Tytuł:Solaris Autor:Stanisław Lem Gatunek:fantasy, science fiction Ocena: ★★★★★★★★☆☆ ISBN:9788308049051 Wydawnictwo:Wydawnictwo Literackie Liczba stron:340 ---- To jedna z tych książek, które bardziej się przeżywa niż czyta. Niby klasyczne sci-fi: stacja badawcza, obca planeta, naukowcy próbujący zrozumieć nieznane. W praktyce – filozoficzny mindfuck o granicach ludzkiego poznania i o tym, że największe potwory nosimy w sobie.
Fabuła skupia się na Krisie Kelvinie, który trafia na stację orbitującą nad planetą Solaris. Szybko okazuje się, że coś jest bardzo nie tak – załoga jest rozbita psychicznie, a sam ocean planety zaczyna materializować ludzkie wspomnienia i traumy. I tu zaczyna się jazda bez trzymanki, bo Lem zamiast kosmitów daje nam lustro – takie, w którym odbija się wszystko, co chcielibyśmy wyprzeć.
Największa siła tej książki to klimat: ciężki, duszny, momentami wręcz klaustrofobiczny. Nie ma tu epickich bitew ani dynamicznej akcji – jest za to ciągłe poczucie niepewności i napięcia. Lem pokazuje, że kontakt z obcą inteligencją może być nie tyle niemożliwy, co kompletnie bezsensowny, bo próbujemy zrozumieć coś nieludzkiego przy pomocy ludzkich kategorii.
Nie jest to jednak książka łatwa. Długie opisy, pseudonaukowe rozważania i tempo, które momentami siada, mogą odstraszyć.
„Solaris” to nie jest lektura na relaks po pracy, tylko coś, co zostawia z lekkim egzystencjalnym niepokojem i siedzi w głowie długo po skończeniu.
Tytuł:
SolarisAutor:
Stanisław LemGatunek:
fantasy, science fictionOcena: ★★★★★★★★☆☆
ISBN:
9788308049051Wydawnictwo:
Wydawnictwo LiterackieLiczba stron:
340----
To jedna z tych książek, które bardziej się przeżywa niż czyta. Niby klasyczne sci-fi: stacja badawcza, obca planeta, naukowcy próbujący zrozumieć nieznane. W praktyce – filozoficzny mindfuck o granicach ludzkiego poznania i o tym, że największe potwory nosimy w sobie.
Fabuła skupia się na Krisie Kelvinie, który trafia na stację orbitującą nad planetą Solaris. Szybko okazuje się, że coś jest bardzo nie tak – załoga jest rozbita psychicznie, a sam ocean planety zaczyna materializować ludzkie wspomnienia i traumy. I tu zaczyna się jazda bez trzymanki, bo Lem zamiast kosmitów daje nam lustro – takie, w którym odbija się wszystko, co chcielibyśmy wyprzeć.
Największa siła tej książki to klimat: ciężki, duszny, momentami wręcz klaustrofobiczny. Nie ma tu epickich bitew ani dynamicznej akcji – jest za to ciągłe poczucie niepewności i napięcia. Lem pokazuje, że kontakt z obcą inteligencją może być nie tyle niemożliwy, co kompletnie bezsensowny, bo próbujemy zrozumieć coś nieludzkiego przy pomocy ludzkich kategorii.
Nie jest to jednak książka łatwa. Długie opisy, pseudonaukowe rozważania i tempo, które momentami siada, mogą odstraszyć.
„Solaris” to nie jest lektura na relaks po pracy, tylko coś, co zostawia z lekkim egzystencjalnym niepokojem i siedzi w głowie długo po skończeniu.
#bookmeter #ksiazki #czytajzwykopem #fantasybookmeter #sciencefictionbookmeter
źródło: 352x500
Pobierz