Aktywne Wpisy
Zawiera treści 18+
Ta treść została oznaczona jako materiał kontrowersyjny lub dla dorosłych.
michalpoprostu +612
Taki wpis z bezradności już.
SZUKAM PRACY.
Mam 33 lata, mieszkam niedaleko Wrocławia, zawaliłem kilka lat życia i ciężko wrócić na dobre tory niestety, ciągle próbuję ale to trudne. Szukam zatrudnienia w pracy która nie jest w 100% pracą fizyczną. Mam cholerne braki:
- Nie mam prawa jazdy
- Nie mam wykształcenia średniego(dopiero w trakcie, do końca roku będzie już świadectwo a możliwe że już pod koniec tego miesiąca o ile zaliczyłem
SZUKAM PRACY.
Mam 33 lata, mieszkam niedaleko Wrocławia, zawaliłem kilka lat życia i ciężko wrócić na dobre tory niestety, ciągle próbuję ale to trudne. Szukam zatrudnienia w pracy która nie jest w 100% pracą fizyczną. Mam cholerne braki:
- Nie mam prawa jazdy
- Nie mam wykształcenia średniego(dopiero w trakcie, do końca roku będzie już świadectwo a możliwe że już pod koniec tego miesiąca o ile zaliczyłem
Lot bezpośredni oznaczałby, że rakieta musiałaby być ogromna. Potrzebowałaby wystarczająco paliwa, by dolecieć na orbitę Księżyca, w całości wylądować, a następnie wrócić na orbitę i dotrzeć na Ziemię. Ta opcja odpadła głównie przez wyzwania związane z budową tak dużej rakiety. Inną metodą było wyniesienie części statku przez mniejsze rakiety i następnie połączenie ich na ziemskiej orbicie. Zbudowany statek musiałby w całości dolecieć do Księżyca, wylądować i wrócić na Ziemię. Tutaj wyzwaniem była budowa jednego uniwersalnego statku do lotu i lądowania.
Ostatnią opcją było wyniesienie lądownika i modułów dowodzenia oraz serwisowego za pomocą jednej rakiety i ich wspólny lot w kierunku Księżyca. Tam lądownik odłączyłby się od reszty statku i samodzielnie wylądował na powierzchni Srebrnego Glonu z częścią załogi. Dalszy plan w tym przypadku zakładał, że lądownik wróciłby na orbitę Księżyca i dokonałby tam rendezvous z modułem dowodzenia oraz serwisowym. Następnie załoga po przejściu do głównej kapsuły odrzuciłaby lądownik i wróciła w module dowodzenia na Ziemię.
Jak wiadomo, wygrała ostatnia opcja. Dużo rzeczy przemawiało za nią, a w szczególności, że lądownik księżycowy mógł być projektowany wyłącznie w celu lądowania, a zadanie przelotu Ziemia-Księżyc-Ziemia, można było oddelegować do modułu dowodzenia i serwisowego. Co ciekawe, amerykański program księżycowy początkowo projektowano z myślą o rendezvous na orbicie Ziemi. Koniec końców jednak ta opcja okazała się droższa i bardziej ryzykowna. Budowa jednego uniwersalnego statku zajęłoby też więcej czasu i byłaby organizacyjnie trudniejsza.
Dlaczego więc Amerykanom zajęło aż dwa lata na wybór rendezvous na orbicie Księżyca? Tu należy pamiętać, że w 1962 roku NASA jeszcze nie wiedziała, jak trudne będzie spotykanie się statków w kosmosie. A zaś wizja uwięzionych na orbicie Księżyca astronautów przerażała każdego. Z tego powodu decyzja była trudna i musiała być podjęta w pewien sposób “na ślepo”. Dopiero bowiem za trzy lata, w 1965 roku, program Gemini udowodni, że bezpieczne wykonywanie rendezvous jest wykonalne i w zasięgu możliwości ówczesnej technologii.
Ostatecznie NASA podjęła to ryzyko. James Webb we wspomnianym liście pisał jednak, że jest to coś, czego nie można wiedzieć na 100% przed sprawdzeniem, ale decyzja musi zostać podjęta już teraz, żeby USA zdążyło z lądowaniem pierwszego człowieka na Księżycu do końca… 1967 roku.
Zapraszam do śledzenia: #kosmogadka
Więcej zdjęć w wątku na naszym Twitterze/X.
---
#gruparatowaniapoziomu #historia #historiajednejfotografii #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #zainteresowania #nauka #technologia #ksiezyc
źródło: John_C._Houbolt_-_GPN-2000-001274
Pobierz@Majkel2008: po pierwsze to nie. Każdy kto siedzi w technologii choć trochę widział, że to jest możliwe. A po drugie to takie pieprzenie jak Twoje o tym jaki postęp się dokonał jest właśnie najsmutniejsze. Dlaczego? Bo to jest postęp jak wygodniej i więcej konsumować. Od pierwszego lotu samolotem do lądowania na Księżycu chodziło o wizję, o marzenia o pokonywanie
Przez ostatnie 25 lat życie zmieniło się chyba w każdym aspekcie
@Makarow:
Temat poboczny. Ale. Pierwszy Me 262 został oblatany w 1941 roku. I wcale nie był pierwszym odrzutowce. Anglicy mówią, że pierwszy był ich Gloster E.28/39, inni, że niemiecki Heinkel He 280. A tak naprawdę pierwszym to był Coandă 1910, oblatany już w 1910 przez rumuńskiego inżyniera Henriego Coandę.
Sam Me 262 wcale nie był taki rachityczny. Był
@Viscop: No raczej nie. Me 262 został oblatany przed P-59, bo jeszcze w 1941 roku z silnikiem tłokowym oraz dwa miesiące przed P-59 z silnikami odrzutowymi.
@Majkel2008: to czym się podcierasz? chyba, że masz na myśli brak papieru w PRLu
Wynalezienie antybiotyków, piewszy przeszczep serca, samolot, rozszczepienie atomu, lot w kosmos, wpomniany silnik odrzutowy, wynalezienie tranzystora to były przełomowe odkrycia, zmieniające świat.
W dzisiejszych czasach, świat też