jest tak ciekawy, że może mi wybaczycie ;)
Podczas II wojny światowej naukowcy na uniwersytecie w Minnesocie zastanawiali się jak pomóc ofiarom głodu w Europie i jak powinno wyglądać ich odżywianie po zakończeniu wojny. W 1944 roku rozpoczął się roczny eksperyment głodowy, na czele którego stanął Ancel Keys (ten sam mężczyzna, który opracował dla armii zbilansowane jadłospisy, które są stosowane do dzisiaj).
30-letnia Kala Brown i 32-letni Charlie Craven byli zwyczajną parą mieszkającą w południowej Karolinie. On pracował w drukarni, a ona imała się różnych dorywczych zajęć. Nie przelewało im się, byli jednak bardzo lubiani wśród lokalnej społeczności. Zawsze mili i pomocni. Jednak pewnego dnia zniknęli bez słowa.
31 sierpnia 2016 rodzicie Kali zgłosili na policji zaginięcie córki i jej partnera. Początkowo sądzono, że para po prostu wyjechała na wakacje lub gdzieś zabalowała. Jednak dni mijały i dalej nie było żadnych wieści. Nie było ich stać na żaden dłuższy wyjazd, nikt ze znajomych nie wiedział co się z nimi stało... W końcu, w drugim tygodniu września, policja rozpoczęła poszukiwania. Chociaż „poszukiwania” to dużo powiedziane, bo tak naprawdę nie było żadnego punktu zaczepienia. Żadnych wskazówek, samochód zniknął bez śladu, nikt nic nie wiedział.
@kluha666: Łoooo... Paczcie chamy! Paczcie jak wygląda prawdziwa i jedyna słuszna muzyka! Bo tylko moja muzyka może być dobra, a inna nie, bo mi się nie podoba, a jestem alfą i omegą, wykładnią dobrego smaku, ostatnim wiernym, latarnią morską w powodzi gówna. Wielbcie mnie i sypcie plusy.
Bądźcie dla mnie wyrozumiali, będę tagował. Będę też pisał nieskładnie. Straciliśmy dzisiaj z moją żoną naszego najlepszego przyjaciela. Kota, który był z nami prawie tak długo, jak się znamy. W naszym wspólnym mieszkaniu właściwie zamieszkaliśmy razem z nim.
Wzięliśmy go jako para psiarzy. Bez pojęcia o kotach. Wyrwaliśmy śmierci 2-tygodniowego malucha podrzuconego do weterynarza, do którego chodziliśmy z psem umierającym na raka. Coś płakało na zapleczu, zapytaliśmy co to i o co chodzi. Jak zobaczyliśmy tę małą biedę obydwoje wiedzieliśmy, że trzeba pomóc.
Dla mnie były to przygotowania.
Gdybyście nazwali to fantazjowaniem,trudno byłoby się z tym spierać.
Jedyne, co wiedziałem, to że nigdy nie czułem się lepiej.
Jak w przypadku każdego seryjnego zabójcy,
fantazjowanie w końcu przestaje wystarczać.
Nadszedł czas, by wkroczyć do akcji.