To miło, że Legia zadbała o emocje w nudnej kolejce Ekstraklasy. Nie jest to duże pocieszenie przy stracie punktów, bo w tej sytuacji lepsze byłoby nudne 1:0 i odrobienie kolejnej części strat do Rakowa.
Na dłuższą metę, jeżeli jest coś, co może nas powstrzymać od regularnego punktowania, to jest to defensywa i brak czystych kont z tyłu. Nawet nie grając wybitnego meczu, przeciwko dobrze zorganizowanemu przeciwnikowi, udało się strzelić dwa gole, ale w końcu przyszedł moment, kiedy błędy pod własną bramką kosztowały punkty. Nie będziemy co mecz strzelać dwóch-trzech goli, aby to odrabiać. Czasami trzeba będzie wygrać 1:0, nawet zostając przy swojej filozofii i starając się grać ofensywnie. Już i tak wyjątkowo dużo razy takie straty pozostały bez konsekwencji. Wystarczy wymienić zwycięstwa z Koroną, Jagiellonią i Miedzią (po dwa stracone gole), ale i z Zagłębiem, Lechią oraz Widzewem (po jednym). W pucharze po dwa stracone gole powodowały, że byliśmy na skraju odpadnięcia z Bruk-Betem i Lechią.
Wydaje się, że Runjaić jest w stanie osiągnąć to, co zrobił w Pogoni. Defensywa była wizytówką tego zespołu. Dziś mamy ustabilizowany skład, co już jest pewnym krokiem w dobrą stronę, ale to jeszcze nie wystarcza. To, co najbardziej rzuca się w oczy, to indywidualne błędy, które od razu są wykorzystywane bez przeciwników, bo na ogół prowadzą ich do stuprocentowych sytuacji. Tłumaczenie porażek czy strat punktów indywidualnymi błędami zawsze brzmi jak hasło-wytrych, jednak trudno inaczej nazwać to, co działo się dziś czy z Koroną. Tylko z Zagłębiem nie było tak, że za straconego gola można było przypisać winę konkretnemu jednemu zawodnikowi i na niego wszystko zwalić. Tutaj Mladenović od razu sprawił, że mieliśmy mocno pod górę, bo pozwoliło to przez długi czas grać Cracovii tak, jak najbardziej lubi.
Podobnie
Na dłuższą metę, jeżeli jest coś, co może nas powstrzymać od regularnego punktowania, to jest to defensywa i brak czystych kont z tyłu. Nawet nie grając wybitnego meczu, przeciwko dobrze zorganizowanemu przeciwnikowi, udało się strzelić dwa gole, ale w końcu przyszedł moment, kiedy błędy pod własną bramką kosztowały punkty. Nie będziemy co mecz strzelać dwóch-trzech goli, aby to odrabiać. Czasami trzeba będzie wygrać 1:0, nawet zostając przy swojej filozofii i starając się grać ofensywnie. Już i tak wyjątkowo dużo razy takie straty pozostały bez konsekwencji. Wystarczy wymienić zwycięstwa z Koroną, Jagiellonią i Miedzią (po dwa stracone gole), ale i z Zagłębiem, Lechią oraz Widzewem (po jednym). W pucharze po dwa stracone gole powodowały, że byliśmy na skraju odpadnięcia z Bruk-Betem i Lechią.
Wydaje się, że Runjaić jest w stanie osiągnąć to, co zrobił w Pogoni. Defensywa była wizytówką tego zespołu. Dziś mamy ustabilizowany skład, co już jest pewnym krokiem w dobrą stronę, ale to jeszcze nie wystarcza. To, co najbardziej rzuca się w oczy, to indywidualne błędy, które od razu są wykorzystywane bez przeciwników, bo na ogół prowadzą ich do stuprocentowych sytuacji. Tłumaczenie porażek czy strat punktów indywidualnymi błędami zawsze brzmi jak hasło-wytrych, jednak trudno inaczej nazwać to, co działo się dziś czy z Koroną. Tylko z Zagłębiem nie było tak, że za straconego gola można było przypisać winę konkretnemu jednemu zawodnikowi i na niego wszystko zwalić. Tutaj Mladenović od razu sprawił, że mieliśmy mocno pod górę, bo pozwoliło to przez długi czas grać Cracovii tak, jak najbardziej lubi.
Podobnie
![Kimbaloula - To miło, że Legia zadbała o emocje w nudnej kolejce Ekstraklasy. Nie jes...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/e7cc1ef941c654286743ed3b9663ce8b79bd69700716a6a53b543db413485a86,w400.png?author=Kimbaloula&auth=dfa4f39cefda2458135d3a4c8e007af1)
źródło: Zrzut ekranu 2023-02-13 o 01.27.31
Pobierz
Ostatnio Legia wyróżniała się swoimi meczami na tle słabych kolejek Ekstraklasy. Tym razem było trochę odwrotnie. Pozostałe mecze nawet niezłe, a u nas oglądało się to ciężko. Stan murawy i podejście Piasta sprowadziły nas na swój poziom. Nie graliśmy konsekwentnie tego, co wcześniej, jak np. z Koroną w podobnych warunkach. Zamiast tego była próba dostosowania się. Wynik jest zadowalający, pewne fragmenty drugiej połowy także. Jednak ostatecznie to był mecz do wymęczenia i zapomnienia. Nie był to zdecydowanie dzień Legii i tym cenniejsze jest to zwycięstwo.
Gdy zobaczyłem skład, zastanawiałem się, o co chodzi. To jeszcze nie tydzień z meczem pucharowym, który wymaga myślenia do przodu i próby rotacji. Ci, którzy zostali na ławce, dotychczas nie zasłużyli na to, jak i ci, którzy ich zastąpili, nie zapowiadali się na wzmocnienie pierwszego składu. Zapewne trzeba było ich oszczędzić na tej murawie, choć ostatecznie i tak byli potrzebni. W każdym razie, w myśl teorii, że jesteś tak mocny, jak twoje najsłabsze ogniwo, mogło to mieć poważny wpływ na naszą grę. Może nie będę robił z Johanssona i Sokołowskiego kozłów ofiarnych. Ostatecznie nic nie zawalili, co przecież zdarzało się już w tym sezonie, i to obaj w jednym meczu, jak np. z Rakowem. Natomiast na ich tle Kapustka i Wszołek to piłkarze błyskotliwi i używam tego słowa w pełni świadomie. Zgaduję też, że Szwed na prawej stronie to była próba lepszego zabezpieczenia się przed Kądziorem. Runjaić zrezygnował trochę z ofensywy na rzecz prostszego grania i zabezpieczenia tyłów.
Oprócz