Geralt mimo najszczerszych chęci — i z raczej ważnych powodów — ni jak nie mógł skupić się na gadaninie wójta. Całą jego uwagę pochłaniał wielki wypchany szczur na wójtowym stole. Szczur, łypiąc na wiedźmina szklanym okiem, stał na podstawce z pomalowanej na zielono gliny, obie nóżki szczura były w ową glinę wtopione. Szczur tedy, mimo absolutnie żywego wyglądu, żadnym sposobem żywy być nie mógł, nie ulegało to kwestii. Czemu zatem, nie mógł