Faktycznie zaczyna się wbiciem w fotel - widzimy biegnący tłum ludzi, starających się zająć jak najlepsze miejsce, by zaraz potem usłyszeć pierwsze riffy “Vertigo”- jednego z najostrzejszych i dobrze sprawdzających się na koncertach utworów U2.

W dziesięć lat po szumnej premierze "Elżbiety" osławiony dzięki niej Kapur powrócił do tematu. Z różnymi efektami, czego najlepszym dowodem są opinie krytyków i widzów, począwszy od zachwytu, aż po skrajną krytykę.

Bo jest to widowisko wspaniałe, zapierające dech i wciskające w fotel. I nie tylko realizacyjna maestria jest tutaj decydująca, a sam zespół, jego muzyka i - przede wszystkim - podejście do uprawianej sztuki. "Albo dajesz czadu, albo spieprzaj, dziadu, nie ma innej możliwości" - jak mawiał Miles Davis.

Wytknąć błędy temu filmowi i nie połamać sobie na tym pióra będzie nie lada sztuką. Wyznaczana długimi travellingami, przepełnionymi światłem i misternie ujętym detalem nabożność, z jaką „Wygnanie” nakazuje do siebie podchodzić wydaje się być nie do osiągnięcia nawet dla miłośników Tarkowskiego i mnichów buddyjskich z satori na koncie.

Czarna tkanina rozpięta na prymitywnym omasztowaniu frywolnie wybrzusza się na wietrze. Islamski czador został zaadaptowany do roli żagla. Niecałą godzinę później wody Morza Kaspijskiego unoszą powiązane sznurami tratwy. Gdzieś w oddali rozbrzmiewają jeszcze echa chłopięcych zabaw. Leciwa kobieta wdrapuje się na pokład. Żegnana przez dwie uczestnic

Ostatni dwadzieścia minut z życia prezydenta widzimy bowiem z kilku różnych punktów widzenia. Zaczynamy od spojrzenia dziennikarki telewizyjnej (Sigourney Weaver) nadzorującej transmisję ze szczytu. W tej relacji dostajemy obraz ogólny, niejako ramę dla dalszych wydarzeń.

Cztery nominacje do Oscara, w tym statuetka za najlepszy scenariusz dla Diablo Cody, szereg prestiżowych wyróżnień i amerykański box office w garści - takie sukcesy ma na koncie niezależna komedia "Juno". Opowieść o przebojowej nastolatce, która zachodzi w ciążę, podbiła serca widzów i krytyków za oceanem. Jak pójdzie jej w Polsce?

Świetna recenzja filmu, który wejdzie do naszych kin podobno w maju. Film 1612, to historia Rosji i walk z polskim wojskiem na zakończenie Dimitriad. Film został zrealizowany na zamówienie, można rzec samego Putina. Grają polscy aktorzy, m.in Żebrowski, no i polska husaria... wreszcie wspaniała, nie to co w Ogniem i Mieczem

Starcraft, to gra, która pomimo 10 lat na karku wciąż w komputerowym świecie jest wyznacznikiem tego, jak powinien być skonstruowany idealny RTS. Jak więc można się domyślić, wieść o planszowej adaptacji, tworzonej przez FFG, rozbudziła nadzieje graczy. W zasadzie gra Starcraft: the Board Game była od początku skazana na sukces.

Kontynuuję swoją "misję". "Wygnanie" warto obejrzeć i zróbcie to, póki film jest w kinach. Bo te piękne, z pietyzmem przedstawione połacie rosyjskiej ziemi należy obejrzeć właśnie w kinie.

O filmie Wai Keunga Lau niestety niewiele dobrego można powiedzieć. Ciekawy wydaje się wspomniany punkt widzenia przyjęty przez reżysera, ale na tym w zasadzie koniec. Sama historia, jaka zostaje nam zaserwowana, jest mocno pretensjonalna, a wszelkie jej ubytki, niedoskonałości próbuje się zatuszować ogromną dawką przemocy.

Recenzja kart graficznych z najwyższej półki ;]

Debiutujący w kinie fabularnym Stanisław Mucha jest doświadczonym dokumentalistą ("Die Mitte", "Reality Schock", "Absolut Warhola"), bardziej jednak znany w Niemczech - gdzie mieszka i tworzy od piętnastu lat - niż w kraju ojczystym. Jego kinowy debiut fabularny został zresztą zrealizowany w koprodukcji z kinematografią niemiecką.

Notka pokrótce opisuje serwis, przedstawia jego plusy i minusy oraz zawiera screeny przedstawiające funkcjonowanie serwisu. Wyjaśnia też dlaczego ten serwis jest podobny do naszej-klasy.

QNAP TS-109 oferuje zadziwiająco dużo usług jak na tak małe urządzenie. Oprócz podstawowej funkcji wymiany plików po protokołach SMB, FTP, Apple Talk i NFS, możliwość ich przeglądania bezpośrednio z poziomu WWW. Działa także jako Multimedia Station, serwer WWW, SQL. Pozwala na przechowywanie backupów. Zapraszam do przeczytania recenzji.

Piotr Adamczyk znów w komedii! Tym razem dwoi się i troi w filmie duetu Wereśniak-Łepkowska. "Nie kłam, kochanie" to historia bankrutującego playboya Marcina. Żeby zdobyć majątek ciotki, mężczyzna musi znaleźć sobie narzeczoną. Oczarowuje nieśmiałą Anię i zabiera ją na rodzinne spotkanie do Krakowa. Czy rodzina da się nabrać? Czy Ania pozna prawdę?

Coś dla czytelników "Bogaty Ojciec, Biedny Ojciec". Zupełnie inna, bardziej obiektywna i niekoniecznie pozytywna recenzja książki R. Kiyosakiego.

Jak dziś wyglądać by mogła rodzina Dulskich, znana ze znakomitej książki G. Zapolskiej? Czym dziś jest moralność mieszczańska? Na te i wiele innych, istotnych pytań odpowiada znakomita sztuka Marty Ogrodzińskiej, wystawiana w Teatrze Polskim w Warszawie.

„Lars i prawdziwa dziewczyna” to film o dorosłości, społeczności, mądrości i miłości, z elastyczną kobietą-lalką naturalnych rozmiarów w jednej z głównych ról. Kontakt z Larsem i Bianką (lalka) przynosi wiele wzruszenia. Wysokiej próby, świetnego sortu.

Recenzowanie filmu „Motyl i Skafander” Juliana Schnabla to zadanie zaiste karkołomne. Tak zresztą jak i sama próba ekranizacji autobiograficznej powieści Jean Dominique’a Baubiego. Z niezmierną łatwością można bowiem, poprzez powtarzanie patetycznych truizmów, zamknąć ją w schemacie, stworzyć dystans sytuujący dzieło w obrębie Wielkich Tematów.