"Paleontologia językowa" zajmuje się wyciąganiem wniosków z obrazu świata zachowanego w słownictwie odziedziczonym z prajęzyka. Np. nazwy rodzinne mówią nam coś o strukturze społecznej, nazwy elementów przyrody o krajobrazie, faunie i florze, a nazwy materiałów i narzędzi o rozwoju technicznym.

Używane obecnie języki indoeuropejskie zapoczątkowała kultura sprzed 5 tysięcy lat, która zainicjowała migracje poprzez Eurazję, łącząc Europę na zachodzie z Chinami i Indiami na wschodzie - wynika z badań paleogenetycznych prowadzonych z udziałem Polek.

Paleogenetyków kwestia rozprzestrzeniania się języków indoeuropejskich interesowała od dawna. Dzięki projektowi, którego wyniki zostały opublikowane w Science, można już bardziej zdecydowanie odpowiedzieć na pytanie, która z teorii jest bardziej prawdopodobna.

"Król i bóg" (rēḱs deiwos-kʷe), czyli krótkie opowiadanie w zrekonstruowanym języku praindoeuropejskim.

Najnowsze badania genetyczne wskazują, że wśród Indoeuropejczyków migrujących przed 5000 lat ze Stepu Pontyjskiego niemal nie było kobiet.

Ciekawa Mapa przedstawiąjąca jak wielu wspólnych przodków mieliśmy w przeszłości.

Przypuszczalne teorie o pochodzeniu najbardziej rozpowszechnionej grupy językowej na świecie.

Starożytni Scytowie stanowili jeden z etnosów określanych przez ówczesnych Greków jako barbarzyńcy. Podobnie klasyfikowano jeszcze Traków, Lidów, Medów czy Persów, następnie Celtów itd. Wszystkie te ludy można określić jako pierwotne żywioły indoeuropejskie.

Obecna struktura antropologiczna Europy jest w wynikiem tysięcy lat migracji i wzajemnych kontaktów między różnymi grupami ludzi reprezentujących rozmaite typy rasowe. Co nie oznacza że nie występują już w Europie oddzielne typy rasowe.