[pianinka]

564 + 1 = 565

Tytuł: Grona gniewu
Autor: John Steinbeck
Gatunek: klasyka
Ocena: 10/10
ISBN: 9788381233798
Tłumacz: Alfred Liebfeld
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 672
To może być najlepsza książka jaką przeczytałam, równie aktualna osiemdziesiąt lat temu jak i dziś. Opowieść o tym, jak pozostać człowiekiem w nieludzkich warunkach. O tym, jak kapitalizm wydobywa z ludzi to, co najgorsze, jak władza i majątek coraz bardziej skupiają się w rękach nielicznych, podczas gdy miliony zmuszone są walczyć o resztki. A także o tym, że mimo tej niesprawiedliwości jedyne, co naprawdę możemy zrobić, to starać się zachować człowieczeństwo, wspierać się nawzajem, pozostać solidarni i dawać głos krzywdzie.

I przede wszystkim nie dać się podzielić błahymi wojenkami. Na tym, że skaczemy sobie do gardeł zyskuje tylko jedna grupa, w której interesie jest by ludzie nigdy się nie zorientowali, że w świecie nastawionym na maksymalną rywalizację jedynym ratunkiem jest ostatecznie wspólnota. Ciężka, przytłaczająca opowieść, ale naprawdę warto się zapoznać. Coś czuję, że w obliczu potencjalnej nadchodzącej rewolucji AI może się okazać bardziej aktualna niż kiedykolwiek.

The great fact: when property accumulates in too few hands it is taken away. And that companion fact: when a majority of the people are hungry and cold they will take by force what they need. And the little screaming fact that sounds through all history: repression works only to strengthen and knit the repressed. The great owners ignored the three cries of history. The land fell into fewer hands, the number of the dispossessed increased, and every effort of the great owners was directed at repression. The money was spent for arms, for gas to protect the great holdings, and spies were sent to catch the murmuring of revolt so that it might be stamped out. The changing economy was ignored, plans for the change ignored; and only means to destroy revolt were considered, while the causes of revolt went on.

#bookmeter #literatura #ksiazki #klasykabookmeter

[baal80]

@pianinka: Jest dobra ale nie bez wad i warto spojrzeć na całość krytycznym okiem. Może jestem spaczony prawdziwym życiem w komunie ale niektóre rzeczy, zachowania itd. są tam tak karykaturalnie przerysowane że wręcz wywołują niesmak. No ale nie dziwi mnie, że dla kawiorowej amerykańskiej lewicy jest to prawie biblia.

Nie wiem czy jasno się wyraziłem ale tutaj jest jasny podział: oni wszyscy źli, my wszyscy dobrzy, prawi i szlachetni -

[pianinka]

@baal80:

Nie wiem czy jasno się wyraziłem ale tutaj jest jasny podział: oni wszyscy źli, my wszyscy dobrzy, prawi i szlachetni - to mnie razi i powoduje zapalenie się czerwonej lampki.

Nie odniosłam takiego wrażenia szczerze mówiąc, wiele zachowań biedniejszej klasy jest krytykowanych, powiedziałabym nawet, że ta krytyka to clue całej powieści - brak solidarności i skakanie sobie do gardeł, wykluczanie społeczne aktywistów, którzy chcą zmienić warunki wszystkich pracowników na lepsze

[mamracjewieszotym]

@pianinka: czytałem 10 lat temu. Genialne jak każda proza Steinbecka

[Jordanek]

@baal80: książka ogólnie świetna, ale miałem bardzo podobne odczucia - tak jakby wyfiltrowane zostały jedynie negatywne zachowania jednych osób i strony, a pozytywne drugiej strony, bez ich żadnych wad i niedoskonałości.

[Bonnie_Springs]

@pianinka: z ciekawości - ile Tobie zajęło przeczytanie jej?

[pianinka]

@Bonnie_Springs: Hmm, około dwa tygodnie nieregularnego czytania.