Żeby stary chłop gierkę przeżywał dwa tygodnie po przejściu. Co to była za przygoda nie zapomnę jej nigdy. Od gier zawsze odbijała mnie ich infantylność w fabule lub w dialogach (odbiłem się nawet od W3, a taki Horizon Zero Down wyłączyłem po pierwszym spotkanym NPCu), a tutaj klimat tak gęsty że można kroić nożem (szczególnie na końcówce), fantastyczne dialogi i reżyseria scenek, mistrzowski voice acting. Pozostaje
#anonimowemirkowyznania Nie radzę sobie czasem z dziećmi. Właśnie nazwałem głośno starszego syna (13 lat) tępakiem. Jest mi przykro jak cholera i nie wiem jak to odkręcić, bo po sobie wiem jak bolą takie słowa. Do dziś pamiętam wszystkie te razy, kiedy matka albo ojciec nazwali mnie np. kretynem albo niedorajdą. Zasadniczo nie robię tak często, ale są momenty, kiedy coś we mnie pęka. Mam dwoje dzieci. Młodsze dziecko jest zajebiście ogarnięte i piekielnie inteligentne, ma różne zainteresowania, jest bardzo dociekliwy, uparty i skupiony na zadaniach, a do tego szybko reaguje na różne sytuacje (np. wczoraj wróciłem z zakupami w rękach, a on sam, bez żadnego pytania, podszedł do mnie i zdjął z góry 2 jogurty, żebym ich nie zrzucił). Lubi przewodzić grupie i stawiać na swoim. Jednocześnie jest bałaganiarzem i łatwo wpada w złość (po tatusiu), ale nauczył się już dość szybko z tej złości wychodzić. Pracujemy nad tym i widać, że chłopak się stara.
Tymczasem starszy syn jest zaprzeczeniem młodszego. Nie ma praktycznie zainteresowań poza grami komputerowymi. Wyśmiewa się z zainteresowań młodszego, bywa wobec niego uszczypliwy, pasywno-agresywny. Czasem też zaatakuje go fizycznie, wiedząc, że ma przewagę. Dzieje się tak praktycznie zawsze wtedy, kiedy dostanie za coś o------l od nas. Czasem dostaje właśnie za swoje odzywki albo za lenistwo. Nie jest głupim chłopakiem. Jest bardzo koleżeński i wrażliwy. Ma fajne poczucie humoru, wymyśla własne, coraz śmieszniejsze żarty. Fantastycznie rysuje. Kiedy poświęca mu się czas to szybko łapie wiedzę, np. nieźle ogarnia matmę i angielski (często gada w grach po angielsku, filmy ogląda bez dubbingu, bez problemu dogaduje się z kelnerem na wyjazdach, itd.).
@AnonimoweMirkoWyznania: starszy syn glupi nie jest wiec poradzi sobie w zyciu, ale musisz zaakceptować jaki jest i uczyc go czegopotrzeba. Ma po prostu inny charakter i nie mozesz go porównywać do młodszego, bo mu zaszkodzisz.
Od dziecka muszę mierzyć się z tym, że jestem lepszy od innych ludzi. Mój sposób patrzenia na rzeczywistość, analiza rzeczywistości, moja pewność siebie [w zasadzie wszystko się nakręcało samo, czym bardziej rozumiałem swoją lepszość, albo to, że inni są gorsi tym bardziej moje ego rosło] przewyższa zwykłego szarego człowieka. Zawsze dochodziłem do lepszych wniosków niż inni (zupełnie logicznych, nieszablonowych, zwracam uwagę na coś więcej niż największa oczywistość lub niepoprawny stygmat. Zauważyłem np, że dużo osób wyciąga wnioski na podstawie narracji, czyli najpierw wymyśla co chce przekazać, a później szuka coś marnego aby udawać, że to legit wniosek xDDD i mamy tytanowe argumenty, które można obalić w 5s[to czas wypowiadania kontrargumentu, ew pisania i wysyłania wiadomości ])
I doszedłem do czegoś takiego, że nie traktuję ludzi poważnie, zaczęło się od szkoły. Jak byłem dzieckiem to widziałem, że dzieci wkoło mnie są gorsze, dobrze się uczyłem - nie jest to zaskoczenie, miałem zajebisty system wnioskowania więc w przestrzeni abstrakcji gdzie liczy się tylko wnioskowanie np takiej matematyce czułem się jak ryba w wodzie. Z wkuwaniem też nie miałem problemu, a i dużo rzeczy mogłem wywnioskować więc nawet nie musiałem się uczyć na pamięć wszystkiego, wręcz byłem przeciwnikiem takiej metody, bo nic by mnie nie odróżniało od zwykłego śmiertelnika, że wiecie typ się uczy na coś tydzień, ja czytam to 2x przed sprawdzianem i niby umiemy to samo xDD Ale wracając, często ktoś się mnie pytał o rzeczy związane z nauką i nie potrafiłem im tego wytłumaczyć, bo jak np zaczynałem mówić o matematyce to się okazywało, że oni nie znają podstaw i musiałbym się cofać chyba do przedszkola i od tego zaczynać tłumaczenie. Z nauczycielami/rodzicami też miałem problem. Zauważyłem, że często popełniają błędy z wnioskowaniem i ogólnym zachowaniem, że nie robią tego tak jak powinni. Na początku myślałem, że to celowa nieumiejętna manipulacja. Ale później zrozumiałem, że oni tak po prostu mają xD Też nigdy nie rozumiałem wgl aspektu, że niby dorastanie komuś daje, ale może skoro niektórzy nie radzą sobie z wnioskowaniem to muszą w inny sposób pozyskać wiedzę i to wiąże się z czasem i przeżyciem czegoś zamiast po prostu wywnioskowaniem.
@NewBlueSky: nie jesteś "narcyzem" jak piszą inni, to zupełnie co innego. Masz "aspergera", to nie Twoja wina, taki sie urodziłeś. Szczerze to bardzo mało osób mysli jak Ty, bo Twój mózg działa inaczej. Bądź sobą i żyj jak chcesz.
#anonimowemirkowyznania Mam do was pytanie. Jestem z moją dziewczyną już 3 lata, ona ogólnie spoko jest, więc pewnie kiedyś będzie z tego ślub ale pojawiła się pewna rysa. Jestem przeciętym Mirskiem, z przeciętą pracą i zarobkami. Zawsze uważałem, że dziewczyny nie polecą na moją kasę, bo jej nie miałem Ostatnie dostałem spadek po babci i dziadku (dziadek umarł 10 lat temu) Domek na wsi z ogródkiem i 10 hektarów pola
Wspaniała to była przygoda, nie zapomnę jej nigdy. Po 70 godzinach skończyłam swoją podróż po Dzikim Zachodzie i muszę przyznać, że RDR 2 przebija jakością wszystkie znane mi gry. Rockstar stworzył kawał świetnego kodu, który wyznaczył nowy standard w branży. Wbrew zapewnieniom badoskiego cybercrap 2077 nawet nie zbliżył się do tak wysoko zawieszonej poprzeczki #rdr2 #cyberpunk2077 #gry
#anonimowemirkowyznania Mam pytanie do tych z Was, którzy macie 30-40 lub więcej lat, jesteście „poukładani życiowo” w rozumieniu mainstreamowym: jesteście w małżeństwie, macie własny dom/mieszkanie (nawet na kredyt) i ewentualnie macie też dzieci, założyliście już rodzinę. Chciałbym poznać Waszą perspektywę w pewnej sprawie: Otóż ja 27lvl z narzeczoną 23lvl (w narzeczeństwie od 3 lat) skończyliśmy już studia, od 3 lat mieszkamy razem, pracujemy, wynajmujemy mieszkanie, żyjemy uczciwie w 100% na własny rachunek, zero pomocy od rodziców (mamy dobre relacje z nimi, ale pochodzimy z mniej zamożnych rodzin). Mimo nacisków ze strony rodziny (nie rodziców, a sióstr ciotecznych itp) totalnie nie spieszymy się ze ślubem, swoją drogą nie miałby kto nam go zafundować, a my wolimy odkładać na wkład własny na mieszkanie i przy okazji żyć sobie teraz na luzie, bez większego stresu. Jak mamy ochotę sobie coś kupić czy gdzieś wyjść to nie liczymy każdego grosza, tylko na luzie to robimy. Nie planujemy też w najbliższym czasie dzieci. Po prostu nie stawiamy sobie presji, żyjemy tak jak lubimy na własny rachunek, nikomu nie wadzimy, nikomu nie zazdrościmy, spokojnie realizujemy własne plany i własny pomyśl na życie. No i przechodzę do sedna: widzę, że bardzo, ale to bardzo nie podoba się to naszej rodzinie, a szczególnie małżeństwom z przedziału 30-40 lat, którzy już są dawno po ślubie, mają domy, kredyty itd. Wręcz agresywnie i nieprzyjemnie nam to pokazują pytając natarczywie o ślub, pokazując, że „ten i ten kuzyn to już dostał kredyt na dom i ma żonę, a my dalej tak bez ślubu i bez kredytu”. Z każdym rokiem te uwagi zaczynają być coraz bardziej chamskie i atakujące nas, przepełnione wręcz nienawiścią. I moje pytanie do Was: o co im chodzi? Co oni do nas mają? Nie potrafię ich zrozumieć, totalnie tego nie widzę. Może Wy mając dosłownie ich wiek i perspektywę życiową jesteście w stanie mi to wytłumaczyć? Myślicie podobnie do nich o młodszych parach?
Piekło kobiet na TikToku i Instagramie, ale faceci tego nie zrozumieją. Z karabinem to każdy może sobie biegać, ale co ma zrobić kobieta, której spadła liczba wyświetleń na TikToku? :/ Biedne dla ojczyzny ratowania muszą pokazywać t---k na Instagramie ( ͡°͜ʖ͡°) #wojna #rosja #ukraina #pieklokobiet
Dla osób po raz pierwszy trafiających na mój raport:
Raporty będą pojawiać się codziennie w okolicach godziny 19:30-20:00 i będą dotyczyć 24h do godziny 19:00 dnia wrzucenia wpisu. Ponadto będę dodawać krótki raport pomocniczy około godziny 10:00-11:00 z wydarzeń nocnych, jednakże z racji tego, że będą to ,,świeższe" informacje, to mogą być one trudniejsze do weryfikacji, więc w głównym raporcie będę potwierdzać co okazało się prawdą, a co nie.
Kto mi wytłumaczy dlaczego ją tak zmienili? Zbrzydzili, pogrubili? W jakim celu? Już nawet gry nie mogą być ucieczką do nierealnego świata? A może właśnie realnego? Bo jak to w świecie gdzie jedzenie jest deficytem, non stop walczysz z robotami spalając ogromne ilości kalorii powinna wyglądać jak patyk. Ale nie... codziennie mijam takie kartofle na ulicy, chcę wrócić i sobie pograć i muszę oglądać polacką mordę w każdej cutscence.. tfu na #
Czy miewaliście jako dzieci, w trakcie gorączki, nieprzyjemne psychiczne wrażenie doświadczania czegoś, co jest jednocześnie bardzo małe i bardzo duże? Nie chodzi o przedmiot tylko coś bardziej abstrakcyjnego.
Wczoraj zrobiłam obiad, to wykrzyczał mi w twarz czemu nałożyłam mu za dużą porcję. To była jego jedyna reakcja i to w dość niemiłych słowach. Gdyby on zrobił raz obiad to chyba bym go godzinę chwaliła...
Dziś rano nie było pieczywa w domu a za parę groszy znalazłam spoko śniadanie z dostawą. Kupiłam je i jak to zobaczył wyrzucił część a raczej rozwalił mówiąc że po co marnuje kasę (jakby niszczenie jedzenia nie było jej marnowaniem). Bo to wspólne pieniądze a ja się ośmieliłam coś kupić na wynos (mamy osobne konta i ja za to zapłaciłam). Chciałam tylko zrobić nam herbatę i zjeść coś dobrego, zrobić komuś miłą niespodziankę. Rozpłakałam się bardzo a on sobie w spokoju wyszedł do pracy.
Postanowiłem ruszyć z czymś w rodzaju bloga, gdzie od kuchni będę wszystkim pokazywał jak się robi kryptowaluty, jak zdobywać fundusze i rozmawiać z funduszami inwestycyjnymi czy inwestorami oraz ile jest z tego pieniędzy. Jeśli kogoś interesuje ten świat z pierwszej ręki kogoś, kto ma już kilka propozycji finansowania oraz kilkadziesiąt rozmów przed sobą to zapraszam do plusowania.
Będę wołał plusujących do wpisu. Wpis pojawi się jutro jeśli będzie jakieś zainteresowanie.
Żeby stary chłop gierkę przeżywał dwa tygodnie po przejściu. Co to była za przygoda nie zapomnę jej nigdy. Od gier zawsze odbijała mnie ich infantylność w fabule lub w dialogach (odbiłem się nawet od W3, a taki Horizon Zero Down wyłączyłem po pierwszym spotkanym NPCu), a tutaj klimat tak gęsty że można kroić nożem (szczególnie na końcówce), fantastyczne dialogi i reżyseria scenek, mistrzowski voice acting. Pozostaje
źródło: comment_1670387641kMdNNHEbr2hRryVvEJfH2d.jpg
Pobierz