"My nie wiemy, czy Hitler chce jakiś nowy islam założyć. On jest już na tej drodze, jest jak Mohammed. Ta atmosfera w Niemczech jest islamska, wojownicza. Oni są wszyscy pijani od jakiegoś barbarzyńskiego bożka” Carl Gustav Jung, "Symbolic Life: Miscellaneous Writings"

Antysemityzm w Niemczech nie stanowił nic nowego. Niechęć do Żydów była na rękę Adolfowi Hitlerowi, który stwierdził: „gdyby nie było Żyda musielibyśmy go wymyślić”.

W „Mein Kampf” Adolf Hitler napisał: „Państwo musi dbać o to, by ten płodził dzieci, kto jest zdrowy”. Konsekwencją tej myśli było wprowadzenie w samych Niemczech ustawy sterylizacyjnej, a już kilka lat później – mordowanie na masową skalę pacjentów we wszystkich szpitalach psychiatrycznych.

Prawie nic się nie zmieniło.

Przywódcy nazistowskich Niemiec wierzyli w duchy, chodzili do wróżek, pili magiczne mikstury i szukali podziemnych miast niczym zaginionej Atlantydy. Gdyby posłuchali jeszcze tybetańskiej wyroczni, być może II wojna światowa miałaby zupełnie inne zakończenie.

Naród postrzegał go jako człowieka skromnego, poświęcającego życie walce o dobro Niemiec. Niewiele osób wiedziało, że skrupulatnie pomnażał swój majątek. Dzisiaj byłby jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Jego fortuna szacowana jest na równowartość 42 miliardów euro.

Pod koniec drugiej wojny światowej w strukturach amerykańskiego wywiadu utworzono tajną jednostkę złożoną z obywateli niemieckich. Oddział miał jedno, konkretne zadanie: fizycznie wyeliminować ludzi z nazistowskiego świecznika władzy, a przede wszystkim - zgładzić Adolfa Hitlera.

Naziści zrozumieli, że przegrali wojnę, ale nie byli w stanie przyznać się do jednego: że ich dumny aryjski naród wyhodował psychopatę nad psychopatami. Nawet Wampir z Dusseldorfu wyglądał przy nim mizernie.