Obrządek pogrzebowy Wandalów
Cmentarzyska kultury przeworskiej należą do najważniejszych źródeł wiedzy o społecznościach zamieszkujących ziemie nad Wisłą w starożytności. To właśnie dzięki nim archeolodzy mogą odtwarzać elementy uzbrojenia, stroju, rzemiosła, obrzędów i codziennego życia dawnych mieszkańców Barbaricum.
Dominującą formą pochówku przez większość okresu trwania kultury przeworskiej było ciałopalenie. Spalone szczątki składano w urnach lub bezpośrednio w jamach grobowych, często razem z przepalonym wyposażeniem. Charakterystycznym zwyczajem było też rytualne niszczenie części przedmiotów przed złożeniem ich
Cmentarzyska kultury przeworskiej należą do najważniejszych źródeł wiedzy o społecznościach zamieszkujących ziemie nad Wisłą w starożytności. To właśnie dzięki nim archeolodzy mogą odtwarzać elementy uzbrojenia, stroju, rzemiosła, obrzędów i codziennego życia dawnych mieszkańców Barbaricum.
Dominującą formą pochówku przez większość okresu trwania kultury przeworskiej było ciałopalenie. Spalone szczątki składano w urnach lub bezpośrednio w jamach grobowych, często razem z przepalonym wyposażeniem. Charakterystycznym zwyczajem było też rytualne niszczenie części przedmiotów przed złożeniem ich
Niewielkie srebrne zawieszki w kształcie topora znajdowane są również na ziemiach kultury przeworskiej. Miały zwykle zaledwie kilka centymetrów długości i noszono je jako wisiorki.
Podobne przedmioty znane są z bardzo rozległego obszaru Europy Barbarzyńskiej, od dorzecza Łaby po Krym. Występowały przez wiele stuleci, od schyłku okresu przedrzymskiego aż po czas wędrówek ludów.
Niektóre