Lewicowe media nie spisały się lepiej. Nowa definicja ironii: „Democracy Now” wygłasza 15-minutowy pean na cześć dyktatora, który odmawiał swoim rodakom demokratycznych wyborów przez blisko 50 lat. Niemal w ostatnich sekundach felietonu padają zdawkowe słowa o „kontrowersjach”. Tak się gra w tenisa bez siatki. Czy naprawdę mówimy o tym samym Fidelu Castro? Tym, o którym Human Rights Watch mówi wprost, że stworzył reżim oparty na likwidacji wolności

– Taka nadzieja przyświecała mi, gdy pisałem „Klęskę »Solidarności«”. Wtedy wydawało mi się, że sprawa nie jest jeszcze całkiem przegrana. Zanim zaczęliśmy nagrywać rozmowę, mówiłeś o tym, że moja książka zaskakuje, bo krytykuję w niej polskich liberałów, ale przyjmuję ich założenia. Myślę, że stało się tak dlatego, iż tylko w nich widziałem wtedy w Polsce jakikolwiek lewicowy potencjał. Pamiętałem ich przecież jako działaczy związkowych, bardzo prorobotniczych. Ludzie nie poszli

Przede wszystkim wyleczyłem się gruntownie z resztek ówczesnego rosyjskiego wpływu i przy bliższym poznaniu jak mnóstwa przedstawicieli ruchu rosyjskiego, tak również i literatury oraz publicystyki rosyjskiej przestałem przeceniać znaczenie i siłę rewolucji rosyjskiej. W ten sposób oczyściłem sobie niejako drogę dla wpływów zachodnioeuropejskich. Następnie w Syberii, gdzie wobec braku kultury czynniki społeczne występują bez osłonek w całej swej nagości, przyjrzałem się bliżej maszynerii caratu oraz jego

Swoistym zwieńczeniem ustrojowych pomysłów Hayeka był projekt idealnej konstytucji przedstawiony w trzecim tomie jego magnum opus pt.

Handlowcy krzyczą, że 1 procent podatku od obrotu to jest za dużo, bo zabraknie im na zysk i upadną.

To ja pytam, ile jest wart biznes, który nie ma wystarczającej rentowności. Nie rozumiem tragizowania na temat podatków. W USA najwyższa stawka podatku PIT to jakieś 35 procent. W Europie Zachodniej zdarza się jeszcze wyższa. W Polsce - 32

„Polska mniejszych miast” – taki jest podtytuł książki Filipa Springera „Miasto Archipelag”, reporterskiej podróży po stolicach dawnych województw. Urodzony w Poznaniu, obecnie mieszkający i pracujący w Warszawie, a wydający swoją najnowszą publikację w krakowskim wydawnictwie Karakter autor za pomocą trzech słów podtytułu pokazał, że w podróż przez 31 miast, które na przełomie 1998 i 1999 r. utraciły status wojewódzki, wyrusza jako kronikarz z Wielkiego Miasta na safari po „prowincji”.

Ważną

W tym momencie pojawia się konieczność poczynienia dygresji natury historycznej. Istotą lewicowości było kiedyś to, co dziś nazywa się „populizmem”: lewica wypowiadała się w imieniu ludu, starała się artykułować interesy zwykłych ludzi, próbowała reprezentować plebejską większość. Zarazem socjalizm rodził się w

Pisząc, czy też - jak w tym wypadku - udzielając wywiadów nt. polityki zagranicznej staram się łączyć stronę merytoryczną z polityczną neutralnością. Piszę bowiem o polityce zagranicznej Polski jako Polak, a nie jako polityczny kibic (czy też "kibol") którejś ze stron naszych zapasów w błocie. Staram się pisać "po ludzku"- tak jak robią to Anglosasi. Unikam więc z

Nie ma jednej przyczyny, dla której młodzi lekarze chcą emigrować z Polski. Poziom wynagrodzeń odgrywa oczywiście niezwykle istotną rolę, lecz w grę wchodzą także inne czynniki, jak wadliwy system zdobywania specjalizacji czy regulacje dotyczące doskonalenia zawodowego. Bo czy można uznać za normalną sytuację, w której młody lekarz obligatoryjne kursy doszkalające musi zaliczać poza czasem swojej pracy i za własne pieniądze?

Podstawowym źródłem informacji o kondycji finansowej polskiej służby zdrowia jest

W przypadku nurtu francuskiej prawicy zwanego „ruchem tożsamościowym”(mouvement idenitatire)1, mamy do czynienia z bardzo niekiedy daleko idącym powierzchownym podobieństwem do myśli A. G. Dugina, któremu to podobieństwu towarzyszą jednak fundamentalne różnice ideowe. Bliższe przyjrzenie się tym skomplikowanym współzależnościom może być zabiegiem o tyle pouczającym, że pozwoli dostrzec „postmodernistyczną” i pastiszową stylizację wywodów A. G. Dugina, który z powodzeniem dokonuje „odwojowania” dla tradycjonalizmu

Martin Schulz na pewno nie jest moim bohaterem. Jednak decyzja, by nie kandydować po raz kolejny na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, wrócić do kraju i tam w przyszłym roku wziąć udział w wyborach do Bundestagu, każe mi spojrzeć na tego polityka inaczej.

Nie wiem, czy ten pomysł obecnego przewodniczącego europarlamentu się powiedzie. Nie darzę go sympatią, więc nie będę mu kibicował. Ciekawe jest co

Jeszcze a propos wypowiedzi premiera Glińskiego.

Słyszę, że powiedział to, co powiedział, bo:

1. jest do odstrzału i chcę zatonąć z hukiem;

Fortuny dorobił się na funduszach inwestycyjnych i spekulacjach giełdowych. W biograficznej książce Michaela T. Kaufmana mówi, że gdy po latach odkrył, że to pieniądze kręcą światem, chciał „stać się sumieniem tego świata”. Na jego zaangażowanie się w