"on (Adam Mickiewicz), który w improwizacji nie tylko mi przyznał to, co mi należy, ale jeszcze chwalił się w niej mówiąc, że Ty mu sama moje małe próbki dawno, dawno pokazywałaś, a on Tobie już wtenczas przepowiedział, że mnie wielka i świetna czeka przyszłość..."

Życio­rys Bo­le­sła­wa Le­śmia­na stał się le­gen­dą, opar­tą na kon­tra­ście sza­rej ru­ty­ny kan­ce­la­rii no­ta­rial­nej i mi­strzow­skiej po­ezji peł­nej emo­cji i barw. Jego ży­cie było jed­nak bo­gat­sze, nie daje się za­tem spro­wa­dzić do pro­stej dy­cho­to­mii.

Ko­nop­nic­ka ze­spa­la­ła w swej po­ezji czyn­ni­ki czę­sto­kroć w li­te­ra­tu­rze jej współ­cze­snej od­se­pa­ro­wa­ne. Bunt ro­man­tycz­ny wo­bec wię­zów ha­mu­ją­cych roz­wój oso­by i spo­łe­czeń­stwa, pro­gram utrzy­ma­nia sta­tu­su po­ezji jako ars magna.