Artykuł o tym, na czym polega terapia genowa i co za jej pomocą można "popsuć" lub poprawić w ludzkim DNA. Na jakim etapie rozwoju można lub powinno się ją stosować? Kiedy ma sens? Jakie są związane z nią zagrożenia? Autor jest biotechnologiem, specjalistą od onkologii i terapii komórkowych.

Film o różnicy między pochodzeniem genetycznym i genealogicznym, pokazujący, dlaczego większość naszego genetycznego pochodzenia jest tracona w ciągu krótkiej liczby pokoleń. Więcej w książce Davida Reicha "Kim jesteśmy i skąd się tu wzięliśmy: Starożytne DNA i nowa nauka o ludzkiej przeszłości".

​He Jiankui, który w 2018 r. bez zgody środowiska naukowego, podjął się edycji genomu dwójki dzieci, aby zyskały odporność na infekcję wirusa HIV, został skazany na dwa lata więzienia. Teraz wychodzi na wolność i pojawia się pytanie: co dalej z jego badaniami?

Naukowcom udało się zsekwencjonować genom aksolotla, płaza znanego ze swoich zdolności regeneracyjnych. Czy to otworzy drogę do lepszego leczenia urazów u ludzi

Biolodzy ewolucyjni opublikowali wyliczenia, że tylko 25% genomu u ludzi za coś odpowiada lub na coś wpływa. Cała reszta to nieszkodliwa, aczkolwiek całkowicie zbędna pozostałość.

Naukowcy z Hiszpanii i Danii zsekwencjonowali kompletny genom neolitycznego iberyjskiego rolnika. To jednocześnie pierwszy tak stary genom zsekwencjonowany w całym basenie Morza Śródziemnego

I inne przykłady, czyli konkretne sytuacje, które wyjaśnia epigenetyka.

Genomy są jak księgi życia. Do niedawna jednak ich okładki były zamknięte. Teraz wreszcie możemy otworzyć książkę i obejrzeć strona za stroną. Nadal nie jesteśmy pewni, jak duża część naszego genomu koduje informacje, które są ważne dla naszego przeżycia...

Naukowcom udało się zsekwencjonować genom sosny taeda. To najdłuższy ze wszystkich genomów, jakie poddano dotychczas sekwencjonowaniu. Jest on siedmiokrotnie dłuższy od genomu ludzkiego...

Twierdzenie że nos człowieka potrafi rozróżnić między 10 tys. różnych zapachów pojawia się na witrynach internetowych, w podręcznikach i publikacjach naukowych. Andreas Keller z Rockefeller University chciał podać lepsze oszacowanie – takie, które będzie miało oparcie w rzeczywistych eksperymentach.

Minęło już 12 lat od zakończenia Human Genome Project. Od tego czasu stale wnoszone były poprawki. Dzięki rozwojowi technik sekwencjonowania nowej generacji najnowsza, grudniowa poprawka w końcu przybliża nas do pełnego poznania naszego własnego DNA.