Przypadkowe wydarzenie w laboratorium pokazało, że zimujące królowe trzmieli mogą przetrwać pod wodą nawet tydzień. Zdolność ta sugeruje, że owady te są bardziej odporne, niż wcześniej sądzono i mogą przetrwać chociażby powódź. Wyniki oraz opis badań ukazały się na łamach pisma "Biology Letters".

U różnych gatunków skład i zawartość poszczególnych składników są bardzo różne, np. u opończaka gruboplamego bardzo nieprzyjemnie pachnący i silnie toksyczny m-krezol stanowi aż 95% składu wydzieliny. U obu płci jajuszka głównym składnikiem mieszanin obronnych jest kwas 2-metylomasłowy...

Naukowcy z Instytutu im. Maxa Plancka w Jenie zauważyli, że w obecności zbyt dużego stężenia ozonu – takiego jakie występuje w wielu miejscach podczas gorących letnich dni – dochodzi do zniszczenia feromonów muszek owocowych, co znacząco zakłóca ich cykl rozrodczy. ["Nature Communications"]

Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Simona Frasera w Kanadzie sugerują, że stosowanie feromonów mrówek jako miejscowego środka odstraszającego lub jako bariery środowiskowej może pomóc w ochronie przed ugryzieniami kleszczy. Wyniki i opis badań ukazały się na łamach „Royal Society Open Science”.

Wiosną słodki nektar kwiatów jest atrakcyjny np. dla wyjątkowych much – bujanek. Spośród ponad 7000 gatunków muchówek stwierdzonych w Polsce, 40 to bujanki. Najczęściej można spotkać bujanki większe. Bujanki to „musze kukułki”...

Pseudosmukliki to małe dzikie pszczoły budujące swoje gniazda w ziemi. W Polsce do tej pory odnotowano ok. 60 gatunków. Jest to bardzo zróżnicowany rodzaj, obejmujący zarówno gatunki żyjące samotnie, jak też i prymitywnie eusocjalne (tworzące społeczeństwa).

W badaniach, których opis i rezultaty ukazały się na łamach pisma „Nature”, naukowcy z Queen Mary University w Wielkiej Brytanii skonstruowali urządzenie, które oferowało trzmielom nagrodę w postaci słodkiego przysmaku. Ale żeby się do niego dostać, musiały one pokonać dwuetapową przeszkodę...

Osmia leaiana to niezwykle urodziwa i tajemnicza pszczoła - zagadką pozostaje długość jej cyklu rozwojowego. Murarkę ostrożeniówkę możemy spotkać na skraju lasów, w sadach, parkach, a także na ugorach, nieużytkach, terenach ruderalnych. Jest jednym z gatunków, które zasiedlają domki dla pszczół...

Ten interesujący gatunek został opisany dopiero w 1993 roku, chociaż nie pochodzi z dzikich ostępów Amazonii ani innych niedostępnych ludziom siedlisk, ale z zachodniej i południowej Europy. W tym roku opublikowany został artykuł z obserwacjami z Polski – z Górzycy i Krakowa.

Ponieważ mrówki są łatwo rozpoznawalne, niezmiernie liczne (na każdego człowieka na Ziemi przypada średnio ok. 3 mln mrówek) i często wchodzą człowiekowi w drogę, większość języków posiada przynajmniej słowo oznaczające ogólnie ‘mrówkę’ (jeśli nie ich charakterystyczne gatunki)...

Jak wiadomo, po angielsku osa nazywa się wasp. Jeśli cofniemy się do bardzo wczesnych glosariuszy staroangielskich (VII–VIII w.), spotkamy tam formę wæfs jako tłumaczenie łacińskiego vespa. Nieco później to samo słowo pisano wæps lub wæsp.

O pochodzeniu nazwy pszczoły i niektórych terminów pszczelarskich (miód, ul, wosk) w polskim i w innych językach, o związku pszczół z tytułem faraonów (pan Górnego i Dolnego Egiptu), a także z herbem Wczele, którym według Sienkiewicza pieczętował się Onufry Zagłoba.

Jedna czwarta dzikich pszczół Polski to pszczoły pasożytnicze, które nie budują swoich gniazd, jak np. nęczyn, brzęczka, ścieska, mamrzyk, mamrzyca, szmeronia, podsobka, ogrotek, zwężnica i cyga. Nęczyn lepiarkowiec (Sphecodes albilabris) pasożytuje na pszczole samotnej – lepiarce wiosennej...

Z około 20 tysięcy znanych gatunków pszczół na świecie większość (ok. 80%) nie żyje w koloniach; są samotnikami, to znaczy każda samica samodzielnie buduje gniazdo i zaopatruje je. A około 60% do 80% z nich to zwierzęta grzebiące, co oznacza zwierzęta przystosowane do kopania i życia pod ziemią...

Z entomologicznego punktu widzenia szerszenie (Vespa) to rodzaj dużych, drapieżnych os dość blisko spokrewnionych z klecankami. Prawdę mówiąc, łacińskie słowo vespa oznaczało nie szerszenia, ale pozostałe osy. Tak używał go Pliniusz Starszy, autor "Historii naturalnej"...