Chociaż 'Synekdocha, Nowy Jork' (2008) uchodzi za dzieło pesymistyczne, w rzeczywistości zakończenie filmu Charliego Kaufmana okazuje się budujące. W jaki sposób film na temat śmierci i cierpienia może kończyć się dobrze? Aby to pojąć, należy odwołać się do religii Wschodu.

Odnośnik do wpisu: Wyzwolenie Cadena Cotarda

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga 'Przemyślane Kadry', gdzie umieszczam krótkie wpisy, w których omawiam jeden filozoficzny wątek,
przemyslane_kadry - Chociaż 'Synekdocha, Nowy Jork' (2008) uchodzi za dzieło pesymist...

źródło: comment_1648978177aV2cgzzAQmSnXTrcJKf8o2.jpg

Pobierz
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@przemyslane_kadry: Ciekawa recenzja. Znasz może film "Święta Góra"? Jeżeli nie to polecam, jeśli tak to ciekaw byłbym przeczytać, co o nim myślisz. Też jest o wyzwoleniu, choć raczej do życia niż do śmierci :)
  • Odpowiedz
@przemyslane_kadry: Z tego co zerknąłem na szybko, to więcej tam jest o innych filmach Jodorowsky'ego niż o "Świętej górze", ale jeszcze obejrzę dokładnie.
Ciekawy jestem też, czy znasz film "The Wall" Alana Parkera wg muzyki Pink Floyd. Dla mnie to najważniejszy film jaki kiedykolwiek zrobiono, który całkowicie zmienił moje postrzeganie świata - mówiąc językiem buddyjskim, podczas jego oglądania miałem pierwszy tzw. wgląd :). Ten film jest dla mnie filmem "absolutnym",
  • Odpowiedz
Istnieje przekonanie, że etyka jest dziedziną filozofii, która skupia się wyłącznie na stosunku człowieka do innych. Co ciekawe, dotyczy ona również jego zobowiązań wobec samego siebie. Co musi się stać, aby zyskały one priorytetowe znaczenie? Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Sprawa Kramerów' (1979) i kilku uwag Fryderyka Nietzschego.

Odnośnik do wpisu: Perspektywa Joanny

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina.
przemyslane_kadry - Istnieje przekonanie, że etyka jest dziedziną filozofii, która sk...

źródło: comment_1648372320OO4wArPNp0p9A5TWdPSbO7.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Hej, moja pierwsza książka już jest dostępna!

Ogród na szczycie wulkanu (Sceptyczne rozważania o szczęściu) to książka filozoficzna w popularnym wydaniu, która stanowi przeciwwagę dla przesadnie optymistycznych, naiwnych, coachingowych poradników na temat szczęścia.

W związku z tym, że już od dawna wzbudzały one moją irytację, postanowiłem podejść do sprawy inaczej: postawić pytanie o to, jak możemy być szczęśliwi, zdając sobie sprawę z niedoskonałości świata i egzystencji. Chociaż odnajdziecie w niej sporo gorzkich wniosków, według
przemyslanekadry - Hej, moja pierwsza książka już jest dostępna!

Ogród na szczycie...

źródło: comment_1647879789sjgSMJmyt8ligmfi9E0cWv.jpg

Pobierz
  • 8
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Jeżeli umiemy wykorzystać swoje nerwice do realizacji jakiegoś zadania, stajemy się nieustępliwi i gotowi do poświęceń. Niczym Eren przemieniając się z człowieka w tytana, zyskujemy ogromną wydajność i systematyczność, która przyczynia się do odnoszenia kolejnych sukcesów. Czy jest to jednak stan, w którym warto dłużej tkwić?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu ponownie odwołałem się do serialu 'Atak Tytanów' i kilku cytatów z pism psychoanalityczki Karen Horney.

Odnośnik do wpisu: Nerwica
przemyslane_kadry - Jeżeli umiemy wykorzystać swoje nerwice do realizacji jakiegoś za...

źródło: comment_1647769540jM0xJ4Jeq8KIcv67XdtrV0.jpg

Pobierz
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Wczoraj wpis poleciał z niedziałającym linkiem, więc wrzucam jeszcze raz:

Gdy myślimy o moralności, zwykle kojarzymy ją z moralnym postępowaniem. Wielu filozofów zwraca jednak uwagę, że konkretny czyn stanowi dopiero ostatnie ogniwo procesu moralnego, który rozpoczyna się znacznie wcześniej. Tym, co tkwi u jego podstaw, okazuje się samo spojrzenie na rzeczywistość. Aby szerzej omówić ten temat, ponowie odwołałem się do filmu 'Dogville' (2003) i kilku uwag G. W. F. Hegla.

Odnośnik do wpisu: Zmiany
przemyslane_kadry - Wczoraj wpis poleciał z niedziałającym linkiem, więc wrzucam jesz...

źródło: comment_1647274913PM0Ch8wkeou5IExz7m5QQE.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Podobnie jak tereny zamieszkiwane przez ludzi w serialu 'Atak Tytanów', psychika neurotyka jest otoczona wysokim murem. Będąc przerażonym tym, co znajduje się na zewnątrz, wycofuje się on w głąb swej świadomości, chwytając się iluzji spokoju i bezpieczeństwa. W rzeczywistości żyje jednak w defensywnie, zaś jego doświadczenia przenika niepokój. W jaki sposób może zyskać od niego wytchnienie?

Odnośnik do wpisu: Lęki za murami ego

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii
przemyslane_kadry - Podobnie jak tereny zamieszkiwane przez ludzi w serialu 'Atak Tyt...

źródło: comment_16465620619JeLrAoOTVR6a0yt1wPpEZ.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Każdy zakochany przenika do wnętrza mydlanej bańki. Gdy codzienna rzeczywistość się załamuje, rysy wyobrażeń zostają pogrubione. Jest to jednak bańka, do przebicia której wystarczy drobne nakłucie. Niewłaściwie odczytany gest, metafora, która traci moc – chwila nieuwagi potrafi sprawić, że spojrzenie na rzeczywistość ponownie powszednieje.

Aby omówić te zależności, w tym tygodniu odwołałem się do krótkometrażowego, rumuńskiego filmu 'Krzywa Wieża w Pizie' (2019) oraz kilku uwag z 'Fragmentów dyskursu miłosnego' filozofa Rolanda Barthesa.

Odnośnik do
przemyslane_kadry - Każdy zakochany przenika do wnętrza mydlanej bańki. Gdy codzienna...

źródło: comment_1645955158DdNoBxMjVrtgRsbRvdjSRE.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Nie ulega wątpliwości, że idea śmierci wiecznie wyślizguje nam się z rąk. Co istotne, w znacznej mierze nie rozumiemy nawet naszego niezrozumienia śmierci. Zastępując je protezą rozumienia, myślimy o niej jak o zwykłej przeprowadzce. Czy w zabobonnych wierzeniach mieszkańców mazurskiej wsi skrywa się jakaś prawda? Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'A czego tu się bać?' (2006) Małgorzaty Szumowskiej i dwóch aforyzmów François La Rochefoucaulda.

Odnośnik do
przemyslane_kadry - Nie ulega wątpliwości, że idea śmierci wiecznie wyślizguje nam si...

źródło: comment_16453494452OVQAZPb4zgPu7YMInMYru.jpg

Pobierz
  • 3
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Ponieważ świat duchowy posiada symboliczny charakter, po przekroczeniu progu drzwi percepcji nigdy nie możemy mieć pewności, co prawdziwe, a co zmyślone. Czy doznania mistyczne pozwalają nam na odkrywanie wyższego wymiaru rzeczywistości, czy w ogóle nie opuszczamy w nich wnętrza swojego umysłu? Aby odpowiedzieć na to pytanie, odwołałem się do filmu Gwiezdne wrota (1994) i uwag pisarza Aldousa Huxley'a.

Odnośnik do wpisu: Wyprawa do świata ducha

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w
przemyslanekadry - Ponieważ świat duchowy posiada symboliczny charakter, po przekrocz...

źródło: comment_1644137457qiCf4UW1otJvMmI8opTYff.jpg

Pobierz
  • 10
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@przemyslane_kadry: co za wpis, porusza bliskie mi tematy ( ͡° ͜ʖ ͡°) i bardzo dobry, ze znakomitą większością się zgadzam.
Ogólnie traktowałbym je jako coś bardziej rzeczywistego, jednocześnie odradzałbym poszukiwania ich. Później napiszę argumentację bo mi się mózg przegrzewa jak o tym myślę.
  • Odpowiedz
@przemyslane_kadry: Jasna sprawa, pisz po prostu kolejne tematy, nie ma co tego prowadzić w nieskończoność, musi w końcu być koniec.

Film Czekista to tytuł prawie, że nieznany i widząc ten wpis to miałem minę w stylu WTF, ktoś to oglądał.

Ale zgadzam się - na pewno nie powiedziałbym, że rozumiem Derridę. Z drugiej strony nie powiedziałbym tego samego również o Heideggerze, którego intensywnie studiowałem przez całe studia, o którym sporo
  • Odpowiedz
Co stanowi najważniejszy element ludzkiego życia? Miłość, cierpienie, spełnienie, samotność, a może śmierć? W zależności od tego, jak na nią patrzymy, egzystencja przybiera zmienne kształty. To dlatego reżyser teatralny, który pragnie stworzyć sztukę metafizyczną, nie może nadać jej jednego tytułu.

Aby przyjrzeć się tej kwestii z bliska, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Synekdocha, Nowy Jork' i uwag filozofa Richarda Rorty'ego.

Odnośnik do wpisu: Synekdocha, Caden Cotard

---
przemyslane_kadry - Co stanowi najważniejszy element ludzkiego życia? Miłość, cierpie...

źródło: comment_1643536159tIrYpFh5zBdoUWzha5b7DK.jpg

Pobierz
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@przemyslane_kadry: ale umieranie i śmierć można (choć oczywiście można też uznać to za tożsame) rozdzielić. Chodzi o ten moment kiedy już nas nie ma. Nastaje pustka. A np. miłość może nie spotkać każdego, ktoś może w wyniku różnych zdarzeń być sam, pytanie też czym jest miłość. W szerszej perspektywie to też miłość u bliskich czy nawet znajomych. Tak samo samotność. Ktoś może mieć rodzinę, znajomych a być samotny, a np.
  • Odpowiedz
Chociaż kobiety chętnie powołują się na swoją słabość, delikatność i bezsilność, często okazuje się, że służy im to głównie do pośredniego egzekwowania swojej władzy. Z jakich metod korzystają manipulantki, które pragną dopasować postępowanie mężczyzny do swoich potrzeb? Aby je omówić, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Straszna kobieta' (2017) Christiana Tafdrupa.

Odnośnik do wpisu: Wachlarz manipulacji

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga 'Przemyślane
przemyslane_kadry - Chociaż kobiety chętnie powołują się na swoją słabość, delikatnoś...

źródło: comment_1642927517Q2nIUy6FUsL1z4LueByy9D.jpg

Pobierz
  • 15
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Triumf emocji nad rozumem posiada mnóstwo romantycznego uroku. Chociaż często go krytykujemy, wewnętrznie mu przyklaskujemy. Warto jednak pamiętać, że burzycielska siła emocji potrafi zrodzić wiele zła. Co możemy zrobić, aby je opanować? Aby to omówić, w tym tygodniu odwołałem się do serialu 'Breaking Bad', a także uwag dwóch francuskich filozofów.

Odnośnik do wpisu: Obezwładniające uczucia

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga Przemyślane Kadry, gdzie
przemyslane_kadry - Triumf emocji nad rozumem posiada mnóstwo romantycznego uroku. Ch...

źródło: comment_1642329143P9SXTy9Cp5Bfk0vYXT6acD.jpg

Pobierz
  • 9
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@miszczu90: uciekł dopiero gdy wszystko się zesrało na maksa.

A fakt, masz rację z tym rakiem że nie przeminął całkiem bo w domku brał chemię. Ale miał na pewno sporą poprawe, i co podkreślam, pieniądze na leczenie. To tyle co mógł zapewnić przed śmiercią nie pchając ją w niebezpieczeństwo
  • Odpowiedz
Trudno zaprzeczyć, że przedmioty stanowią ważną część naszej rzeczywistości. Kreując wokół siebie odmienne światy, potrafią one wpływać na naszą autopercepcję, warunkować tożsamość, wyznaczać granice grupy społecznych i uczestniczyć w wielu działaniach. Do czego potrafią doprowadzić jeansy, które wpadną w ręce czterech przyjaciółek?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu 'Stowarzyszenie Wędrujących Jeansów' (2005) i rozważań socjologa Bruno Latoura.

Odnośnik do wpisu: Jak działają jeansy?

---
przemyslane_kadry - Trudno zaprzeczyć, że przedmioty stanowią ważną część naszej rzec...

źródło: comment_1641723386V90vwP5sw618GUENPB5vFb.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Chociaż wizja sukcesu, władzy i góry pieniędzy wiecznie nas kusi, wcielenie jej w życie może wymagać zapłacenia wysokiej ceny odpodmiotowienia. Czy wartość kariery potrafi zrównoważyć konsekwencje przekształcenia się w człowieka-funkcję? Aby odpowiedzieć na to pytanie, w tym tygodniu odwołałem się do filmu Toni Erdmann (2016) i jednej uwagi Fryderyka Nietzschego.

Odnośnik do wpisu: Defunkcjonalizacja podmiotu

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem absolwentem studiów doktoranckich w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga Przemyślane Kadry,
przemyslanekadry - Chociaż wizja sukcesu, władzy i góry pieniędzy wiecznie nas kusi, ...

źródło: comment_1641118838vDpMuXD7hC0HKKK8tAfieA.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Chociaż sądzimy, że fotografia pozwala nam na walkę z czasem, jest to wierna sojuszniczka przemijania. Pozornie utrwalając dawne wydarzenie, tak naprawdę utrwala ona zapadanie chwili w nicość. W rezultacie patrząc na zdjęcie, przywołujemy coś, co już nigdy nie wróci.

W tym tygodniu odwołałem się do tajskiego filmu '36' Nawapola Thamrongrattanarita (2012) oraz kilku uwag Rolanda Barthesa na temat filozoficznych aspektów fotografii. Zapraszam do czytania.

Odnośnik do wpisu: 36

---
przemyslane_kadry - Chociaż sądzimy, że fotografia pozwala nam na walkę z czasem, jes...

źródło: comment_1640509837JkU6NdjxkVZBeVy7cORz6B.jpg

Pobierz
  • 6
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@CzajkaRuchajka: Rozumiem. Pewnie w jakimś sensie możemy w ten sposób powrócić do przeszłości - ale bardziej symbolicznym. Ponownie pogrążyć się w danym doświadczeniu - chociaż teraz nie bezpośrednio, lecz za pośrednictwem wyobraźni, pamięci. Przy okazji przygotowywania tekstu skupiałem się trochę na czymś innym: na tym, że każda chwila jest unikalna, a fotografia wydobywa to na jaw. To znaczy, że nawet jeśli odtworzymy jakąś sytuację z przeszłości, ponownie odwiedzimy dane miejsce
  • Odpowiedz
Gdybyście mieli ochotę dowiedzieć się czegoś więcej na temat moich zainteresowań filozoficznych, zachęcam do wysłuchania podcastu, w którym niedawno uczestniczyłem. Opowiadam w nim trochę o filozofii, niemieckim interpretacjonizmie, którego dotyczy moja praca doktorska, a także (w drugiej części) o blogu i filmach.

Odnośnik do podcastu: Pogawędnik filozoficzny #61

#filozofia #film #kino #kultura #podcast #przemyslanekadry
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Chociaż losy osła Baltazara wiążą się z irracjonalnym cierpieniem, zwierzę przyjmuje wszystko takim, jakie jest. Jego doświadczenia skłaniają do namysłu, czy nie na tym polega istota religijności: obchodzeniu się bez wyższych znaczeń, bez celu i odkupienia.

W tym tygodniu odwołałem się do filmu Na los szczęścia, Baltazarze! (1966) Roberta Bressona i jednego aforyzmu filozofa François La Rochefoucaulda.

Odnośnik do wpisu: Sens cierpienia Baltazara

---
przemyslanekadry - Chociaż losy osła Baltazara wiążą się z irracjonalnym cierpieniem,...

źródło: comment_1639302052vqQsPUxVX3B7NxC78N4aua.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

W codziennym życiu często powołujemy się na chwilową utratę sprawczości, twierdząc, że poniosły nas emocję, zapomnieliśmy się, nie byliśmy w stanie postąpić inaczej. Gdzie przebiega granica tych usprawiedliwień? Aby odpowiedzieć na to pytanie, odwołałem się do filmu Pororoca (2017) Constantina Popescu [Uwaga, spoiler!] i jednej uwagi Immanuela Kanta.

Odnośnik do wpisu: Granice wolnej woli

---
Nazywam się Jakub Walicki, jestem doktorantem w Instytucie Filozofii i miłośnikiem kina. Prowadzę bloga Przemyślane Kadry, gdzie co tydzień
przemyslanekadry - W codziennym życiu często powołujemy się na chwilową utratę sprawc...

źródło: comment_1638091922o2Wpsq7vtOpCmxiq5qzMIk.jpg

Pobierz
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach