Dziś poprawność polityczna nie musi już być domeną liberalno-lewicowych środowisk. Rośnie w siłę poprawność polityczna o wyraźnym zabarwieniu prawicowym. Równie irracjonalna jak lewicowa. I równie obca chrześcijaństwu.

To, że nie ma znaku równości między prawicą a katolicyzmem, teoretycznie jest oczywiste. Owszem, czasem bywa im po drodze, w wielu kwestiach zapewne częściej niż z katolicyzmowi z lewicą. Piszę to przy całej świadomości, że nie ma jednego

To, co się w ostatnich czasach dzieje w świecie, pozwala uważać za rzecz niewątpliwą, że jednym z najważniejszych faktów bliskiej przyszłości będzie emancypacja gospodarcza krajów dotychczas upośledzonych i wyzyskiwanych.

Wielkie, bogate narody naszej cywilizacji, dla których ta emancypacja jest katastrofą, mają jeszcze liczne sposoby hamowania jej postępu. Mają one stanowisko zdobyte i utrwalone, w ich orbicie cały świat krąży, posiadają najwyższą organizację przemysłu, handlu i bankowości, w ich ręku głównie są komunikacje

O odczarowywaniu błędnych skojarzeń, przekleństwach polskiej polityki, planach na kolejne wybory, z Adrianem Zandbergiem, współzałożycielem i członkiem zarządu partii Razem rozmawiają Aleksandra Gieracka i Krystyna Opozda

Jaka jest lewica, do której chce przekonywać Razem?

- Lewica stoi po stronie słabszych. Lewica upomina się o prawa człowieka, o wolność dla wszystkich. Lewica wie, że nie ma wolności tam,

„Jest ich wielu”, zaczynał się głośny artykuł Mariusza Janickiego i Wiesława Władyki. „Są wyznawcami symetrii, według której nie ma większej różnicy między PiS-em a innymi partiami” – wyjaśniali. Szkodzą demokracji. PiS ich uwielbia. Symetryści.

Termin ten zrobił w debacie publicznej pewną karierę i do dzisiaj przewija się w dyskusjach politycznych, mając dyskredytować część komentatorów jako pożytecznych idiotów PiS-u.

Symetryści to stwory

The term neoliberalism first appeared in scholarly writings on political economy in the period between the two world wars. The instability of the interwar years, plagued by inflation and depression that bred radical ideologies and unleashed devastation on Europe, convinced many intellectuals and politicians that capitalism was untenable. Yet pockets of liberals remained, including a small circle of economists and legal scholars associated with

Transformacja rozpoczęta przez autora sławetnego Księcia wiodła swoje drogi przez kuluary społecznego postrzegania samej istoty polityki i sceny na której rozgrywają się jej akty, po cichu wyprowadzając z niej sztandary klasycznie pojmowanej politei i chrześcijańskiej ufności wobec losu. Po niemal pięciuset latach od śmierci Niccolo Machiavellego jego dzieło wydaje się dopełnione: nie sposób dziś mówić o „dobru wspólnym” czy „cnocie politycznej” nie popadając w śmieszność. Ikoniczna

Mam w dupie małe miasteczka,

mam w dupie małe miasteczka,

mam w dupie małe miasteczka

informował w wierszu Sobota Andrzej Bursa. Pogarda dla małych i średnich ośrodków to z resztą dość powszechne w Polsce zjawisko. Małomiasteczkowość stała się synonimem bylejakości, przegranego życia i poczucia niespełnienia. Tymczasem, jeżeli chcemy zrozumieć współczesną polskość, skąd ona przychodzi i dokąd może zmierzać, odpowiedzi powinniśmy szukać na przygnębiają- cych

Niepostrzeżenie dla wielu eurosceptyków i euroentuzjastów zmieniają się same fundamenty projektu europejskiego. George Weigel (2005: 7, 8) opisywał zasadniczy dylemat, przed jakim stoi Europa, za pomocą metafory katedry i sześcianu. Katedra miała symbolizować heterogeniczną, organiczną Europę chrześcijańską, nawiązującą do swojej przeszłości i opierającą się na moc - nych fundamentach aksjologicznych, sześcian natomiast − kulturę oświece - niową, budowaną od podstaw według racjonalistycznych założeń,

Techno-feminisms are, once again, on the ascent. The Xenofeminist Manifesto, published in 2015 by the collective Laboria Cuboniks, is a provocative and elaborate example for the renewed exhortation for gendered bodies to merge with technology, rationality and the sciences in order to defeat white supremacist patriarchal capitalism. Cornelia Sollfrank, a practising technofeminist artist with a long history and rich experience in building and

Redakcja Nowej Konfederacji zaprasza na spotkanie dyskusyjne wokół ostatniego numeru pt. "Obronić moralność przed nihilistami", w którym wezmą udział:

Krzysztof Sękowski

prof. Andrzej Zybertowicz

oraz przedstawiciele Uniwersytetu Warszawskiego i Kultury Liberalnej (czekamy jeszcze na potwierdzenie obecności).

Debata odbędzie się 28 czerwca (środa) o 18:30 w kawiarnio-księgarni Tarabuk przy ul. Nowy Świat

Podstawową strukturą platonizmu jest zatem ta wertykalna i dychotomiczna struktura: wysokie i niskie, nadzmysłowe i zmysłowe, idealne i materialne, prawda i pozór. I ta struktura – tak brzmi diagnoza sformułowana przez Nietzschego – wciąż jest podstawową strukturą myślenia większości z nas. Za przykład niech posłuży dosyć klasyczny spór pomiędzy chrześcijaninem a osobą krytykującą chrześcijaństwo. Jak to zwykle wygląda? Krytyk wylicza: „przymusowe nawracanie, inkwizycja, stosy, wojny religijne, krucjaty, konkwista

Gdybym był dziś dwudziestolatkiem, czy ciągnęłoby mnie do islamizmu? Czy chiałbym zostać wojownikiem Państwa Islamskiego? Samo pytanie wydaje się być szokujące, nawet obraźliwe, szczególnie wobec tych, którzy stracili swoje życie w niedawnym zamachu w Manchester Arena. Jeszcze bardziej szokujące wydaje się nie udzielenie natychmiastowej i jednoznacznej odpowiedzi „nie”.

I wojna światowa zaczęła się jako wojna gabinetowa, by szybko przekształcić się w wojnę totalną z udziałem olbrzymich mas ludzkich – zarówno żołnierzy, jak i ludności cywilnej – mobilizowanych, psychologicznie i moralnie, przez rozbudowane aparaty propagandowe do walki z wrogiem, do ofiar i poświęceń na rzecz ojczyzny, prowadzącej słuszną i sprawiedliwą wojnę przeciwko Złu. Jak pisał Harold D. Lasswell w klasycznej książce na temat

Warto zrozumieć, że mentalny centralizm narzucony przez politykę partyjną i sprzężone z nią media stanowi dziś najpoważniejszą blokadę rozwojową – nie tylko komunikacyjną, ale również poznawczą. Przekonanie, że los Krakowa, Gdańska czy Wrocławia to w gruncie rzeczy sprawa nudna i mniej istotna od transferu kilku posłów z klubu do klubu, jest miarą naszych intelektualnych porażek. Dysproporcja czasu, jaki poświęciły media skandalikowi Misiewicza i ustawie metropolitalnej dla Śląska, to pochodna faktu,