Tygrys
William Blake

Tygrysie, błysku w gąszczach mroku:
Jakiemuż nieziemskiemu oku
Przyśniło się, że noc rozświetli
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

W państwie totalitarnym
Wolność
Nie będzie nam odebrana
Nagle
Z dnia na dzień
Z wtorku na środę
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

via Wykop Mobilny (Android)
  • 4
,,Samolocik"

Gdy noc swoimi gwiazdami błyszczy,
Stoję w oknie, delektując się smakiem likieru,
Wśród tytoniowych myśli gąszczy,
Chęć się pojawią puszczenia samolotu z papieru.
  • 1
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Skowyt IX
ta z pod ziemi perspektywa
znów do ciemnej dziury wzywa
grób jest z chłodu i mądrości
wita gości, złóż tu kości

#
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

#znanizulicy

Maria Stanisława Konopnicka z domu Wasiłowska (ur. 23 maja 1842 w Suwałkach, zm. 8 października 1910 we Lwowie). Polska poetka i nowelistka okresu realizmu, krytyczka literacka, publicystka i tłumaczka.

Tyle podstawowych faktów xD Nie miałem pojęcia, a np. Maria Konopnicka była taką prawdziwą przyjaciółką Elizy Orzeszkowej! Nie będę się tu rozpisywał bo Elizę też mam na mieście więc kiedyś przyjdzie na nią czas :P

Konopnicka
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

via Wykop Mobilny (Android)
  • 10
Nic dwa razy się nie zda­rza
i nie zda­rzy. Z tej przy­czy­ny
zro­dzi­li­śmy się bez wpra­wy
i po­mrze­my bez ru­ty­ny.

Choć­by­śmy ucznia­mi byli
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Mirki jak rozumiecie wiersz Przerwy Tetmajera pt.: "Parodia Życia", bo z kumplem se siedzimy i kminimy?

Żyjemy często, jako te smutne jelenie, urodzone i w puszczy wyrosłe za młodu, które stworzone wielkie przebiegać przestrzenie — zamknięto do zwierzyńca, w trzy morgi ogrodu.


Mogą w biegu korzystać z sił swoich zapasu, mają drzewa i wodę w potoku do picia, żyją całkiem jak w puszczy — na trzech morgach las — zabija je smutek
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Skowyt VII

a wiatr na gołej piszczeli
najsmutniej jak tylko się da
na takty mój los już dzieli
melodie trumienną znów gra
  • 3
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

  • 1
@Abstrakt zawsze mi się samo układa w ósemki, odkąd pamiętam. Jakby naturalny rytm dla mnie, na krótkim oddechu. No i nie można niepotrzebnych słów użyć, bo za mało miejsca.
  • Odpowiedz
Skowyt VI

moja wiara tak się garbi
jak powroty bez pieniędzy
znów jak kwaśne mleko śmierdzę
udojone z martwej krowy
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach