poorepsilon
  • 3
– Czy pan pisze? – zapytała Olga.
– A cóż ja mam pisać? – odpowiedział Obłomow.
– A niech będzie, że nic – rzekła Olga. – Ależ przecież czytać musi pan dużo, pan musi być bardzo wykształcony.
– Nie bardzo – powiedział Obłomow – ja nie jestem ani bardzo wykształcony, ani bardzo niewykształcony; taki sobie pomiędzy. Nie jestem księżycem, ale nie jestem i słońcem. Jestem tylko takim zwyczajnym człowiekiem, który żyje, jakby
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
poorepsilon
  • 2
Autor nieznany „Księga Hioba"
Ocena: 1/3, gdzie 1 – nie polecam, 2 – OK, 3 – polecam gorąco.
Nie potrafię docenić tego dzieła i jednocześnie dziwię się, że jest na liście 100 najsłynniejszych książek według Norweskiego Klubu Książki. Za co została tam dodana, co ma reprezentować.
#ilenatrzy
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
poorepsilon
  • 0
@pod_sloncem_szatana: Wiem, że książka jest określana jako pozycja dla młodzieży, ale ja słuchałam jej, bo znajduje się na liście 100 najsłynniejszych książek według Norweskiego Klubu Książki i nie do końca rozumiem co ona tam robi. Jest w porządku, ale wiele dużo lepszych książek nie znalazło na liście miejsca.
Jeśli literaturą młodzieżową określa się to co napisał np. Juliusz Verne to jest ku temu powód. W podróży do Wnętrza Ziemi była
  • Odpowiedz
pod_sloncem_szatana
  • 2
Obraz pogoni za niebezpiecznym wielorybem może rozpalać wyobraźnię młodych ludzi, możliwe więc, że niektórzy księgarze i dystrybutorzy próbują to wykorzystać poprzez przypisanie „Moby Dicka” z premedytacją do literatury młodzieżowej, mimo że nie ma z nią kompletnie nic wspólnego. A i ci, którzy nastawiają się na powieść przygodową w typie utworów Juliusza Verne'a, też mogą przeżyć rozczarowanie, wszakże warstwa przygodowa jest tu ledwie naskórkowa. „Moby Dick” to powieść metafizyczna epoki tzw. czarnego romantyzmu
  • Odpowiedz
wfyokyga
  • 5
@poorepsilon Generalnie to my jesteśmy zwierzętami tylko bardziej inteligentnymi od innych z naszej planety xD Mamy pełno zwierzęcych zachowań, mowa ciała, walka o dominację w stadzie.
  • Odpowiedz
poorepsilon
  • 1
Boję się zasnąć. Wczoraj miałam bardzo dziwny sen, śniła mi się moja mama, była naga, z głowy leciały jej stróżki krwi i miała rany o owalnym kształcie, które pokrywały dużą część jej ciała. Rany te były bardzo dziwne, nie lala się z nich krew, ale była to jakby dziura w skórze dosięgająca tkanek i mięśni. Pamiętam, że zaprowadziłam mamę do łazienki by umyć ją w wannie, ale gdy szorowałam jej ciało, gąbka
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
poorepsilon
  • 0
Podoba mi się ta rosyjska arystokracja. Chciałoby się mieć wieś z przynajmniej dwustoma duszami, tytuł szlachecki i przyjemne mieszkanko w Petersburgu lub Moskwie. Ale, wiedząc jak mało osób może być wyższą klasą społeczną, pewnie zdarzyłoby mi się być chłopką. I gdybym to ja nie umarła rodząc się, zostałabym zmuszona do małżeństwa z chłopem, który by pił, mnie bil i gwałcił. Najprawdopodobniej dożyłabym czterdziestki, umarła w połogu, zatłuczona przez męża lub w wyniku
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
poorepsilon
  • 3
Jakiekolwiek dzieło literackie z gatunku belletrystyka to wgląd w kawałek życia istot ludzkich. Obserwujemy ich poczynania od punktu A do punktu B, ale przecież oni, postacie główne i poboczne urodzili się i umrą, a zdarza się, że powieść tego nie zawiera.
Co robił Rodion Raskolnikow zanim zapisał się na studia i co będzie robił gdy skończy się jego katorga? Nie wiem, a przecież on to przeżył i przeżyje, mimo że nie będzie
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
poorepsilon
  • 3
Czuję się źle, bo się starzeję. Z czasów młodości zostały tylko wspomnienia, które ranią.
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
poorepsilon
  • 0
Skończyłam czytać dzisiaj opowiadanie Jama Franza Kafki, okazało się, że jest niedokończone i w takiej formie zostało wydane. Zaczęło mnie zastanawiać, dlaczego niedokończone działa Franza Kafki zostały w ogóle upublicznione.
Proces, Zamek, Ameryka i teraz Jama, Kafka nigdy nie skończył tych prac, a mimo to i tak zostały one pokazane światu, dlaczego, biorąc pod uwagę, że autor nie życzył sobie opublikowania. Czy to jest fair wobec autora, by bez jego zgody wydawać
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Kremufka2137
  • 1
@poorepsilon: i w tej formie je przecież oceniamy. To czym mogły by być (lub nie być) nie wpływa nijak na ich obecną ocenę (no bo jak?). Zapadasz się we własne teoretyzowanie.
Jedyne sensowne pytanie o jakie się tutaj otarłeś to "Czy wydawanie dzieła niedokończonego i/lub wbrew woli autora jest poprawne moralnie" i odpowiedzi na to niestety nie potrafię Ci udzielić.
  • Odpowiedz
poorepsilon
  • 29
Od dziecka chciałam być pisarzem, autorem powieści i wierszy. W gimnazjum pisałam wątpliwej jakości wiersze i fanfiki. Po tym czasie okazjonalnie pisałam wiersze, ale doszłam do wniosku, że nie ma szans na zostanie wojownikiem pióra. Wszyscy wielcy poeci zaczęli odnosić sukcesy dość wcześnie; jako młode osoby wydawali tomiki poezji i publikowali powieści na łamach gazet.
Wysyłałam swoje wiersze do czasopism, ale nie chciano ich przyjmować lub w ogóle nie odpisywano. Doszłam ostatnio
  • 13
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Mantusabra
  • 20
@poorepsilon: Rób co kochasz i tyle, a porównywać się do wybranych przez los albo geniuszy to nie jest za rozsądne. Ja lubię rysować, wychodzi średnio, ale sprawia mi to frajdę, więc nie wiem po co mam przerywać.
  • Odpowiedz
B.....1
B.....1
  • 4
@poorepsilon: Dalem ci plusa w sumie. W zamian daj nam to opowiadanie co to go piszesz, to może ocenimy, bo być może jesteś dla siebie zbyt ostra. No i nie traktuj tego na początek, jako przyszłego głównego źródła dochodu.
Aha, i pamietaj - wszyscy wielcy artyści najpierw lądowali w rynsztoku, a później - już po śmierci - zdobywali sławę.
  • Odpowiedz
sorek
  • 4
@poorepsilon: lepiej kochać i stracić niż nigdy nie zaznać miłości.

Odnosi się też do przyjaźni (bo to i to to magia.. zresztą przyjaźń u greków to też miłość tylko używają innego słowa na to).

Tak więc nie widzę w tym nic złego, Celestia i reszta jest pewno już przyzwyczajona, że nic nie jest wieczne i trzeba się z tym pogodzić bo to część życia i cieszyć się z chwil które
  • Odpowiedz
moll
  • 1
@poorepsilon: mi akurat bardzo podobały się "Małe zbrodnie małżeńskie", to jedna z moich ulubionych książek.

"Przypadek Adolfa H." jest świetny, bardzo fajnie pociągnięta alternatywna historia
  • Odpowiedz

Osiągnięcia