W Europie, nawet w krajach katolickich, takich jak Francja czy Włochy, wojujący prawicowi ekstremiści wolą się odwoływać do nazizmu, socjaldarwinizmu, integralnego tradycjonalizmu Evoli – do wszystkiego poza chrześcijaństwem.

Dlaczego ugrupowania „narodowowyzwoleńcze” – a więc w swej istocie nacjonalistyczne – przyjmowały lewicową ideologię?

Wyższe wykształcenie przestało być jednak czymś ekskluzywnym. To, co wyróżnia dziś inteligencję, to tendencja do zamykania się we własnym środowisku, które staje się źródłem przywileju, co stoi w sprzeczności z głoszonymi przez tę warstwę deklaracjami. To zamknięcie sprawia, że inteligencja łatwo poprzestaje na samopotwierdzających się opowieściach o rzeczywistości

We Francji panował kiedyś obyczaj – i jest tak chyba we wszystkich krajach – żeby o niedawno zmarłym nie mówić źle. Pamiętam, że zapora ta pękła w 2005 roku, kiedy zmarł Guillaume Dustan. Nienawiść, jaka dotknęła go ze strony wojujących członków „Act Up” [stowarzyszenie nagłaśniające problematykę AIDS; red.], nie ustała wraz z jego śmiercią, a niektórzy nie wahali się

Umiar i proporcje. Tego wydaje się brakować planowanemu na jutro „czarnemu protestowi”. Nikt nie ma wątpliwości, że demonstrujący mają do tego całkowite prawo, pytanie tylko czy w sytuacji, w której nic nie wskazuje na to, aby kontrowersyjny

Tadeusz hrabia Dzieduszycki to jeden z najbardziej oryginalnych myślicieli dwudziestolecia. To też jeden z najbardziej oryginalnych mesjanistów. Jego mesjanizm – nazywam go technomesjanizmem – łączy bowiem cechy, które niewiele mają wspólnego z obiegowymi poglądami na twórczość Mickiewicza czy Słowackiego, albo Trentowskiego czy Cieszkowskiego. Ci ostatni, dla wielu, zapełniali swoje książki fantazjami albo pustymi nawoływaniami do czynu, bez konkretnych wskazań, co robić. Dzieduszycki przychodzi po Brzozowskim, zaczyna z tego punktu

Białoruś to dziwny sąsiad. Łączy nas z nią spory kawał granicy i kilkaset lat historii, jednak nie wywołuje ona takich emocji jak Ukraina, Litwa czy Rosja. Myśl o żadnym z białoruskich miast, nawet Grodnie, nie porusza w naszych sercach strun, które poruszają Lwów czy Wilno. Białorusini nie wzbudzają w nas ani nadmiernej sympatii, ani niechęci. Białoruś rzadko gości w serwisach informacyjnych. W najbliższy weekend odbędą

Środowisko gdańskich liberałów rodziło się w oderwaniu od ideologii liberalizmów tych polskich, jak i światowych. To jeden z najciekawszych przypadków w historii polskiej myśli politycznej, bowiem liberalni gdańszczanie w zasadzie pojawili się znikąd.

Ten tekst prezentujemy, jak to mawia młodzież, dla tak zwanej beki. Po latach poniewierania pracownikami i wygrażania, że "jak się nie podoba, to spadaj, na twoje miejsce czeka 10 chętnych" - teraz role się odwróciły i zaczęło się płakusianie tzw. pracodawców. Nagle zaczęli opowiadać o etyce, o zobowiązaniach moralnych, o standardach itd.

To on właśnie w 1995 roku zainicjował referendum, w którym ówczesne symbole narodowe Białorusi zostały zmienione na sowieckie. Od tego czasu Pogoń i flagi narodowe zostały zakazane, stały się symbolami opozycji wobec Łukaszenki, za ich publiczne demonstrowanie groziły areszty i grzywny.

Jednak wydarzenia ostatnich miesięcy pokazują, że władze Białorusi zmieniają spojrzenie na symbolikę narodową. Impuls do tego dały dwie kwestie. Po pierwsze, wojna Rosji

Dla ordoliberałów ideałem był ordo universi – przejęta od św. Tomasza, na którego się często powoływali, „idea naturalnego porządku zamierzonego przez Boga, a tworzonego przez ludzi”. „Istnieje tylko jeden ustrój, który zasługuje na określenie »ład« w wyższym sensie – pisał jeden z najbliższych współpracowników Euckena Franz Böhm – i dlatego zadaniem ludzkim ma być dołożenie wszelkich możliwych starań, żeby spomiędzy możliwych systemów dać

Wszystkie te triki to nic nowego. Rosja nie pierwsza wymyśla kłamstwa, żeby przekonać ludzi do wojny, to raczej tradycyjna forma dezinformacji i propagandy. Różnica polega jednak na tym, że dla rosyjskich władz nie ma żadnego znaczenia to, czy złapiesz ich na kłamstwie. Prawda w Rosji po prostu nie istnieje. Putin zatem może najpierw zapewniać, że na Krymie nie ma rosyjskich żołnierzy, a dwa miesiące później przyznać,

Fizycy kontra humaniści

W 1959 r. C. P. Snow, brytyjski naukowiec i pisarz, wygłosił wykład pt. „Dwie kultury” („The Two Cultures”) opisujący problem rozdźwięku między naukami ścisłymi a humanistyką. Tym samym rozpoczął on szerszą debatę, której wynik nie jest aż tak zaskakujący: potrzebujemy trzeciej drogi, kultury, połączenia obu sposobów patrzenia na rzeczywistość. Czy pół wieku po wykładzie Snowa nadal zamieszkujemy światy równoległe? Odpowiedzi na to pytanie

Kiedy