Dziś przytrafiła mi się sytuacja na drodze, która sprawiła, że się zagotowałem jak chyba jeszcze nigdy w mojej kilkunastoletniej historii powożenia.
Podłódzka Starowa Góra, piękna słoneczna pogoda, jadę sobie Oplem Insignią niezbyt szeroką asfaltową ulicą, a z naprzeciwka nadjeżdża Toyota Avensis w kombi. Samochód nie za duży, nie za mały, ale spokojnie do wyminięcia, pomimo skromnej szerokości drogi. Zbliżamy się do siebie, widzę że kierowca opozyta jakoś tak niezbyt ochoczo trzyma się tej swojej prawej strony, a to jednak warunek konieczny, żeby się bezkolizyjnie wyminąć. Przy niewielkiej prędkości zjeżdżam maksymalnie do prawej, prawe koła znalazły się na nieutwardzonym poboczu w momencie wymijania, ale niestety na uj się to zdało... Avena zahacza swoim lusterkiem o moje, które pod naporem składa się, a plastikowa osłona wypina się i leci gdzieś w przydrożne krzaki. Zatrzymałem się. Patrzę w lusterko wsteczne. Sprawca kolizji zwolnił, ale się nie zatrzymał. Co jest? Może nie zauważył? Trąbie. Nic. Bez efektu. Widzę w lusterku, że kierowca Avensisa w niespiesznym tempie, jak gdyby nigdy nic, odjeżdża sobie z miejsca zdarzenia. #!$%@?łem się konkretnie. Zrobiłem nawrotkę i jadę za sprawcą, który, kiedy zorientował się, że jadę za nim zaczął dość mocno przyspieszać. Po jakichś 3 km "pościgu", udało mi się dogonić tego ananska, wyprzedzić i doprowadzić do zatrzymania samochodu. Kierowcą Avensisa okazała się być pani, z którą wywiązał się następujący, dosyć krótki i trochę komiczny dialog, który toczył się przez otwarte szyby, bez wysiadania z samochodów:
Pani:
źródło: comment_1641995077G5eXbtBVqxU63G4auaIAAH.jpg
Pobierzp0lka gonna p0lk
źródło: comment_1641995186VFRPr9Xt6lIRel0zQS3ABr.jpg
Pobierz