Kochałam się w trzepaku. Podobnie jak osiem moich koleżanek z bandy. Cóż to za wyścigi były w wymyślaniu coraz bardziej skomplikowanych akrobacji... Nie przeszkadzał nawet gips na nodze, tylko trzeba było się przed mamą chować. A szóstka z wfu była jak pierdnięcie.
Z trzepakiem mam pamiątke do końca życia pod podstacią blizny na czole :) za dzieciaka graliśmy w podochody i gdy uciekałem przed kumplem, nie popatrzyłem do przodu i wbiegłem prosto na trzepak :P teraz moje czoło jest udekrorowane kilku cm blizna :]
Obok trzepaka był wysoki płot a za nim wielki pies ... jak wpadała piłka to jeden zostawał, reszta szła na druga stronę posesji drażnić psa a ten co zostawał przechodził przez płot zabrać piłkę :)) Kiedyś biliśmy się z bratem podczas trzepania dywanu i tata musiał lecieć do właścicieli posesji prosić żeby mu trzepaczkę oddali bo syn nierechcący wyrzucił przez ogrodzenie ;)
Akurat dziś miałam dzień wspomnień. I rzeczywiście całe dzieciństwo spędziło się na trzepaku, grało się w siatkę, nogę, zbijaka, w zasadzie to było centrum towarzyskie. Jak się z domu wychodziło, to nie mówiło się, że idzie się na dwór tylko 'idę na trzepak' :)
Pamiętacie może reklame jakiegoś niemieckiego środka do konserwacji stali? Zaczynała się od pralki spadającej na ziemie, potem wchodziła piosenka "stare żelastwo, stare żelastwo..". Kiedyś mój kolega spadł z trzepaka dokładnie jak ta pralka, aż kurz poszedł, toteż zaczęliśmy tą figurę akrobatyczną nazywać "stare żelastwo", taki swoisty mem, ale nikt nie chciał tego powtórzyć.
Nie mogłem znaleźć polskiej wersji. :( u nas ta piosenka brzmiała "Stare żelastwo, stare żelastwo do porządku doprowadzi! Farby Hammerite blablablabla..."
Komentarze (87)
najlepsze
Ech, dzieciństwo.
Nie mogłem znaleźć polskiej wersji. :( u nas ta piosenka brzmiała "Stare żelastwo, stare żelastwo do porządku doprowadzi! Farby Hammerite blablablabla..."