Jeśli zbyt długo patrzysz w czeluść, czeluść zaczyna patrzeć na ciebie.

Cała historia jest historią kolonizacji, wszyscy bowiem trafiliśmy tu, gdzie jesteśmy, z zupełnie innego miejsca.

To prawda, że nie miałem specjalnych ambicji, ale dla ludzi bez ambicji też powinno być jakieś miejsce, lepsze niż to, które zwykle dla nich rezerwowano. No bo z jakiej, do cholery, racji, człowiek miał być zadowolony z tego, że wyrwany ze snu przez budzik, wyskakiwał z łóżka o 6.30 rano, wmuszał w siebie jakieś jedzenie, wysrał się, wysikał, umył zęby, przyczesał włosy, naużerał się z ulicznymi korkami, po to żeby dostać się

Odwieczna tęsknota za wędrówką szarpie łańcuchem przyzwyczajeń. I znów z zimowego snu budzi się we krwi dziki zew.

Życie? Przecież ono nie ma żadnej wartości. To najtańsza z niedrogich rzeczy.

Ćwiczyłem 8 godzin dziennie. Nie siedem godzin i 54 minuty. 8 godzin. To była obsesyjna dolegliwość (...).