[kinson]

913 + 1 = 914

Tytuł: Ja, Klaudiusz
Autor: Robert Graves
Gatunek: powieść historyczna
Ocena: ★★★★★★★★★★
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 603
Książka, którą obiecywałem już sobie przeczytać chyba od kilkunastu lat - czyli od kiedy obejrzałem brytyjski serial pod tym samym tytułem.
Klaudiusz - jąkający się kulawy rzymski arystokrata opisuje historię swojego życia. Tworzy ją dla potomnych, więc nie oszczędza żadnych szczegółów z życia swojego i jego krwiożerczych krewnych. Powieść obejmuje okres od sprzed jego narodzin do zostania cesarzem Rzymu.

Mamy tutaj opisaną walkę o zdobycie władzy i jej utrzymanie przez kolejnych coraz bardziej krwawych i zdegenerowanych Cesarzy. Klaudiuszowi udaje się przeżyć tylko dlatego, że prawie wszyscy uważają go za nieszkodliwego kretyna. Od dzieciństwa zakopany jest w książkach i zostaje historykiem i poliglotą. Jest odpowiednikiem dzisiejszego intelektualisty zagubionego wśród okrucieństwa starożytnych.

Przeczytałem trochę recenzji i wielu czytelników odstraszył dosyć suchy styl - momentami mamy po kilka stron streszczeń co działo się z poszczególnymi członkami głównych rodów. Ludzie gubią się też wśród gąszczu podobnych imion. No co ja mogę powiedzieć - czytanie wymaga skupienia ( ͡° ͜ʖ ͡°). Zawsze można się poratować drzewami genealogicznymi na początku dzieła. Wszystko jest opisane z pierwszej osoby przez momentami niewiarygodnego narratora co też jest obecnie rzadkością - ale dla mnie to plus. Tak wygląda nasze życie - wiemy tylko to co sami przeżyliśmy lub nam przekazano w taki czy inny sposób. Pamięć zaciera prawdę a przekaz niekoniecznie musi być prawdziwy.
Także polecam wszystkim potrafiącym utrzymać skupienie i biorę się za drugi tom.

#bookmeter #czytajzwykopem #ksiazki #powieschistorycznabookmeter

[Sztywnesutkiszatana]

@kinson: muszę dodać do mojej kupki wstydu

[Lohengrin]

@kinson: zachęciłeś

[wacek_1984]

@kinson: no to teraz 2 część i lecisz, świetna jest ;D

[wsciekniety_waz]

@kinson: co oznacza " z pierwszej osoby przez momentami niewiarygodnego narratora"? Czy chodzi o to, że narrator/Klaudiusz przedstawia siebie w lepszym świetle usprawiedliwiając swoje czyny? Czy po czasie historycy odkryli, że jednak było inaczej niż wcześniej sądzili?

[kinson]

@wsciekniety_waz:
To jest pseudo-pamiętnik Klaudiusza. Sam autor wielokrotnie stwierdza, że będzie pisał tylko prawdę, ale wg mnie kluczem do zrozumienia tego że jednak momentami ściemnia jest jego dyskusja z dwoma historykami. Jeden z nich reprezentuje stanowisko że zawsze trzeba pisać prawdę a drugi, że można ją nagiąć jeśli posłuży to dobru wspólnemu. Jeśli np ukryje się fakt jakiegoś haniebnego zdarzenia. Klaudiusz bierze stronę tego od prawdy, ale nie potępia tego

[wsciekniety_waz]

@kinson: Oglądałem kiedyś serial i bardzo mi się spodobał. Książkę chyba sobie na razie odpuszczę ale w przyszłości kto wie :) Dzięki za szczegółowe wyjaśnienie.