Dlaczego polski przemysł podniósł się najszybciej? Sądzę, że są trzy powody, a z nich dwa są trwałe. Mamy w gospodarce strukturalne przewagi, które powinny nam pomagać w nadchodzących kwartałach. Zobaczymy, czy uda się je wykorzystać.

Według NBP za dwa lata wielkość wytwarzanych w Polsce dochodów ma być już bardzo zbliżona do długookresowego trendu. Jest to scenariusz wskazujący na ograniczony uszczerbek wywołany przez epidemię w długookresowych trendach rozwojowych.

Przygotowałem podsumowanie danych o zgonach w ujęciu tygodniowym dla krajów Europy. Znajdują się tam m. in. porównania ścieżek zgonów w ostatnich latach i szacunki nadmiernej śmiertelności. Będę regularnie aktualizował tę stronę.

Było wiele liter alfabetu, które miały określać zachowanie gospodarki w czasie epidemii. Bardzo aktualna jest litera K oznaczająca, że niektóre sektory i spółki zyskują, a inne bardzo tracą. Kryzys dla jednych generuje szanse, a innych rozjeżdża walcem.

Rząd znów zaostrza restrykcje. Szpitale są tak przeciążone, że na tym etapie to nie jest kwestia wyboru. Czy uda się wyjść z lockdownu do początku grudnia, zgodnie z założeniami? Przykłady innych krajów sugerują, że jest to możliwe. Ale nie będzie łatwo.

Polski konsument w październiku wyraźnie zredukował wydatki na wyjścia do kawiarni i restauracji, a nawet na ubrania. Ale samochody i inne dobra trwałego użytku kupował w tempie podobnym do poprzednich miesięcy.

Czechy jako jeden z pierwszych krajów wprowadziły jesienią twardy lockdown. Jak więc radzi sobie obecnie ich gospodarka i co z tego wynika dla Polski? Wniosek jest taki, że nawet w warunkach lockdownu przemysł działa na wysokich obrotach.

Wiele krajów staje obecnie przed bardzo trudnym wyborem – albo pozwolą na skokowy wzrost bezrobocia, albo będą trzymać bezrobocie nisko dzięki rosnącym wydatkom publicznym i zaryzykują wzrost inflacji.

Firmy w Polsce zgromadziły duże zapasy gotówkowe i pod względem płynności są lepiej przygotowane na jesień niż były na wiosnę. Firmy gromadzą gotówkę m. in. poprzez ograniczanie wydatków rozwojowych. To będzie ograniczało potencjał wzrostu gospodarczego.

Kraje europejskie szykują się do wprowadzenia twardych restrykcji. Główne pytanie jest teraz takie, czy uda się podążyć ścieżką Izraela i gwałtownie ograniczyć falę epidemii w ciągu ok. 3 tygodni, czy też będzie trwało to dłużej?

Z październikowych badań koniunktury w różnych krajach widać, że nastroje w firmach stopniowo zaczęły się pogarszać. Ale jest też błysk nadziei – poprawiająca się koniunktura w przemyśle niemieckim, wiedziona mocnym popytem w branży motoryzacyjnej.

Mamy znów w Polsce miękki lockdown. Można zadać sobie pytanie: ile jeszcze będzie tkwić w tym bagnie? W niepewności, w poczuciu braku bezpieczeństwa? W perspektywie miesiąca pewnie nie za wiele da się już zrobić, ale w perspektywie kilku miesięcy już tak.

Rosnąca skala restrykcji wprowadzanych w Polsce i Europie sprawia, że prognozę trzeba dostosować do nowych realiów. Ze względu na olbrzymią niepewność postanowiliśmy przedstawić aż trzy scenariusze.

Od minionego weekendu obowiązuje w Polsce miękki lockdown. W tym kontekście intrygujące jest pytanie, dlaczego na rynkach finansowych nie widać istotnego dostosowania do nowej rzeczywistości?

Dobra wiadomość jest taka, że w przeciwieństwie do wiosny więcej firm może przetrwać o własnych siłach. Gorsza jest taka, że jeżeli dojdzie do całkowitego lockdownu na dłużej niż parę tygodni, to bez kolejnego pompowania pieniądza się nie obejdzie.

Sytuacja epidemiczna w kraju zaczyna wywierać zauważalny wpływ na sytuację gospodarczą. Bazowa hipoteza jest taka, że szok gospodarczy tym razem będzie mniejszy–głównie ze względu na zdolność adaptacji gospodarstw domowych i firm. Reakcja gospodarki powinna być na poziomie 1/4-1/3 tego, co na wiosnę

Wrzesień i pierwsza połowa października były dla polskiego przemysłu doskonałe. Sektor ten przeszedł V-kształtne ożywienie, korzystając na ogólnoeuropejskim wzroście popytu na samochody, meble, AGD czy ubrania. Następne miesiące już tak dobre nie będą.

Kończą się okresy przestojów i przejściowych obniżek płac, ale wzrost wynagrodzeń jest nawet mocniejszy niż wynikałoby z samego przywracania płac do poziomów z wiosny. Rozjazd między spadającym PKB i rosnącymi płacami jest spektakularny.

Jest jeszcze miejsce w budżecie na kolejne programy pomocowe w trakcie drugiej fali epidemii COVID-19. Choć rząd ewidentnie sygnalizuje, że tych pieniędzy może być mniej niż w czasie pierwszego lockdownu.

Inflacja w Polsce spada znacznie wolniej od oczekiwań. Właściwie przestała spadać, mimo faktu, że gospodarka wciąż znajduje się w trudniej sytuacji. Powód? Stabilna inflacja to druga strona medalu niskiego bezrobocia.