poorepsilon
  • 0
Skończyłam czytać dzisiaj opowiadanie Jama Franza Kafki, okazało się, że jest niedokończone i w takiej formie zostało wydane. Zaczęło mnie zastanawiać, dlaczego niedokończone działa Franza Kafki zostały w ogóle upublicznione.
Proces, Zamek, Ameryka i teraz Jama, Kafka nigdy nie skończył tych prac, a mimo to i tak zostały one pokazane światu, dlaczego, biorąc pod uwagę, że autor nie życzył sobie opublikowania. Czy to jest fair wobec autora, by bez jego zgody wydawać
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Kremufka2137
  • 1
@poorepsilon: i w tej formie je przecież oceniamy. To czym mogły by być (lub nie być) nie wpływa nijak na ich obecną ocenę (no bo jak?). Zapadasz się we własne teoretyzowanie.
Jedyne sensowne pytanie o jakie się tutaj otarłeś to "Czy wydawanie dzieła niedokończonego i/lub wbrew woli autora jest poprawne moralnie" i odpowiedzi na to niestety nie potrafię Ci udzielić.
  • Odpowiedz
poorepsilon
  • 29
Od dziecka chciałam być pisarzem, autorem powieści i wierszy. W gimnazjum pisałam wątpliwej jakości wiersze i fanfiki. Po tym czasie okazjonalnie pisałam wiersze, ale doszłam do wniosku, że nie ma szans na zostanie wojownikiem pióra. Wszyscy wielcy poeci zaczęli odnosić sukcesy dość wcześnie; jako młode osoby wydawali tomiki poezji i publikowali powieści na łamach gazet.
Wysyłałam swoje wiersze do czasopism, ale nie chciano ich przyjmować lub w ogóle nie odpisywano. Doszłam ostatnio
  • 13
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Mantusabra
  • 20
@poorepsilon: Rób co kochasz i tyle, a porównywać się do wybranych przez los albo geniuszy to nie jest za rozsądne. Ja lubię rysować, wychodzi średnio, ale sprawia mi to frajdę, więc nie wiem po co mam przerywać.
  • Odpowiedz
B.....1
B.....1
  • 4
@poorepsilon: Dalem ci plusa w sumie. W zamian daj nam to opowiadanie co to go piszesz, to może ocenimy, bo być może jesteś dla siebie zbyt ostra. No i nie traktuj tego na początek, jako przyszłego głównego źródła dochodu.
Aha, i pamietaj - wszyscy wielcy artyści najpierw lądowali w rynsztoku, a później - już po śmierci - zdobywali sławę.
  • Odpowiedz
poorepsilon
  • 2
Wróciłam z godzinnego spaceru i fajnie, po skończeniu opowiadania Wiatronogi Lwa Tołstoja słucham sobie Jeść!! od Jerzego Bralczyka. Nie wiem czy opublikuję wpis o nim na bookmeter, ponieważ trochę się wstydzę czytać książki, które nie są powieściami lub podręcznikami. Dziwię się książkom z kategorii "popularnonaukowe" sama nazwa mnie odstrasza i sprawia, że nie chce mi się po nie sięgać. Książka Jeść to nauka o języku polskim, językoznawstwo i etymologia, ale ech, raczej
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
sorek
  • 4
@poorepsilon: lepiej kochać i stracić niż nigdy nie zaznać miłości.

Odnosi się też do przyjaźni (bo to i to to magia.. zresztą przyjaźń u greków to też miłość tylko używają innego słowa na to).

Tak więc nie widzę w tym nic złego, Celestia i reszta jest pewno już przyzwyczajona, że nic nie jest wieczne i trzeba się z tym pogodzić bo to część życia i cieszyć się z chwil które
  • Odpowiedz
moll
  • 1
@poorepsilon: mi akurat bardzo podobały się "Małe zbrodnie małżeńskie", to jedna z moich ulubionych książek.

"Przypadek Adolfa H." jest świetny, bardzo fajnie pociągnięta alternatywna historia
  • Odpowiedz
poorepsilon
  • 1
Stefan Zweig „List od nieznajomej"
Ocena: 3/3, gdzie 1 – nie polecam, 2 – OK, 3 – polecam gorąco.
JEJKU, cudowne są te opowiadania Zweiga.
#ilenatrzy
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Osiągnięcia