- Żałuję, że zwyzywałem menedżerkę sklepu, wiesz, tę spasioną ropuchę. Szef mnie teraz wzywa.
- Ale co jej powiedziałeś?
- Tej purchawie?
- Tak.
- Że jest gruba.
- Cóż, musisz pójść do szefa - no i zjeść tę żabę.Pokaż całość

Ostatnio trafiam na książki, których fabuła kręci się wokół zbrodni, a w książkach tych nagminnie występują chorzy psychicznie bohaterowie.
Oczywiście cierpią oni na same fascynujące schorzenia - w rodzaju romantycznej depresji, schizofrenii bądź manii prowadzącej do okrutnych czynów.
Zazdroszczę autorom tych książek, bo sama potrafiłabym napisać chyba tylko o nerwicy natręctw.
To wyjątkowo głupie schorzenie.
Wyobraźcie sobie taki scenariusz:
Zaginęła Agnieszka Pyra.Pokaż całość

- Patrz, dzik! - kumpel woła, przerażony. Jesteśmy w czymś, co nazywa się "las", choć w 90% składa się z drzew, które - zamiast rosnąć, szumieć ładnie i strząsać kleszcze na głowy grzybiarzy - leżą pocięte w kawałki. Kawałki poukładane w symetryczne kubiki.
- To nie dzik, debilu. To pies, dog arlekin.
- Ma siedem lat - ktoś nagle odzywa się zza moich pleców, a ja podskakuję tak jak wtedy, gdy grałam w "Severance:Pokaż całość

- Sprzedała mi pani spleśniałe maliny! - krzyczy oburzona klientka.
- My zawsze mamy wszystko świeże! To pani je udusiła w siatce - właścicielka straganu na dowód zjada jedną malinę, i dodaje:
- Mmmm. Widzi pani? Mmm, mmm.
- I co mi tu pani mniamie? I wmawia, że niby maliny udusiłam?! Bo jak ja zaraz panią uduszę! - klientka grozi, ostentacyjnie rozgniatając klapkiem figę, która właśnie wypsnęła się z kartonu. - Świat byłby taki piękny,Pokaż całość