Najnowsze obserwacje dokonane przy pomocy Teleskopu Webba sugerują, że to małe galaktyki wyprodukowały niezbędne ilości energetycznego promieniowania, aby dokonać powtórnej jonizacji materii we Wszechświecie. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie „Nature”.

Wykład/prezentacja prof. Szymona Kozłowskiego na temat meteorytów.

O niezwykłym odkryciu naukowym, jego znaczeniu i nadziejach w nim pokładanych, opowiada dr hab. Sebastian Szybka, prof. UJ, fizyk relatywista, kosmolog, kierownik Zakładu Astrofizyki Relatywistycznej i Kosmologii w Obserwatorium Astronomicznym UJ.

W ramach współpracy w projekcie Teleskopu Horyzontu Zdarzeń, udało się zlokalizować podstawę ewoluującego strumienia plazmy w bardzo wysokiej rozdzielczości kątowej. Międzynarodowy zespół naukowców wykorzystał teleskop wielkości Ziemi do zbadania struktury magnetycznej w jądrze galaktyki 3C 84.

Naukowcy korzystający z obserwatorium H.E.S.S. w Namibii odkryli promieniowanie gamma o rekordowej energii pochodzące z pulsara. Energia fotonów tego promieniowania sięga 20 teraelektronowoltów, czyli aż dziesięć bilionów razy więcej niż energia fotonów światła widzialnego...

Wyniki uzyskane na podstawie obserw. teleskopu ALMA mają duże znaczenie dla zrozumienia procesów formowania się gwiazd w galaktykach i stanowią pierwsze silne dowody na istnienie potężnych wypływów gazu molekularnego z galakt. gospodarzy kwazarów i ich wpływ na ewolucję galaktyk we wczesnym kosmosie

Pojawiają się nowe poszlaki.

Podczas eksperymentu przeprowadzonego we Włoszech po raz pierwszy uzyskano dowód na istnienie rozpadu fałszywej próżni. Zgodnie z obowiązującymi teoriami, podczas rozpadu próżni fałszywej tworzą się zlokalizowane bąble. Naukowcy wykorzystali gaz schłodzony do temperatury niższej niż mikrokelwin...

Okazuje się, że wizerunek Neptuna w głębokim, niebieskim kolorze, do którego jesteśmy przyzwyczajeni od ponad 30 lat, nie odpowiada rzeczywistości. Kolory zostały podkręcone aby uwydatnić zjawiska atmosferyczne sfotografowane przez sondę Voyager.

Średnica pierścienia to aż 1.3 miliarda lat świetlnych. Odkrycie tego typu przeczy naszemu rozumieniu wszechświata, ponieważ tak ogromne struktury nie powinny istnieć.

Grupa naukowców zidentyfikowała w widmie galaktyki GN-z11 parę położonych blisko siebie linii emisyjnych (zwanych dubletami) związanych z potrójnie zjonizowanym neonem. Zjonizowanie neonu wymaga fotonów o bardzo wysokiej energii, które mogły zostać wyprodukowane tylko przez aktywne jądro galaktyki.

Wystarczy je tylko odpowiednio długo obserwować – do takiej konkluzji doszła międzynarodowa grupa badaczy i badaczek (m.in. z Instytutu Astronomii UMK w Toruniu). Wyniki badań przedstawiono w artykule opublikowanym w piśmie "Nature Astronomy".

Kosmonauta Tim Peake, w wywiadzie dla CNBC: „Teleskop Kosmiczny Jamesa Webba mógł już odnaleźć życie na obcej planecie tylko, że nie chcą ujawnić ani potwierdzić tych wyników, dopóki nie będą całkowicie pewni. Ale znaleźliśmy planetę, która wydaje się emitować silne sygnały biologicznego życia".

Pulsary to szybko rotujące gwiazdy neutronowe obdarzone bardzo silnym polem magnetycznym. Mimo że od ich odkrycia minęło ponad 55 lat, mechanizm odpowiedzialny za ich promieniowanie pozostaje zagadkowy. Publikacja na ten temat autorstwa polskich naukowców ukazała się w "Monthly Notices of the..."

Obserwatorzy kosmicznej pogody donoszą, że potężna plama słoneczna wybuchła, produkując rozbłysk klasy X. Na Ziemi zarejestrowano już problemy z łącznością radiową, a czeka nas jeszcze burza geomagnetyczna.

W drugi dzień świąt Bożego Narodzenia 2022 roku, krążąca wokół Marsa sonda kosmiczna MAVEN zauważyła coś, czego nigdy wcześniej nie obserwowano. Atmosfera oraz magnetosfera Marsa zaczęły się gwałtownie rozszerzać, zwiększając swoje średnice o tysiące kilometrów.

Analiza wybuchowego charakteru komet przelatujących w pobliżu powierzchni Słońca, która zachodzi w warunkach intensywnego oddziaływania atmosfery słonecznej ze spadającymi z dużą prędkością jądrami komet, a także związek tego zjawiska z aktywnością słoneczną.

Po raz pierwszy udało się taką metodą zidentyfikować burzę słoneczną w obrębie jednego roku. Rozbłysk był co najmniej rząd wielkości większy niż Burza magnetyczna roku 1859.