W okresie międzywojennym byli przeciętnymi dzieciakami. Mówią, że najważniejsze wartości wynieśli z domu rodzinnego, nie nazywają siebie bohaterami bo wykonywali tylko swoje obowiązki. Polityka ich nie interesowała chcieli jedynie wolnej Polski. Żołnierze Armii Krajowej, tacy byli i są nadal.

Budynek sortowni śmieci ma sąsiadować bezpośrednio z cmentarzem, jednak najbardziej szokujące jest to, że na przyszłym placu budowy mogą znajdować się masowe mogiły pomordowanych w tym obozie więźniów.

Życie wykazało, że ludzie mogą przetrwać kataklizm bez prądu i ogrzewania, ale muszą mieć wodę. A skąd ją wziąć, kiedy zabraknie prądu? Inspiracją do napisania tych varsavianów są zdjęcia przedstawiające pierwszych mieszkańców stolicy po wyzwoleniu. Nosili wodę z Wisły!

Funkcjonariusze NKWD przyjechali specjalnym pociągiem. Byli uzbrojeni w b--ń maszynową i piki. Ich oddział liczył co najmniej 100 osób. Po opuszczeniu pociągu pieszo weszli do wsi, którą okrążyli i przystąpili do rewizji wszystkich domów. Mieli z sobą listy osób przeznaczonych do aresztowania.

Nie mają nawet grobów, zdradzeni, po śmierci odarci z czci i godności, wymazani z narodowej pamięci nie zostali do niej przywróceni po roku 1989. Nie trafili do szkolnych podręczników, nie powstały o nich filmy, nie stali się natchnieniem artystów.

Ciało Komendanta wozili ze śpiewem po wszystkich jarmarkach i miasteczkach. Chodzili po domach, wypędzali ludzi, aby poznawali, czy to jest naprawdę "Krysia". Naigrywali się mówiąc "Wasz Bóg, wasz "Krysia", całujcie jego ręce i nogi".

W II Rzeczpospolitej Wołyń był miejscem w którym obok siebie żyli Polacy i Ukraińcy. Sąsiedzkie stosunki były zazwyczaj dobre, jednak wraz z nadejściem wojny arkadia zamieniła się w piekło. Dokument przedstawia historię Wołynia podczas wojny, wraz z wspomnieniami żołnierzy oraz cywili.

Jeden z najpodlejszych plakatów w historii polskiej sztuki: „Olbrzym i zapluty karzeł reakcji”. Plakat ten pojawił się już w styczniu 1945 roku na słupach zburzonej Warszawy i był zapowiedzią krwawej rozprawy komunistów z armią AK.

W powojennym antykomunistycznym podziemiu walczyło ponad 120 tysięcy Polaków. Ostatni partyzant zginął w 1963 roku na Lubelszczyźnie.

"Terror sowiecki taki sam jak gestapo" - depeszowano z lubelskiej AK do Londynu w październiku 1944 roku

Adam Boryczka za działalność konspiracyjną i niepodległościową został skazany przez komunistów na 3-krotną karę śmierci. Żołnierz AK i WiN z więzienia wyszedł dopiero w 1967 r.

Polscy i białoruscy partyzanci nie mieli wspólnego dowództwa, przyświecały im też inne cele. Tym co ich łączyło i co nimi kierowało była nienawiść do krwawego stalinowskiego reżimu.

Najmłodszy z zamordowanych, Alojzy Piaskowski, drużynowy z organizacji Konspiracyjny Związek Harcerstwa Polskiego (stracony 14.01.1947 r.) miał 17 lat i 9 miesięcy. Wśród najbardziej zasłużonych dla Polski znalazł się m.in. Roman Szumski, podoficer Korpusu Ochrony Pogranicza i Wojska Polskiego

- Jan Karski, bohaterski kurier polskiego podziemia został uhonorowany prezydenckim Medalem Wolności - oznajmił prezydent USA Barack Obama. Legendarnemu kurierowi AK przyznano najważniejsze amerykańskie cywilne odznaczenie.

W obliczu IV rozbioru Polski dokonywanego przez hitlerowskie Niemcy i ZSRR, została powołana Służba Zwycięstwu Polski, przekształcona następnie w Związek Walki Zbrojnej, który z czasem przyjął nazwę Armia Krajowa. W Polsce Ludowej nie stali się jednak dumą narodu, lecz „zaplutymi karłami reakcji”.

Galeria zdjęć

"Każdy wojownik Polski Podziemnej (...) musiał zdawać sobie sprawę, że w razie przypadkowej strzelaniny narażeni są na śmierć przechodnie, że mógł nie tylko zginąć on, bo za jednego Niemca wróg mścił się rozstrzelaniem nawet i stu zakładników. Było to dla nas bardzo dużym obciążeniem psychicznym..."

Był jedną z najmroczniejszych postaci stalinowskiego aparatu represji w Polsce. Wydał 106 wyroków śmierci, z których wykonano niemal wszystkie. Po zakończeniu zbrodniczej kariery żył spokojnie w Warszawie, pobierał ogromną emeryturę.