Od poważnej "Rzeczpospolitej" po bulwarowy "Fakt" wszystkie redakcje wyeksponowały wydarzenie. Natomiast "Gazeta Wyborcza" uznała, że wydarzeniem dnia, któremu warto poświęcić pierwszą stronę, jest porozumienie Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych w sprawie liberalizacji ruchu lotniczego. Wnikliwy czytelnik znajdzie jednak wzmiankę o tym, że coś się jednak w Polsce wczoraj wydarzyło. Na ósmej stronie jest krótki tekst pod niewiele mówiącym tytułem "Taśmy Gudzowatego znów krążą".

Wreszcie ktoś odważył się powiedzieć prawdę. Masz dość odwagi, żeby to przeczytać? PO, SLD, PSL ani żadna inna opozycja NIE ODWAŻYŁY się nazwać planów Kaczyńskich PO IMIENIU. "Twierdzę tylko, że poglądy zbieżne z ideami epikurejczyków są w Polsce popularniejsze niż poglądy św. Augustyna, św. Tomasza czy Jana Pawła II. A to oznacza, że Kaczyński także w tej sprawie nie ma racji."

Ćwiczenie dla studentów dziennikarstwa na przykładzie tekstu Wojciecha Gadomskiego. Temat "dezinformacja w ujęciu teorii Vladimira Volkoffa". 10. października 2005, dzień po pierwszej turze wyborów prezydenckich i dwa tygodnie przed drugą turą, Witold Gadomski opublikował w "Gazecie Wyborczej" krótki artykuł "Co to były afery Art-B i FOZZ" (opisy co faktycznie ustaliły sądy w sprawie FOZZ są na końcu, żeby nie rozmywać wątku).

"Przypomnę też może jeszcze jedno – kiedy jedna lokalna gazeta, co prawda berlińska, ale bez znaczenia ogólnokrajowego, miała być w Niemczech przejęta przez obcego wydawcę, to kanclerz Schroeder się osobiście angażował w to, żeby nie została przejęta. W Polsce ogromna część prasy jest niemiecka, a to jest sytuacja, nad którą w ogóle się warto w skali Unii Europejskiej zastanowić, czy to powinno tak być, czy nie, należy jednak postawić tamę tego rodzaju mechanizmom. Ja osobiście uważam, że należy, ale w każdym razie proszę choćby tylko na ten jeden aspekt tej sprawy spojrzeć."

Czyli pikantna i kontrowersyjna odpowiedź Waldemara Łysiaka na znany paszkwil Wojciecha Czuchnowskiego z GW, który nazwał tego pierwszego "pieszczochem PRL".

Prokurator zamknął koszalińską galerię "Scena dla eksperymentów" prezentującą dokonania Peter'a Fuss'a - bezkompromisowego artysty streetartu.

"Ktoś usunął artykuł dotyczący raka, zastępując go jednozdaniowym obscenicznym komentarzem na temat Matki Teresy. [...] Jest to trzecie poważne włamanie do Wikipedii w ciągu ostatnich dwóch miesięcy." Ha ha ha... Normalnie żal d. ściska jak się czyta takich gryzipiórków co nie mają pojęcia o temacie... Dopisek: zmieniłem URL, resztę zostawiam jak jest.

Obszerna odpowiedz serwisu hacking.pl na artykuł w GW. i jeszcze link do komentowanego artykułu http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3865936.html

Po tym artykule Piotr Stasiński może podać sobie rękę z Romanem Giertychem, zaś Kinga Dunin powinna złożyć złożyć kategoryczną rezygnację z dalszego produkowania się w Wysokich Obsysach.

Po co pisać o czymś na pierwszej stronie, skoro fakty nie do końca się zgadzają?

"Poeta, pisarz, dziennikarz, uchodźca polityczny", bohater wielu reportaży w Gazecie Wyborczej, bywalec salonów, laureat nagród, honorowy członek PEN-clubu. Zaraził wirusem HIV kilkanaście kobiet. Wciąż istnieje strona z jego twórczością.

Agora to nie tylko "Gazeta Wyborcza", ale cały kompleks multimedialny, którego przychody w 2005 r. wyniosły 1,2 mld zł. Spółka Agora jest również wydawcą czasopism. Jest obecna także w segmencie prasy bezpłatnej poprzez rozdawane w wielu miastach. Inwestuje również w internet, rozwijając głównie swój portal. Widoczne są pierwsze ruchy w strone telewizji.

W ostatnim czasie jego książki biją rekordy popularności, a obraża w nich bez skrępowania najbardziej znakomitych polaków. Nadszedł czas aby gazeta wyborcza utarła nosa Panu Łysiakowi. Warto się zaznajomić z artykułem aby jego książki nie mieszały w głowach ludziom którym wpadły w łapki dzieła tego grafomana. http://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=904&w=54412970&v=2&s=0

Tytuł wicehien roku uzyskują dzisiaj dziennikarze TOK FM

Dziennikarz Gazety Wyborczej w szczytowej formie.

Za jednymi nie stoi żaden pałac. Drugim nie jest wszystko jedno. W walce o czytelnika gotowi są jednak na wiele. „Dziennik” i „Gazeta Wyborcza” wkroczyły na wojenną ścieżkę, a w walce z konkurentem uciekają się do nieczystych zagrań.

Nie ma się, co oszukiwać Gazeta Wyborcza na tle najbardziej poczytnych dzienników w Najjaśniejszej IV RP ver.build 001 wypada w miarę dobrze i rzetelnie przedstawia swoje informacje. Danie wiary takiej osobie, jaką okazała się Aneta Krawczyk było chyba jednak złym posunięciem i zbliżyło Gazetę Wyborczą w kierunku tabloidów, co może o niej (o GW, nie Anecie K.) niekorzystnie świadczyć. Cała afera z udziałem Pani Krawczyk z punktu widzenia kto dymał kogo, czemu, kiedy i po co nie jest na tyle interesująca, a znacznie ciekawsze mogą się okazać konsekwencje tej afery i wcześniejszej ze zdjęciami Członków Młodzieży Wszechpolskiej. Czyli nowelizacja prawa prasowego.

To się czyta prawie jak Yahoo, to wygląda prawie jak Yahoo, ale to nie Yahoo. To nowa Wirtualna Polska. Choć pozostaje trochę toporny i brak mu dbałości o szczegóły estetyczne, wyróżnia się graficznie na plus na tle innych konkurencyjnych portali.

Afera z Anetą Krawczyk to nie jedyna prowokacja, jakiej dopuścił się dziennikarz "GW" Marcin Kącki. W marcu 2005 r. opublikował on bowiem tekst, z którego miało wynikać, jakoby z poznańskiego oddziału Centralnego Biura Śledczego "wyciekły do gangsterów dokumenty z nazwiskami policyjnych tajnych współpracowników". Śledztwo prowadzone przez Prokuraturę Apelacyjną w Szczecinie wykazało, że ten artykuł Kąckiego był nieprawdziwy i w sposób oszczerczy pomawiał policjantów o współpracę z gangsterami.

gazeta wyborcza - nam nie jest wszystko jedno czyli prawie jak 100%.