Po raz pierwszy udało się taką metodą zidentyfikować burzę słoneczną w obrębie jednego roku. Rozbłysk był co najmniej rząd wielkości większy niż Burza magnetyczna roku 1859.

Naukowcy z Obserwatorium Astronomicznego UJ w swojej analizie skupili się na tzw. współczynniku zakrycia - parametrze określającym, jak duża część centralnego źródła kwazara jest widoczna, a jaką zakrywa pyłowy torus – pyłowa struktura w kształcie obwarzanka, okalająca czarną dziurę.

W sercu Australii, skryte głęboko pod ziemią, naukowcy dokonali odkrycia, które zmieniło dotychczasowe pojmowanie skali oddziaływania asteroid na naszą planetę. Nowo odkryta Struktura Deniliquin zrewidowała nasze listy największych struktur uderzeniowych

Mierzone przez zespół z UJ fale elektromagnet. ekstremalnie niskich częstości są generowane głównie przez wyładowania elektr. w centrach burzowych na całym świecie i — zanim zostaną stłumione — obiegają kilkakrotnie glob ziemski w tworzonej przez pow. Ziemi i jonosferę sferycznej wnęce rezonansowej.

Powstają gdy sama czasoprzestrzeń rozszerza się i kurczy. Teraz okazuje się, że Wszechświat jest nimi wprost wypełniony. Fale grawitacyjne to jedno z najważn...

Jednym z najważniejszych obecnych wyzwań stojących przed fizyką teoretyczną jest stworzenie i późniejsze zweryfikowanie teorii kwantowej grawitacji. Istnieją...

W niedawno opublikowanej pracy, dwóch astronomów z Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika, wykorzystało nienadzorowane metody uczenia maszynowego do zbadania pochodzenia 6600 starych, ubogich w metale gwiazd halo znajdujących się w odległości nawet 8 kiloparseków od Słońca.

Na youtube jest dużo więcej niż patocelebrytka czy freakfighty. Polecam kanał, zwięźle i na temat.

Proces rozpadu komety 73P/Schwassmann-Wachmann 3. Film śledzi fragment B komety 73P/Schwassmann-Wachmann 3 w ciągu trzech dni. Hubble wykonał trzy ekspozycje za pomocą Advanced Camera for Surveys, które zostały tutaj połączone w jeden płynny film.

Czarna dziura to jeden wielki paradoks. Niby nie ma prawa promieniować (bo jest czarną dziurą), a promieniuje. Niby musi być wieczna i wszystko pożerać, a nie pożera, nawet "chudnie" i "umiera". Nawet nie jest czarna.

Nic, nawet bezmasowy foton, kwant światła, nie może opuścić studni grawitacyjnej za horyzontem czarnej dziury. A jednak czarna dziura emituje promieniowanie. Może nawet skurczyć się i wyparować. Jak to możliwe, skoro materia wpada do niej z biletem w jedną stronę?

Dziwne zachowanie kosmicznych obiektów.

Spacer dwóch fizyków w Heidelbergu w połowie XIX wieku zaowocował powstaniem spektroskopii kosmicznej. Jednocześnie okazało się, że nawet wielki filozof może się mylić, gdy używa stwierdzenia, że czegoś nigdy się nie da poznać. Zapraszam do lektury tekstu o tym, co się dzieje w kosmicznym tyglu.

Astrofizycy rzucili światło na zagadkę, dlaczego ziemski dzień, który stopniowo wydłużał się pod wpływem pływów Księżyca, zatrzymał się w tym procesie na ponad miliard lat. Nowe badania wskazują, że od około dwóch miliardów do 600 milionów lat temu, związane ze Słońcem pływy atmosferyczne...

Nie dość że bardzo długi to jeszcze miał 600 sekund przerwy. Naukowcy mają hipotezy. The curious event is the most distant ultra-long gamma-ray burst ever detected.