A chciałem sobie sprawdzić co wyjdzie jak spróbuję zrobić zdjęcie Jowisza telefonem przez okular teleskopu. Zastosowałem tylko podstawowe techniki astrofotografii planetarnej - nagrałem minutowy film i zestackowałem 25% najostrzejszych klatek. Wybrałem automatycznie wyostrzony obraz wynikowy z AutoStakkerta i nie prowadziłem dalszej obróbki.
Przy samym Jowiszu widać jeden z księżyców galileuszowych - Io
Teleskop SW 150/750, okular Explore Scientific 82st 4,7mm.
#astronomia #kosmos #gwiezdnyprzewodnik
Przy samym Jowiszu widać jeden z księżyców galileuszowych - Io
Teleskop SW 150/750, okular Explore Scientific 82st 4,7mm.
#astronomia #kosmos #gwiezdnyprzewodnik














Bierzesz kulę (3 wymiary) i tniesz ją na pół jak pomarańczę i obracasz o 90 stopni (rzutujesz) - widzisz koło (2 wymiary)
Bierzesz to koło (2 wymiary) i tniesz je na pół po średnicy i obracasz o 90 stopni (rzutujesz) - widzisz linię (1 wymiar)
Teraz wystarczy, że wyobrazisz sobie kształt (4 wymiarowy), który po przecięciu i rzutowaniu jest kulą (3 wymiary).
Dużo osób mówi, że rozumie 4D, ale prawda taka, że rozumie tylko równania,
@Hole_to_another_universe: A ja mimo wszystko zachęcam. To trochę jak siłownia czy rozciąganie dla twojego mózgu. Nie trzeba być sportowcem by chodzić na siłkę i tak samo nie trzeba być matematykiem czy fizykiem, by bawić się w takie rzeczy.
Jedziesz autostradą i nic się nie dzieje, jedziesz pociągiem i patrzysz w okno, zasypiasz i chcesz zmęczyć czymś mózg (a nie polityki czy inne rozkminy życiowe).
@Hole_to_another_universe: Dokładnie tak samo jak patrzysz na kulę (3d) z perspektywy koła (2d). To, że żyjemy w 4 wymiarowej przestrzeni, gdzie 4 wymiarem jest czas nie przeszkadza w niczym by o 4 wymiarze mysleć w kategoriach normalnego wymiary mierzonego w metrach. Eksperyment z superkulą właśnie o takiej 4-wymiarowej przestrzeni traktuje - ona ma superobjętość (?) w m^4.
Rozumienie 4d jako 3d+czas