gniX79
  • 19
Skąd się bierze to powszechne przekonanie że ludzkość jest tyle warta? Zabicie człowieka jest powszechnie uznawane za najcięższe możliwe przewinienie, jak ktoś stwierdzi że jego celem jest rozmnożenie gatunku na jak największą skalę albo rozmnożenie siebie to zyskuje szacunek.
Czy nie ma pory na powstrzymanie swoich genitaliów i wymyślenie sposobu na wspólne życie z innymi stworzeniami w równowadze?
#spoleczenstwo #ludzie #moralnosc #filozofia #antynatalizm
  • 24
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Phiaas
  • 0
@Brzytwa_Ockhama:

Wstyd, że masz człowiek który walczył z Mefistofelesem u Goethego. On tworzył takie koncepcje - byłoby lepiej gdyby nie było ludzi - to słowa metaforycznego Szatana. Nietzsche pisał o tym.


I co w związku z tym? To jest argument? Albo chociaż odpowiedź na moje pytanie?
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 53
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 39
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Phiaas
  • 3
@outsidre: A wiesz może konkretnie co od Schopenhauera? Tylko nie chodzi mi o to, żeby tłumaczył mi, że życie to cierpienie i tylko kontemplacja sztuki pozwala na chwilę zapomnieć, ale konkretnie o kwestię posiadania dzieci etc.?
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 3
@PanLogik: Wybacz. Byłem nieprecyzyjny. Nie chodziło mi o to, że w istocie jestem absolutnie bezsilny, ale o to, iż fakt ten wzbudza poczucie absolutnej bezsilności. Tak jak pisałem w pierwszym poście, uważam, że można je przezwyciężyć.
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 2
@szpongiel:
Jeżeli natomiast nie chodziło Ci o paradoks sensu stricto, tylko o to, czy nie razi mnie taka obserwacja (oczywiście prawdziwa), to odpowiadam: nie razi mnie.
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 1
@Ja-qb: Tak, masz oczywiście rację. Osobiście jestem sceptykiem. To znaczy uważam, że nie da się dowieść niczego z cała pewnością i bezzałożeniowo, nawet tego, czy w ogóle cokolwiek istnieje. Nie przekonuje mnie Descartes ze swoim "wątpię, więc jestem" i dalej "myślę, więc jestem", bo skoro dopuściłem już myśl, że wszystko może być złudzeniem, to nic nie powstrzymuje mnie przed przyjęciem możliwości, że to nicość łudzi samą siebie, a wszystko jest
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 2
@Ja-qb: Jeszcze jedno. Piszesz, że ani założenie o tym, że nie decydujemy o swoich narodzinach, ani że decydujemy o nich nie jest falsyfikowalne. Zgoda, ale zauważ, że przy założeniu, że świat jest przynajmniej do pewnego istotnego stopnia taki, jakim się jawi, mamy istotne przesłanki, by raczej przyjąć moje założenie, a nie Twoje.
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 1
@Ja-qb: I jeszcze jedno. Jeżeli decydujemy o swoich narodzinach, to siłą rzeczy musimy istnieć już przed nimi. A skoro tak, to albo istniejemy od zawsze, albo zaistnieliśmy w pewnym momencie. Jeżeli to drugie, to nigdy nie będzie to na mocy naszej własnej decyzji. Zatem jedyną sytuacją, w której to o czym pisałem nie występuje, to jeżeli istniejemy od zawsze.
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 0
@szpongiel:

Może to jest właśnie "grzech pierworodny", a przynajmniej to co miano na myśli nim religia i millenia nieprecyzyjnych tłumaczeń wypaczyły pierwotne znaczenie przekazu.


Nie posądzałbym semickich pasterzy o takie wyrafinowanie, ale kto
  • Odpowiedz
Phiaas
  • 1
@Sex_Machine:

Tu nie mogę się zgodzić, nie należy mnożyć bytów ponad miarę. Zupełnie wystarczającą definicją szczęścia jest brak cierpienia. Nie ma w szczęściu nic ponadto, co usprawiedliwiałoby takie rozbicie definicji.


Ja także nie mogę się zgodzić. O ile przyznaję, że brak cierpienia jest już przyjemnością, to nie mogę zgodzić się na brak gradacji przyjemności ze względu na intensywność. Brak cierpienia jest najmniej intensywną
  • Odpowiedz
  • Kraków

Osiągnięcia