Onet puszcza zmanipulowane i pocięte wypowiedzi polityków, by po dwóch godzinach puścić nieco poprawioną wersję... ale bez kluczowych fragmentów. Czemu służy takie "poprawianie"? Czyżby wypowiedź była nie dość kontrowersyjna z punktu widzenia redaktora?

Ćwiczenie dla studentów dziennikarstwa na przykładzie tekstu Wojciecha Gadomskiego. Temat "dezinformacja w ujęciu teorii Vladimira Volkoffa". 10. października 2005, dzień po pierwszej turze wyborów prezydenckich i dwa tygodnie przed drugą turą, Witold Gadomski opublikował w "Gazecie Wyborczej" krótki artykuł "Co to były afery Art-B i FOZZ" (opisy co faktycznie ustaliły sądy w sprawie FOZZ są na końcu, żeby nie rozmywać wątku).

Aktywista gejowski skarży się w Observerze, że w Polsce są obozy koncentracyjne dla gejów i przymusowe leczenie. Polski ambasador otwarcie krytykuje polski rząd podpierając się... opiniami z sieci. Itd... Co można powiedzieć o ludziach, którzy w imię realizacji swoich prywatnych celów posuwają się do publikowania kłamstw z zachodniej prasie?

Afera z Anetą Krawczyk to nie jedyna prowokacja, jakiej dopuścił się dziennikarz "GW" Marcin Kącki. W marcu 2005 r. opublikował on bowiem tekst, z którego miało wynikać, jakoby z poznańskiego oddziału Centralnego Biura Śledczego "wyciekły do gangsterów dokumenty z nazwiskami policyjnych tajnych współpracowników". Śledztwo prowadzone przez Prokuraturę Apelacyjną w Szczecinie wykazało, że ten artykuł Kąckiego był nieprawdziwy i w sposób oszczerczy pomawiał policjantów o współpracę z gangsterami.

Plagiat, naruszenie praw autorskich, kradzież cudzej własności intelektualnej i skrajne naruszenie zasad etyki dziennikarskiej - tak specjaliści z dziedziny mediów oceniają sobotnią publikację dziennikarzy "Gazety Wyborczej": Piotra Głuchowskiego i Marcina Kowalskiego.

O radzieckiej dezinformacji i sprostytuowanych dziennikarzach zachodnich.

W rzeczywistości to Agora a nie LPR chce zakazać antykoncepcji!