Bardzo trudno jest nazwać judaizm rabiniczny starszym bratem chrześcijaństwa, skoro jego rozumienie monoteizmu uformowało się w opozycji do chrześcijaństwa i co więcej w opozycji do wcześniejszego judaizmu biblijnego. Nie da się tego wytłumaczyć inaczej, niż zgubnym skutkiem presji politycznej. To ona jest źródłem mitu, który od wewnątrz paraliżuje chrześcijańską teologię i przyczynia się jak żaden inny do relatywizowania prawdy o Jezusie, Synu Człowieczym, Synu Bożym z rodu Dawida,

Błogosławiony człowiek, który znalazł mądrość (…) Jej drogi są drogami rozkoszy, a wszystkie jej ścieżki wiodą do pokoju. Jest drzewem życia dla tych, którzy się jej uchwycili, a ci, którzy się jej trzymają, są uważani za szczęśliwych.