Obsesja alt-rightu na punkcie marksizmu kulturowego jest wyrazem strachu przed konfrontacją z faktem, że zjawiska krytykowane jako efekt spisku kulturowych marksistów – upadek wartości, hedonizm – są wypadkową nieodłącznej dynamiki społeczeństw kapitalistycznych. W dokładnie ten sam sposób liberalni krytycy Trumpa i alt-rightu nigdy na serio nie zadadzą sobie pytania, jak to się stało, że nasze liberalne społeczeństwo stworzyło Trumpa.

Peterson nie zadał Žižkowi w zasadzie żadnego ważnego pytania. Najbliżej był wtedy, gdy pytał o to, po co tak oryginalnemu myślicielowi jak Słoweniec Marks i etykietka marksisty. Tu warto by zadać Žižkowi – i być może w ogóle lewicy – pytanie o to, co dziś znaczy marksizm i antykapitalizm, jaką właściwie systemową alternatywę, choćby najbardziej mglistą, lewica ma na myśli, gdy mówi o konieczności radykalnego otwarcia wyobraźni