Jakbym mógł, to na przykład zakazałbym udzielania kredytów konsumpcyjnych. (...) Każdy z nas powinien wydawać tylko tyle, ile wypracował, a

Koncepcja narodowego kapitalizmu, opartego na silnej roli państwa, którą w swoim expose opisał premier Morawiecki, jest niewątpliwie pomysłem mądrzejszym niż liczenie na to, że rozwój, innowacje i dobrobyt cudownie przyniosą nam małe przedsiębiorstwa. Jednak jej wprowadzenie jest w zasadzie niemożliwe bez wejścia w konflikt z wielkim zachodnim kapitałem.

Ogromnych funduszy, jakie potrzebne są do realizacji projektu narodowego kapitalizmu z “państwowymi czempionami” na czele, nie da się uzyskać nawet

Jestem przekonany, że do zbudowania demokratycznego społeczeństwa – a nawet odsunięcia obecnego rządu od władzy – niezbędna jest empatia i szacunek dla drugiego człowieka. Dlatego nie mam złudzeń, że szybko nam się to uda. Niedawno przekonałem się o tym na własnej skórze.

Ponad rok temu organizowałem konferencję w centrum Poznania. Wydarzenie trwało kilkanaście godzin, przez cały czas widywałem tę samą portierkę. W końcu ze zdziwieniem zapytałem,

Sformułowanie „klasa średnia” stało się w Polsce wygodną szatą, którą przywdziewają nie tyle najbogatsi, lecz ci, którzy są zaraz pod nimi. Jak na polskie warunki naprawdę zamożni, ale usiłujący grać średniaków, bo kto by się wstawił za górnymi 5%, a za klasą średnią to już niejeden. W ten sposób ta „niższa klasa wyższa” zdobyła sobie liczne grono dbających o jej interesy.

Przyjrzyjmy się, kim są ci „średniacy”, których broni część komentatorów. Kroplą,

Zacznijmy od tego, że kreowanie tzw. prekariatu na odkrycie socjologiczne XXI stulecia to humbug, wyważanie otwartych drzwi. Jeśli za podstawowe kryterium prekarności uznać niestabilne warunki zatrudnienia, to zawsze występowała warstwa osób zatrudnianych doraźnie (np. robotnicy rolni czy budowlani), w pierwszych dekadach XIX w. takie warunki były udziałem praktycznie całego proletariatu przemysłowego. Powiem więcej – dla robotnika epoki leseferyzmu, wynagradzanego w systemie dniówkowym

I don't always agree with Nowy Obywatel but when I do, their opinion is like pulled straight outta my head #pdk

O potencjalnym PKB uwięzionym w niewykorzystanym potencjale średnich miast, polityce transportowej prowadzonej według kolonialnych wzorców, niedostosowanym do potrzeb rozwojowych kraju podziale administracyjnym i łapczywej stolicy, która wszystkie instytucje publiczne chce zatrzymać u siebie – między innymi o tym rozmawiamy z prof. Przemysławem Śleszyńskim, geografem gospodarczym, ekspertem Polskiej Akademii Nauk, autorem ekspertyz do Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju.

This is the problem of bringing everything, always, back to Orwell. He has nothing to say about social fragmentation, financialisation, ethnic splintering, unaccountable corporations, offshore kleptocrats, or echo chambers, to name but a few. Instead, he leaves too many political minds forever chasing, Quixote-like, the totalitarian windmill of untrammeled state power. They ignore the real anemic state before their eyes, which struggles to keep up