Czy Wy też macie tak, że jak odbieracie telefon i rozmawiacie z kimś to chodzicie nie wiadomo dokąd i po co? Ja wyszedłem do sklepu oddalonego o 20 metrów od biura, zadzwonił telefon no i teraz do sklepu mam 40 metrów.
@dhMichu: Dużo ludzi tak ma, sam też chodzę po firmie albo po trawniku wokoło :-) Jak pracowałem chwile w wielkiej firmie budowlanej na budowie jako inżynier, to moi robotnicy mieli zakaz odbierania telefonów jeśli byli na którymś nieskończonym piętrze lub dachu budowanego budynku, żeby zagadując się gdzieś nie spadli itp.
@dhMichu: pewnie nie pamiętasz, ale przed wypadkiem byłeś bardzo dobrze wyszkolonym agentem tajnych służb specjalnych. Pamięć ci jeszcze nie wraca, ale wyuczone odruchy tak. To standardowe zachowanie agentów mające na celu utrudnienie osobom postronnym podsłuchanie cię.
@zakowskijan72: Coś w tym jest - jak wygra ktoś jeszcze, to wtedy ten ktoś zgarnie ~10 baniek, a Wy ~50, a gdybyście puścili tylko jeden zakład z takimi liczbami to byście mieli tylko ~30. Jeszcze Jej podziękujesz xDD
@eris23: On po prostu nie wie że jest patriotą bo napis ma na plecach. Jeszcze niedawno lubił jak określano go bandytą albo chuliganem, ale patriota to nowość pozwólcie się chłopakowi oswoić.
W nawiązaniu do tego wpisu, Michio Kaku w bardzo przystępny sposób wyjaśnił dlaczego rozkminy typu "gdyby człowiek był wielkości chrząszcza rohatyńca, który może podnieść ciężar ważący 850 razy więcej od niego, to mógłby podnieść mały krążownik" są bez sensu:
Gdyby King Kong istniał naprawdę, nie mógłby sterroryzować Nowego Jorku. Wręcz przeciwnie, jego nogi złamałyby się przy pierwszej próbie zrobienia kroku. A to dlatego, że jeżeli weźmie się małpę i zwiększy jej rozmiar dziesięciokrotnie, to jej ciężar wzrośnie proporcjonalnie do wzrostu objętości, czyli 10 × 10 × 10 = 1000 razy. Byłby zatem 1000 razy cięższy. Jednak jego siła rosłaby proporcjonalnie do grubości jego kości i mięśni. Pole przekroju kości i mięśni wzrośnie jedynie o kwadrat odległości, to znaczy 10 × 10 = 100 razy. Innymi słowy, gdyby King Kong był 10 razy większy, stałby się zaledwie 100 razy silniejszy, ale ważyłby 1000 razy więcej. Zatem w miarę zwiększania rozmiaru małpy, jej ciężar rośnie znacznie szybciej niż jej siła. Byłby więc względnie 10 razy słabszy od zwykłej małpy. I dlatego właśnie nogi złamałyby mu się pod jego własnym ciężarem.
Pamiętam, jak w szkole podstawowej nauczycielka zachwycała się siłą mrówki, która potrafi podnieść liść wielokrotnie od niej cięższy. Na koniec stwierdziła, że gdyby mrówka była wielkości domu, mogłaby go podnieść. To założenie jest błędne z powodu tego samego prawa, którego działanie wyjaśniliśmy na przykładzie King Konga. Gdyby mrówka była wielkości domu, również jej nogi by się złamały. Jeżeli powiększymy mrówkę 1000 razy, będzie ona 1000 razy słabsza od zwyczajnej mrówki i w związku z tym upadnie pod własnym ciężarem. (Zapewne również by się udusiła. Mrówka oddycha przez otwory umieszczone po bokach ciała. Powierzchnia tych otworów zwiększa się proporcjonalnie do kwadratu promienia, natomiast objętość mrówki rośnie proporcjonalnie do sześcianu promienia. Zatem mrówka 1000 razy większa od zwykłej mrówki będzie miała 1000 razy mniej powietrza, niż jest jej potrzebne, by dostarczyć tlen do mięśni i pozostałych tkanek. Z tego samego zresztą powodu mistrzowie w jeździe figurowej na łyżwach i w gimnastyce mają zwykle wzrost niższy od przeciętnego, chociaż zachowują te same proporcje ciała, co każdy z nas. Mają oni proporcjonalnie większą siłę mięśni od wyższej osoby).
Źródło: PHYSICS OF THE IMPOSSIBLE. A SCIENTIFIC EXPLORATION INTO THE WORLD OF PHASERS, FORCE FIELDS, TELEPORTATION, AND TIME TRAVEL, Michio Kaku,
@lubie_jesc: Tu masz newsa z gazety pl który mnie r------ł i odpowiada równocześnie na twoje pytanie ,,Adamek walczył świetnie, ale raz się zagapił..'' :)
nie znam za bardzo tego portalu i nie wiem czy piszę dobrze tą wiadomość, w sposób który pozwoli mi do Was dotrzeć, ale mam nadzieję, że się uda.. Nie znam od strony technicznej, ale z opowiadań mojego męża znam doskonale. Chciałam Wam bardzo podziękować za to jak bardzo wspieraliście mojego męża w tej ciężkiej drodze jaką przechodził w ostatnim roku, bardzo się cieszyłam, że nie był sam kiedy ja musiałam opuszczać mury szpitalne.. Wiedziałam, że nie jest sam, zawsze mógł do Was coś naskrobać, liczyć na Wasze wsparcie, na pomoc w zwalczeniu szpitalnej nudy i samotności szczególnie w okresie kiedy sam przebywał w izolatce i nie można go było odwiedzać. Reakcja na odejście mojego męża na portalu, o której opowiadają mi niektórzy, bo nie mam siły sama czytać niestety, jest niesamowita i bardzo pokrzepiająca. Myślę, że Piotrusiowi też zrobiło by się ciepło na serduszku..
@lisekchz: U mnie w pracbazie jeden kibel jest tak zrobiony, ze czujnik jest tylko przy wejsciu, a nie w kabinach. Ktos z dodatkowym chromosomem to projektowal
@worldmaster: było o tym wiele artykułów, to jest logiczny układ, zawsze druga cyfra w jednej kolumnie kończąca się na 1 lub 2 jest przy oknie, w drugiej kolumnie 5 lub 6 (druga cyfra) jest przy oknie. Mając miejsce 71 wiesz, że będzie przy oknie. Podobnie wygląda to z miejscami przy korytarzu i w środku. To oczywiste, że numerowanie po kolei 1,2,3,4,5 byłoby pozbawione jakiegokolwiek sensu.
było o tym wiele artykułów, to jest logiczny układ, zawsze druga cyfra w jednej kolumnie kończąca się na 1 lub 2 jest przy oknie, w drugiej kolumnie 5 lub 6 (druga cyfra) jest przy oknie. Mając miejsce 71 wiesz, że będzie przy oknie. Podobnie wygląda to z miejscami przy korytarzu i w środku. To oczywiste, że numerowanie po kolei 1,2,3,4,5 byłoby pozbawione jakiegokolwiek sensu.
Logiczne może dla kogoś, kto jeździ tego typu pociągami kilka razy w tygodniu lub nawet na co dzień. Dla przeciętnego Kowalskiego, który jedzie odwiedzić rodzinę raz na parę miesięcy taki układ jest skrajnie idiotyczny (IMO tak czy siak jest). Oczywiście nie mówię, że nie masz racji, ale nie wydaje mi się, żeby rzesza osób szła na pociąg czytając bilet i myśląc "oho miejsce 35, czyli w drugiej kolumnie 5, przedział 3, nieparzystość bezwzględna, całka nieoznaczona - tak, to jest miejsce przy oknie".
Powoduje to też ogromne kolejki. Dzisiejszy pociąg podstawił się o godzinie 12:03, a ~40 osób wchodziło do wagonu dobre 5-7 minut (gdzie w gruchotach od Przewozów Regionalnych ta sama liczba osób wchodzi w minutę). Po wejściu do środka wszystko się wyjaśniło. Każdy rozgląda się na prawo i lewo, łowi te cholerne numerki, myśli sobie "o tu jest 32, więc 33 będzie gdzieś obok", ale gdzie tam, 33 jest 2 rzędy do tyłu i po drugiej stronie.
reszta scroll dalej
(ʘ‿ʘ)
#glupiewykopowezabawy