Pas planetoid to bez dwóch zdań ciekawa formacja. Znacznie dalej od Słońca znajduje się jednak równie interesujące skupisko ciał, które, ze względu na liczbę tajemnic jakie kryje, zasługuje na oddzielny wpis.

Pas Kuipera, bo o nim mowa, rozpościera się za orbitą Neptuna, ostatniej jak na razie planety Układu Słonecznego. Choć teoretycznie podobny do pasa planetoid, jest od niego znacznie większy i zawiera w sobie większą masę (nawet dwustukrotnie!). Znaleźć w nim można oPokaż całość

Zgodnie z Waszymi sugestiami, dziś przyjrzymy się kolejnemu elementowi naszego Układu Słonecznego, o którym w szkole nie uczą zbyt wiele. Nie uciekniemy daleko od Jowisza, bowiem przeniesiemy się do pasa planetoid, bardzo silnie z największą planetą Układu związaną.

Pas planetoid rozciąga się między orbitami Marsa a Jowisza. Składa się z setek tysięcy drobnych obiektów, spośród których tylko nieliczne (według obecnej wiedzy około 200) osiągają rozmiary przekraczające 100 kilometrów średnicy. Wbrew wyobrażeniom, łączna ichPokaż całość

Pora na wpis, jak się zapewne domyślacie, traktujący o Ganimedesie, największym satelicie galileuszowym Jowisza. Wcześniej omawiałem Europę i Kallipso. Okazuje się, że Ganimedes to swego rodzaju połączenie tych dwóch obiektów.

Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na ukształtowanie powierzchnii. Część tego satelity jest stosunkowo gładka, pokryta rowami wyrzeźbionymi przez wydostający się z wnętrza materiał, zupełnie jak na Europie. Część jednak jest bardzo ciemna i geologicznie stara, co przywodzi na myśl Kallipso. Co jeszcze łączyPokaż całość

Po krótkiej eskapadzie do układu Ziemia - Księżyc powracam w stronę Jowisza. Dziś pora przyjrzeć się jego drugiemu pod względem wielkości satelicie - Kallisto.

Ganimedes, największy księżyc Jowisza jest większy niż Merkury. Kallisto posiada niemal taką samą średnicę (4820 km wobec 4879 km najbliższej Słońcu planety) jak on, lecz jednocześnie jest dużo lżejszy. Zawdzięcza to stosunkowo dużej zawartości lodu w swoim wnętrzu, który stanowi około 50% jego łącznej masy. Podobnie jak pod powierzchniąPokaż całość

Na początek duże gratulacje dla @Eestel za bardzo ciekawe wpisy. Ostatnio byłem dość zajęty i moje tempo znacznie spadło.

Dużo kosmicznych zdjęć tutaj pochodzi z Teleskopu Hubble’a, który oddał i oddaje astronomom nieocenioną przysługę w badaniach kosmosu.

Cofnijmy się więc do początków jego misji, pełnych wręcz atmosfery dramatu i skandalu. Wkrótce po wystrzeleniu na orbitę w 1990r. okazało się, że główne zwierciadło teleskopu ma poważną wadę. W trakcie jego produkcji w firmie Perkin-ElmerPokaż całość

Miałem kontynuować podróż po układzie Jowisza, ale wpis @DarkAlchemy na temat punktów libracyjnych przypomniał mi o jednej ważnej ciekawostce.

Wszyscy dobrze znamy nasz Księżyc. Stary, dobry towarzysz Ziemi od wieków pojawia się na niebie i powoli, lecz nieuchronnie oddala się od swojej macierzystej planety w tempie około 3 centymetrów rocznie. Mało kto wie jednak, że w pobliżu Ziemi krążą jeszcze co najmniej dwa ciekawe twory.

Pierwszy z nich to Obłoki Kordylewskiego. IchPokaż całość

Wpis krótki, bo i temat "przyziemny", ale wiele razy się zastanawiałem dlaczego tak jest i jak to działa.

Obrót synchroniczny

Jak to działa, że Księżyc zawsze jest zwrócony tą samą stroną do nas? Bo czas jego obrotu wokół własnej osi ~= czas obiegu wokół Ziemi. Większość o tym słyszała, jednak trudno to sobie wyobrazić (przynajmniej ja miałem długo z tym problem = opóźniony jestem), dlatego do wpisu dodaję GIF z symulacją tego zjawiska (częśćPokaż całość

Wczoraj postanowiłem wziąć pod lupę Europę, najmniejszy spośród głównych satelitów Jowisza. Podczas gdy ona, Ganimedes i Kallisto są do siebie stosunkowo podobne, czwarty spośród księżyców galileuszowych, Io, różni się od reszty w sposób znaczący.

Rzut oka na Io pozwala stwierdzić jej niezwykły wygląd. Kolorowa, jaskrawa i geologicznie bardzo młoda powierzchnia to efekt bardzo silnej aktywności wulkanicznej satelity. Odpowiedzialny jest za nią dobrze już znany efekt grzania pływowego, który w swoich wpisach poruszałem jużPokaż całość

Miało być o Pasie Planetoid między Marsem a Jowiszem, ale wyszło, że wpis będzie o punktach libracyjnych, zwanych też punktami Lagrange'a.

Jest to bardziej fizyka niż czysta astronomia i ciekawostki, ale pozwala nam to na wyjaśnienie kilku zjawisk, takich jak np. Trojańczycy goniący Greków. Czym więc jest ten punkt Lagrange'a (wolę tę nazwę niż punkt libracyjny)?

Wyobraź sobie satelitę geostacjonarnego. Zapewne wiesz co to jest. Satelita, który znajduje się stale nadPokaż całość

Andromeda jest najbliższą nam galaktyką spiralną. Należy ona do nielicznego grona ok. 100 galaktyk, które zbliżają się do nas, zamiast oddalać (pozostałe 100 miliardów galaktyk wykazuje tzw. przesunięcie ku czerwieni typowe dla oddalających się źródeł światła). Kolizja z naszą galaktyką, Drogą Mleczną, nastąpi na szczęście dopiero za 4 miliardy lat.

Andromeda jest największą z naszej lokalnej grupy galaktyk. Każda czerwona kropka to tysiące z miliona milionów gwiazd (nasza Droga Mleczna posiada ok. 4xPokaż całość

Poznaliśmy już w zarysie charakterystykę Jowisza, więc teraz przyszedł czas na zapoznanie się z jego czterema największymi satelitami. Na pierwszy ogień postanowiłem rzucić tę, która rokuje największe nadzieje w związku z poszukiwaniem życia poza Ziemią.

Europa, bo o niej mowa to najmniejszy z czterech galileuszowych satelitów Jowisza. Krąży pomiędzy orbitami położonego bliżej macierzystej planety Io i nieco bardziej oddalonego Ganimedesa. Pełen obieg wokół Jowisza zajmuje temu jasno zabarwionemu globowi nieco ponad trzy iPokaż całość

#astronomia #kosmos #kosmosboners #eksploracjakomosu #wszechswiat #mirkokosmos

Porównanie wydm na pustyni namib i na księżycu saturna tytanie. Wydmy te w przeciwieństwie do naszych nie składają się z dwutlenku krzemu, a z zamarzniętej wody i węglowodorów.

http://www.sciencedaily.com/releases/2014/12/141208144406.htm

Margaret Hamilton, główny inżynier oprogramowania w Projekcie Apollo.

Miała tylko 31 lat, gdy Apollo 11 wylądował na księżycu - dzięki programowi, który napisała. Na zdjęciu stoi przy wydrukach kodu systemu naprowadzania, który w dużej mierze sama tworzyła i nadzorowała. #fotohistoria #mirkokosmos (sorry jeśli ktoś to uzna za spam tagiem ;))

Czas na dłuższą wizytę w układzie Jowisza. Planeta, która w renesansie zmieniła sposób postrzegania kosmosu kryje w sobie wiele ciekawostek i kilka nierozwiązanych do dziś zagadek.

Zwykło się mówić, że Jowisz jest „królem” planet Układu Słonecznego. To miano jest jednak w pełni uzasadnione. Waży bowiem ponad dwa razy więcej niż pozostałe planety razem wzięte. Jest tak masywny, że powoduje przesunięcie się środka ciężkości naszego Układu ponad górne warstwy atmosfery Słońca co sprawia, żePokaż całość

Jako, że był wpis reklamujący Neptuna, teraz trochę opisującego ;)

Neptun aktualnie jest 8. i ostatnią planetą naszego Układu Słonecznego. Ostatni z czwórki gazowych olbrzymów, najmniejszy z nich wszystkich, jego promień jest "tylko" ~4 razy większy od promienia Ziemi [~49,500 km -> ~471428,5 boisk piłkarskich] (dla porównania, Jowisz ma promień ~11,2 raza większy -> ~1361752 boisk piłkarskich).

Z samym odkryciem Neptuna wiąże się ciekawa historia. W XIX wieku pewien uczony, nazwiskiem Bouvard, opublikował bardzoPokaż całość

Mam prośbę do autora tagu: @Eestel załóż jakiś inny tag, w którym będzie można obserwować TYLKO TWOJE wpisy. Ja rozumiem, że dużo ludzi może pisać coś o kosmosie, ale ja chce czytać tylko wpisy @Eestel a, bo inne są, delikatnie mówiąc kilka klas gorsze.

#mirkokosmos

Wasze zastanowienie po moim ostatnim wpisie wzbudziła kwestia natury gazowych olbrzymów. Spieszę zatem z wyjaśnieniami.

To, że Jowisz, Saturn, Uran i Neptun składają się w głównej mierze z wodoru i helu nie oznacza, że te pierwiastki występują tam w takiej formie, jaką znamy na Ziemi. Jako gaz można je napotkać tylko blisko górnej granicy chmur, gdzie nie oddziałuje na nie wysokie ciśnienie (przykładowo - na Jowiszu do około 1000 kilometrów). Wraz z głębokościąPokaż całość