Współczesne hipopotamy, zwane nilowymi (Hippopotamus amphibius), pochodzą od afrykańskich przodków. Najnowsze badania dowodzą, że w Europie rozprzestrzeniły się bardzo wcześnie, w środkowym plejstocenie...

Autorzy najnowszych badań przyjrzeli się ostatniemu interglacjałowi, okresowi pomiędzy 130 a 115 tysięcy lat temu, a zatem czasom, gdy w Europie żyła megafauna, w tym słonie i nosorożce. Naukowcy przeanalizowali pyłki z niemal 100 lokalizacji, od basenu Morza Śródziemnego po Arktykę...

Artykuł poświęcony łącznie 68 gatunkom ramienionogów, autorstwa badaczy z Instytutu Paleobiologii PAN ukazał się w piśmie "Annales Societatis Geologorum Poloniae". Ramienionogi (Brachiopoda) to żyjące do dziś drobne morskie bezkręgowce, podobne z wyglądu zewnętrznego do małży...

Struktura została odkryta w latach 1959-1960 podczas ekspedycji badającej Ziemię Wiktorii. Odkryto wówczas anomalię na podstawie badań sejsmograficznych i grawitacyjnych, za sprawą których w 1962 roku Richard A. Schmidt wysnuł hipotezę o kosmicznym pochodzeniu tej struktury...

Geneza tego zdumiewającego urządzenia to zagadka ewolucji, która należy do najdłużej opierających się rozwiązaniu. Zaledwie dwa lata po tym, jak Darwin ogłosił „O powstawaniu gatunków”, w bawarskim kamieniołomie robotnicy odkryli skamieniałość sprzed 150 mln. Były to szczątki archeopteryksa...

Polscy paleontolodzy jako pierwsi zidentyfikowali miękkie elementy w ścięgnach dinozaurów. Ustalono ponadto, że w ścięgnach dinozaurów tkanki miękkie ulegały kostnieniu. Takie zjawisko obserwuje się dzisiaj u ptaków, kiedy za życia osobnika miękkie tkanki ścięgien podlegają mineralizacji.

Zespół pod kierunkiem prof. Jarosława Stolarskiego, dyrektora Instytutu Paleobiologii PAN, badał otolity u ryb sprzed 14 mln lat. Otolity są strukturami zbudowanymi z węglanu wapnia, obecnymi w uchu wewnętrznym ryb. Związane są z odczuwaniem grawitacji i percepcją przyspieszenia liniowego.

O ile nieliczni ich przedstawiciele, który przetrwali katastrofę permską, a potem triasową, zdołali kolejny raz opanować oceany w mezozoiku, niedobitki wymierania kredowego nie powtórzyły sukcesu kolejny raz i odeszły w danie, pierwszym wieku kenozoiku...

Ewolucja lotu była złożonym procesem i przyczyniło się do niej wiele adaptacji anatomicznych oraz fizjologicznych. Teraz uczeni z University of Tokyo znaleźli właśnie trop, który dotychczas pomijano: propatagium...

Zarodniki grzyba – ziemnowodnego organizmu, związanego z butwiejącym drewnem – na które natrafili naukowcy w trakcie badań palinologicznych mioceńskich osadów z czterech stanowisk zlokalizowanych na terenie Polski stanowią pierwszy znany kopalny zapis rodzaju Potamomyces z terenu Europy...

Skamieniałość ukryta w niewielkim kawałku skały obaliła jedno z najdłużej żywionych przez naukę przekonań dotyczących ewolucji ptaków. Jedna z kluczowych cech współczesnych ptaków – ruchoma szczęka, którą posiada 99% gatunków – wyewoluowała przed zagładą dinozaurów...

Naukowcy z Uniwersytetu Kraju Basków datowali metodą radiowęglową psią kość - zwierzę żyło 17410-17096 lat temu. Oznacza to, że pies z jaskini Erralla żył w górnym paleolicie, towarzysząc przedstawicielom kultury magdaleńskiej. Jest to zatem jeden z najstarszych znanych nam psów Europy.

...200 milionów lat temu. Cennych informacji na temat dawnych zbiorowisk roślinnych dostarczyły naukowcom z Polski i Szwecji badania koprolitów dinozaurów, tj. skamieniałych odchodów zawierających niestrawione szczątki roślin.

Owad, opisany jako Mantispa? damzenogedanica pomógł w dokonaniu ważnych spostrzeżeń dotyczących zmian w morfologii tych fascynujących owadów. Nazwa gatunkowa odnosi się do Gdańska - miasta, w którym znajduje się opisywany okaz (Muzeum Bursztynu).

Wykład dr. Daniela Tyborowskiego z Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

Największe samce jelenia olbrzymiego mogły ważyć nawet 700 kg, podobnie jak żyjący współcześnie łoś euroazjatycki. Wyróżniało go największe poroże, jakie kiedykolwiek mógł zobaczyć człowiek – miało ono rozpiętość nawet do 3,5 metra i ważyć mogło 40 kg...

Naukowcy z Japonii i Polski odkryli w wodach Pacyfiku morskie zwierzęta – liliowce – porastane przez koralowce. Takie symbiozy znane były z mórz paleozoicznych, ale wydawało się, że są wymarłe. Badacze opisali ekologiczną „żywą skamieniałość”, która nie była spotykana w morzach od 273 milionów lat.