Tkwiący w sercu samotności paradoks sprawia, że będąc przesadnie uzależnionymi od cudzego towarzystwa, stajemy się uciążliwi dla otoczenia. Zachowując się w nachalny sposób, roztaczamy wokół siebie toksyczne opary. Chociaż coraz mocniej dusimy się w samotności, inni duszą się przy nas. W jaki sposób możemy temu zapobiec? Podejmując próbę odpowiedzi na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do anime 'Stink Bomb' (1995) i kilku uwag Michela Montaigne'a.

Odnośnik do wpisu: W oparach samotności

---
NazywamPokaż całość

Chociaż 'Synekdocha, Nowy Jork' (2008) uchodzi za dzieło pesymistyczne, w rzeczywistości zakończenie filmu Charliego Kaufmana okazuje się budujące. W jaki sposób film na temat śmierci i cierpienia może kończyć się dobrze? Aby to pojąć, należy odwołać się do religii Wschodu.

Odnośnik do wpisu: Wyzwolenie Cadena Cotarda

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga 'Przemyślane Kadry', gdzie umieszczam krótkie wpisy, w których omawiam jeden filozoficzny wątek,Pokaż całość

Hej!

Jeżeli korzystacie z Legimi, możecie tam już czytać moją książkę w ramach abonamentu. Cena zakupu jest obecnie obniżona - promocja potrwa do 13 kwietnia.

Odnośnik do książki: Ogród na szczycie wulkanu

---Pokaż całość

Istnieje przekonanie, że etyka jest dziedziną filozofii, która skupia się wyłącznie na stosunku człowieka do innych. Co ciekawe, dotyczy ona również jego zobowiązań wobec samego siebie. Co musi się stać, aby zyskały one priorytetowe znaczenie? Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Sprawa Kramerów' (1979) i kilku uwag Fryderyka Nietzschego.

Odnośnik do wpisu: Perspektywa Joanny

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina.Pokaż całość

Hej, moja pierwsza książka już jest dostępna!

Ogród na szczycie wulkanu (Sceptyczne rozważania o szczęściu) to książka filozoficzna w popularnym wydaniu, która stanowi przeciwwagę dla przesadnie optymistycznych, naiwnych, coachingowych poradników na temat szczęścia.

W związku z tym, że już od dawna wzbudzały one moją irytację, postanowiłem podejść do sprawy inaczej: postawić pytanie o to, jak możemy być szczęśliwi, zdając sobie sprawę z niedoskonałości świata i egzystencji. Chociaż odnajdziecie w niej sporo gorzkich wniosków, wedługPokaż całość

Jeżeli umiemy wykorzystać swoje nerwice do realizacji jakiegoś zadania, stajemy się nieustępliwi i gotowi do poświęceń. Niczym Eren przemieniając się z człowieka w tytana, zyskujemy ogromną wydajność i systematyczność, która przyczynia się do odnoszenia kolejnych sukcesów. Czy jest to jednak stan, w którym warto dłużej tkwić?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu ponownie odwołałem się do serialu 'Atak Tytanów' i kilku cytatów z pism psychoanalityczki Karen Horney.

Odnośnik do wpisu: NerwicaPokaż całość

Wczoraj wpis poleciał z niedziałającym linkiem, więc wrzucam jeszcze raz:

Gdy myślimy o moralności, zwykle kojarzymy ją z moralnym postępowaniem. Wielu filozofów zwraca jednak uwagę, że konkretny czyn stanowi dopiero ostatnie ogniwo procesu moralnego, który rozpoczyna się znacznie wcześniej. Tym, co tkwi u jego podstaw, okazuje się samo spojrzenie na rzeczywistość. Aby szerzej omówić ten temat, ponowie odwołałem się do filmu 'Dogville' (2003) i kilku uwag G. W. F. Hegla.

Odnośnik do wpisu: ZmianyPokaż całość

Podobnie jak tereny zamieszkiwane przez ludzi w serialu 'Atak Tytanów', psychika neurotyka jest otoczona wysokim murem. Będąc przerażonym tym, co znajduje się na zewnątrz, wycofuje się on w głąb swej świadomości, chwytając się iluzji spokoju i bezpieczeństwa. W rzeczywistości żyje jednak w defensywnie, zaś jego doświadczenia przenika niepokój. W jaki sposób może zyskać od niego wytchnienie?

Odnośnik do wpisu: Lęki za murami ego

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie FilozofiiPokaż całość

Każdy zakochany przenika do wnętrza mydlanej bańki. Gdy codzienna rzeczywistość się załamuje, rysy wyobrażeń zostają pogrubione. Jest to jednak bańka, do przebicia której wystarczy drobne nakłucie. Niewłaściwie odczytany gest, metafora, która traci moc – chwila nieuwagi potrafi sprawić, że spojrzenie na rzeczywistość ponownie powszednieje.

Aby omówić te zależności, w tym tygodniu odwołałem się do krótkometrażowego, rumuńskiego filmu 'Krzywa Wieża w Pizie' (2019) oraz kilku uwag z 'Fragmentów dyskursu miłosnego' filozofa Rolanda Barthesa.

Odnośnik doPokaż całość

Nie ulega wątpliwości, że idea śmierci wiecznie wyślizguje nam się z rąk. Co istotne, w znacznej mierze nie rozumiemy nawet naszego niezrozumienia śmierci. Zastępując je protezą rozumienia, myślimy o niej jak o zwykłej przeprowadzce. Czy w zabobonnych wierzeniach mieszkańców mazurskiej wsi skrywa się jakaś prawda? Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'A czego tu się bać?' (2006) Małgorzaty Szumowskiej i dwóch aforyzmów François La Rochefoucaulda.

Odnośnik doPokaż całość

Ponieważ świat duchowy posiada symboliczny charakter, po przekroczeniu progu drzwi percepcji nigdy nie możemy mieć pewności, co prawdziwe, a co zmyślone. Czy doznania mistyczne pozwalają nam na odkrywanie wyższego wymiaru rzeczywistości, czy w ogóle nie opuszczamy w nich wnętrza swojego umysłu? Aby odpowiedzieć na to pytanie, odwołałem się do filmu Gwiezdne wrota (1994) i uwag pisarza Aldousa Huxley'a.

Odnośnik do wpisu: Wyprawa do świata ducha

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich wPokaż całość

Co stanowi najważniejszy element ludzkiego życia? Miłość, cierpienie, spełnienie, samotność, a może śmierć? W zależności od tego, jak na nią patrzymy, egzystencja przybiera zmienne kształty. To dlatego reżyser teatralny, który pragnie stworzyć sztukę metafizyczną, nie może nadać jej jednego tytułu.

Aby przyjrzeć się tej kwestii z bliska, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Synekdocha, Nowy Jork' i uwag filozofa Richarda Rorty'ego.

Odnośnik do wpisu: Synekdocha, Caden Cotard

---Pokaż całość

Chociaż kobiety chętnie powołują się na swoją słabość, delikatność i bezsilność, często okazuje się, że służy im to głównie do pośredniego egzekwowania swojej władzy. Z jakich metod korzystają manipulantki, które pragną dopasować postępowanie mężczyzny do swoich potrzeb? Aby je omówić, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Straszna kobieta' (2017) Christiana Tafdrupa.

Odnośnik do wpisu: Wachlarz manipulacji

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga 'PrzemyślanePokaż całość

Triumf emocji nad rozumem posiada mnóstwo romantycznego uroku. Chociaż często go krytykujemy, wewnętrznie mu przyklaskujemy. Warto jednak pamiętać, że burzycielska siła emocji potrafi zrodzić wiele zła. Co możemy zrobić, aby je opanować? Aby to omówić, w tym tygodniu odwołałem się do serialu 'Breaking Bad', a także uwag dwóch francuskich filozofów.

Odnośnik do wpisu: Obezwładniające uczucia

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga Przemyślane Kadry, gdziePokaż całość

Trudno zaprzeczyć, że przedmioty stanowią ważną część naszej rzeczywistości. Kreując wokół siebie odmienne światy, potrafią one wpływać na naszą autopercepcję, warunkować tożsamość, wyznaczać granice grupy społecznych i uczestniczyć w wielu działaniach. Do czego potrafią doprowadzić jeansy, które wpadną w ręce czterech przyjaciółek?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Stowarzyszenie Wędrujących Jeansów' (2005) i rozważań socjologa Bruno Latoura.

Odnośnik do wpisu: Jak działają jeansy?

---Pokaż całość

Chociaż wizja sukcesu, władzy i góry pieniędzy wiecznie nas kusi, wcielenie jej w życie może wymagać zapłacenia wysokiej ceny odpodmiotowienia. Czy wartość kariery potrafi zrównoważyć konsekwencje przekształcenia się w człowieka-funkcję? Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu Toni Erdmann (2016) i jednej uwagi Fryderyka Nietzschego.

Odnośnik do wpisu: Defunkcjonalizacja podmiotu

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga Przemyślane Kadry,Pokaż całość

Chociaż sądzimy, że fotografia pozwala nam na walkę z czasem, jest to wierna sojuszniczka przemijania. Pozornie utrwalając dawne wydarzenie, tak naprawdę utrwala ona zapadanie chwili w nicość. W rezultacie patrząc na zdjęcie, przywołujemy coś, co już nigdy nie wróci.

W tym tygodniu odwołałem się do tajskiego filmu '36' Nawapola Thamrongrattanarita (2012) oraz kilku uwag Rolanda Barthesa na temat filozoficznych aspektów fotografii. Zapraszam do czytania.

Odnośnik do wpisu: 36

---Pokaż całość

Gdybyście mieli ochotę dowiedzieć się czegoś więcej na temat moich zainteresowań filozoficznych, zachęcam do wysłuchania podcastu, w którym niedawno uczestniczyłem. Opowiadam w nim trochę o filozofii, niemieckim interpretacjonizmie, którego dotyczy moja praca doktorska, a także (w drugiej części) o blogu i filmach.

Odnośnik do podcastu: Pogawędnik filozoficzny #61

#filozofia #film #kino #kultura #podcast #przemyslanekadry

Chociaż losy osła Baltazara wiążą się z irracjonalnym cierpieniem, zwierzę przyjmuje wszystko takim, jakie jest. Jego doświadczenia skłaniają do namysłu, czy nie na tym polega istota religijności: obchodzeniu się bez wyższych znaczeń, bez celu i odkupienia.

W tym tygodniu odwołałem się do filmu Na los szczęścia, Baltazarze! (1966) Roberta Bressona i jednego aforyzmu filozofa François La Rochefoucaulda.

Odnośnik do wpisu: Sens cierpienia Baltazara

---Pokaż całość