My, którzy byliśmy więzieni w obozach koncentracyjnych, dobrze pamiętamy ludzi wędrujących od baraku do baraku, pocieszających towarzyszy niedoli, ofiarujących im ostatni kawałek chleba. Nie było ich zbyt wielu, lecz stanowią wystarczający dowód na to, że człowiekowi można odebrać wszystko z wyjątkiem jednego – ostatniej z ludzkich swobód: swobody wyboru swojego postępowania w konkretnych okolicznościach, swobody wyboru własnej drogi.

To, w jaki sposób człowiek akceptuje swoje przeznaczenie i cierpienie, jakie ono z sobą
Sindarin - > My, którzy byliśmy więzieni w obozach koncentracyjnych, dobrze pamiętamy...

źródło: comment_158782765959oyHamiALvKAgfT1nYGyn.jpg

Pobierz
  • 9
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

"standardowy" więzień przebywał w obozie kilka dni


@Himre: Na pewno nie. Sporo pracował przy budowie linii kolejowych a samym lekarzem "na rewirze" był przez kilka ostatnich miesięcy z edit:trzech lat bycia w różnych obozach.
  • Odpowiedz
pierwsze 300 stron, chyba dwa tygodnie


@Rinter: oj ciężko jest na początku. Erikson od razu rzuca na głęboką wodę w dodatku przyczepia Ci do nóg dwie armaty. Pierwsze rozdziały czytałem po kilka razy.
  • Odpowiedz
  • 1
@Trollinsky: Niechcący :/ skopiowałam sobie z poprzedniego mojego wpisu, w którym opisywałam książkę Kinga i nie usunęłam tego tagu
  • Odpowiedz
Patrzę że już mam w chcę przeczytać, a ostatnio nie miałem pomysłów na kolejną książkę. Dzięki za przypomnienie. ;)
  • Odpowiedz
@DerMirker: Dzięki za wartościowy opis, ale po takiej recenzji nie spodziewałbym się lasu chętnych ( ͡° ͜ʖ ͡°) Mówisz, że nie wnosi nic ciekawego, kojarzysz jakieś książki o "podobnej tematyce", które nie są jedynie narzekaniem?
  • Odpowiedz
@gram_w_mahjonga: dobra już mam, tłumaczenie Szypuła, poprzednie Krabat.

Ze swojej strony polecam GENIALNIE zrobionego audiobooka po angielsku. Musiałem sprawdzać, czy na pewno czyta jedna osoba, bo każdy głos był inny.
  • Odpowiedz
@loginnawykoppl: chodzi mi też o pewnie prawidłowości dla wszystkich epidemii. Wpierw społeczne żądania skierowane do administracji, aby zwiększyć środki bezpieczeństwa kosztem wolności, aby z czasem mieć dość wcześniej chwalonych i oczekiwanych restrykcji.

Jakby zamienić Oran na Oławę, mielibyśmy reportaż jak z Polski Marzec/Kwiecień 2020 :D
  • Odpowiedz
@LebronAntetokounmpo:

prawidłowości dla wszystkich epidemii


"Dżuma" jest symbolem absurdalności życiowych kolei losu a autor chciał pokazać, że ani religia, ani próby ucieczki, ani jakiekolwiek konstruktywne działania nie pozwolą ich w żaden sposób opanować. Pozostaje jedynie pogodzenie się z losem i codzienne wtaczanie niczym Syzyf kamienia pod górę ze świadomością, że i tak
  • Odpowiedz
Tak jakby praca w korporacjach była uwsteczniająca i robiła z człowieka maszynę.


@DerMirker: nienawidzę tego przeświadczenia. Po pierwsze zakłada ono jednakowość wszystkich korporacji. Po drugie ten czarny PR najczęściej dają ludzie, którzy zwyczajnie trafili na fatalnego szefa i nawet nie próbowali tej sytuacji naprawić. Trochę jak z nienawiścią do danej dziedziny nauki, bo miało się złego nauczyciela. Po trzecie korpo dla większości jest etapem i urwanie się ze świata korporacji
  • Odpowiedz
326 - 3 = 323

Tytuł: Świat bez bohaterów + Zarzewie buntu + W pogoni za proroctwem
Autor: Brandon Mull
Gatunek: Fantastyka
Ocena: 8/10
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

329 - 3 = 326

Tytuł: Pan Lodowego Ogrodu tomy I-III
Autor: Jarosław Grzędowicz
Gatunek: Fantastyka
Ocena: 7/10
  • 13
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@r__k: fajna seria, z przyjemnością ją czytałem, ale autorowi trochę zabrakło pomysłów. A szkoda, gdyby podtrzymał do końca poziom I tomu to byłoby fantasy na światowym poziomie.
  • Odpowiedz
@Kotniepies: mi też się zdarza ;) ale książka nie musi być napisana świetnym językiem, nieść uniwersalnych prawd czy być wstrząsającym reportażem, żeby była dobra. Lubię też książki, które są lekkie i przyjemne oraz nie wymagają użycia mózgu. Po prostu wtedy oceniam je w innej kategorii ( ͡° ͜ʖ ͡°)
  • Odpowiedz
@Sindarin: strasznie długo mi zeszło czytanie jej, ale zdecydowanie musiałam odetchnąć po niektórych historiach. Najbardziej mną wstrząsnęły opisy, kiedy oni tak ślepo ufali swojej władzy, dla mine było to wręcz niemożliwe do uwierzenia.
  • Odpowiedz