Mirki depresja to jednak **ujowa choroba. Jednym slowem UMIERAM ( ͡°ʖ̯͡°) Nikt mnie nie uprzedził, ze efekty odstawiania SNRI sa tak tragiczne. Od 3 dni praktycznie nie moge robic nic poza leżeniem. Mam ciagle zawroty glowy i nudności a do tego co chwile czuje jakby przeszywał mnie paraliżujący prąd. ( ͡°ʖ̯͡°) Nic tylko wzywać śmieciarkę. Pocieszcie chociaz plusem, bo takie
Lubie być kobietą. Nawet bardzo lubię. Nie muszę przejmować się swoim rozmiarem penisa (pewnie miałabym małego), mogę robić wszystko to co faceci, zarabiam tyle samo co faceci, bywam calowana w rękę na przywitanie, otwieracie mi drzwi, mogę przyznać się do słabości czy błędu a Wy uważacie to za urocze, mogę mieć własne zdanie i głośno je wyrażać. Gardze aktualnym tfu feminizmem.
Wikuś odszedł. Nagle. Młody, sprawny, aktywny kot, do tej poty bez cienia problemów zdrowotnych. Pobawił się, poszedł mi spać na kolanach, wstał, a godzinę później znalazłem go. Gdyby nie to, że leżał w nietypowym miejscu, to pomyślałbym, że spokojnie śpi.
Nie wiem, czy był rasowy, czy nie. Nie wiem, czy komuś uciekł, czy został wyrzucony. Całkiem dosłownie wziąłem go z ulicy: był środek listopada, jechałem samochodem, a on, skołtunione kocię, siedział na środku jezdni. Gdy nie przestraszył się ani samochodu, ani klaksonu, wyszedłem, żeby go przegonić, bo bałem się, że ktoś go przejedzie. Zamiast uciec - wskoczył mi na kolano i zaczął mruczeć. Od razu postanowiłem przygarnąć.
Był idealnym kotem. Spokojnym, ale nie flegmatycznym. Przyjaznym i uwielbiającym kontakt ze mną, ale nie narzucającym się. Delikatnym. Okazującym uczucia. Potrzebował mnie: lubił przychodzić na kolana, na krótko, tak 10-15 minut, po prostu żeby się przytulić i poczuć bezpiecznie, ale za to często. Nie musiał być w tym samym pokoju, co ja, ale był niezadowolony, gdy nie mógł być: lubił przyjść, zobaczyć, że jestem, dać się chwilę pogłaskać i sobie pójść. A po kwadransie to powtórzyć.
#rysujzwykopem nie sądziłam, że kiedykolwiek i gdziekolwiek będę się chwalić moimi pracami, ale nawet jestem z siebie dumna co się rzadko zdarza xd. Mój drugi malunek od czasów przedszkola (pierwszy to totalna porażka), zawsze byłam wierna suchym mediom, także farby to wyzwanie. Kompozycja to siadła, ale mniejsza o większość #tworczoscwlasna
Gdy przeciętny cżłowiek myśli o saloonie z Dzikiego zachodu przed oczami staje mu obraz kowbojów popijających alkohole i strzelających z rewolwerów. Czy to prawda? W pewnym sensie tak.
Saloony były miejscem postoju dla kowbojów. Dawały chwile odpoczynku traperom, drwalon czy podróżnym. Pierwszy saloon powstał w 1822 w stanie Wyoming i obsługiwał głównie traperów trudniących się zdobywaniem is przedażą futer. Jednak w owym czasie takie miejsca były najcześciej zwykłymi namiotami albo prostymi drewnianymi konstrukcjami. Podłoga była klepiskiem, które nierzadko zamieniało się w błoto, a w suche dni w piach. Alkohole tam serwowane nie były dobrej jakości, a jedzeenie było raczej proste i tanie. Samo słowo "saloon" jako określenia na miejsce w którym serwowano napitki i jedzenie zaczęo funkcjonować dopiero po 1850 r. Zaś apogeum popularności takich miejsc to późne lata 80 XIX w., wtedy to saloony wyglądały tak jak je sobie wyobrażamy gdy pomyślimy o westarnach i kowbojach.
#anonimowemirkowyznania Napiszę anonimowo, bo dużo było śmiechu u ludzi ze środowiska, jak powiedziałem, że jestem po studiach humanistycznych i zamierzam zostać programistą. Zostawiłem pracę w urzędzie i od października robiłem po kilka-kilkanaście godzin dziennie (oczywiście z wyjątkami). Język, który wybrałem to C++. Polatałem po randomowych kursach, w wolnych chwilach bawiłem się na Codewars, przeczytałem Opus Magnum Grębosza (dużo opinii, że gorsza od Bjarne, ale Grębosza czyta się jak powieść) i budowałem portfolio. Kilka gier w ASCII potem apki przy użyciu SFML i QT. W każdym razie zaproszono mnie na rozmowę w dużej firmie z branży automotive i po kilku dniach dostałem telefon, że oferują mi stanowisko junior i od sierpnia ruszam do pracy jako korposzczur. Piszę bo zauważyłem, że w Polsce często się wyśmiewa ludzi, którzy nie są po technicznych studiach, a chcą iść w tym kierunku. W każdym razie można i cieszę się jak p------y ( ͡º͜ʖ͡º) #naukaprogramowania #programista15k #pracbaza
@lacuna: Google podaje legitne sposoby od drugiego wyniku, ale przy "easiest way of s" znikają podpowiedzi, bing ładnie uzupełnia i pomocne linki juz od pierwszej pozycji (✌゚∀゚)☞
Nie podoba mi się kiedy ktoś twierdzi, że (moje i nie tylko) piwniczenie jest smutne. Że nie mam znajomych bo zwyczajnie ich nie chcę? Ze spędzam noce przed kompem bo to mi sprawia przyjemność? Że nie mam chłopaka i najlepiej kilku dzieci bo zwyczajnie nie chcę? Smutne jest to, że spędzam życie tak jak mi się podoba i czerpie z tego przyjemność której nie miałabym z forsowania się do normickiego życia? Gdzie
Elizabeth Eckford w drodze do szkoły. Wrzesień 1957. (otwórzcie w nowej karcie)
Little Rock w stanie Arkanzas to największe miasto w stanie, choć jest wielkości Kielc. Tam rozegrał się jeden z najdonioślejszych incydentów na tle rasowym w Stanach Zjednoczonych po II WŚ. Dzięki jednogłośnemu wyrokowi Sądu Najwyższego w sprawie Brown v. Board of Education w 1954 w całym kraju została zniesiona segregacja rasowa w szkołach i czarni uczniowie mieli prawo do nauki w jednej szkole z dziećmi białych. Wiele stanów do tego czasu korzystało z możliwości ustanowienia legislacji, które wymuszało takową segregację, która była możliwa na podstawie wyroku Plessy v. Ferguson z 1894, który był wyrokiem z doktryny "równi, ale odseparowani", czyli próbie pogodzenia rasizmu z czternastą poprawką.
Elizabeth Eckford w wieku 15 lat miała przenieść się, wraz z ośmioma innymi czarnymi uczniami, do zdominowanejn przez białych Little Rock Central High School. Wieść, że czarnoskórzy mają uczyć się razem z białymi, wywołała powszechne oburzenie wśród białej społeczności. 4 września. od szkołą zebrał się tłum 400 protestujących oraz oddział Gwardii Narodowej wysłany tam przez Gubernatora Arkanzas Orvala Faubusa. Elizabeth pomimo oporu próbowała przedostać się do szkoły, jednak drogę zagrodzili jej gwardziści i ostatecznie poddała się. Pierwotnie cała dziewiątka czarnoskórych uczniów (znanych jako Little Rock Nine) miała wejść razem, jednak brak komunikacji między nią, a Daisy Bates (aktywistka na rzecz mniejszości czarnoskórej), zaowocował samodzielną akcją. To właśnie gdy przechodziła między tłumem, krzyczącym "Two, four, six, eight, we ain’t gonna integrate", Will Counts, reporter Arkanzas Democrat wykonał zdjęcie. Eckford we wspomnieniach opisała, że słyszała od protestującego "Drag her over this tree! Let's take care of that nigger!".
@appylan: Zawsze plusik dla przypominających, że prześladowanie czarnoskórych i segregacja rasowa w USA to wcale nie takie odległe czasy. Choć w toku drugiej wojny secesyjnej zniesiono niewolnictwo i pozornie wszyscy Amerykanie byli sobie równi, to ustanawiane na stopniu poszczególnych stanów prawa (tzw. Jim Crow's laws) wciąż utrudniały mniejszościom dostęp do edukacji, korzystania z praw wyborczych czy nawet do miejsc siedzących w autobusie. Dopiero Ruchy praw obywatelskich i wyroki sądu najwyższego
Nikt mnie nie uprzedził, ze efekty odstawiania SNRI sa tak tragiczne. Od 3 dni praktycznie nie moge robic nic poza leżeniem. Mam ciagle zawroty glowy i nudności a do tego co chwile czuje jakby przeszywał mnie paraliżujący prąd. ( ͡° ʖ̯ ͡°)
Nic tylko wzywać śmieciarkę.
Pocieszcie chociaz plusem, bo takie