Znam taką parę, której teraz przyszło opiekować się niedołężnym ojcem. Sprawa o tyle skomplikowana, że po za niepełnosprawnością i początkami demencji - staruszek ma również depresję.
Potrzebuje niemal całodobowej opieki. Jest to wykańczające dla nich obojga, bo chory nie chce współpracować.
Oni każdego dnia przed pracą i po pracy ogarniają go + płacą za opiekunki w weekendy lub gdy sami nie mogą.
Co w tym kontrowersyjnego?
Mają dwójkę dzieci 18 i 20 lat,
Potrzebuje niemal całodobowej opieki. Jest to wykańczające dla nich obojga, bo chory nie chce współpracować.
Oni każdego dnia przed pracą i po pracy ogarniają go + płacą za opiekunki w weekendy lub gdy sami nie mogą.
Co w tym kontrowersyjnego?
Mają dwójkę dzieci 18 i 20 lat,
Posiedzieć z nim, nakarmić jeszcze jeszcze mogą tacy młodzi robić, ale ja sam chłop 30 lat, pomagałem w tym roku babci przy dziadku zanim nie stanął na nogi po półpaścu i zapaleniu opon mózgowych i to jakie opory psychiczne musiałem pokonać to lekcja na całe życie a robiłem przy nim chyba wszystko - od obcięcia grubych paznokci, ogolenia, umycia w tym
Ja miałam na myśli z tymi dyżurami bardziej posiedzieć, pogadać, napić się herbaty czy ostatecznie jedzenie przygotować, bo sam je, tylko poruszać nogami za bardzo nie może. Te najpoważniejsze sprawy jak toaleta, to spokojnie mogą ogarniać dorośli.