W 1792 r. Prusy znalazły się w nieszczęśliwej sytuacji. Wcześniej interweniowały w zrewoltowanej Francji, której armia podchodziła już pod Franfurt. Utratę ziem na zachodzie musiały czymś zrekompensować. Najlepsza do tego była Polska.

145 lat temu król Prus Wilhelm I przesłał Otto von Bismarckowi tzw. depeszę emską. Bismarck chciał odebrać Francji bogate regiony - Alzację i Lotaryngię. Miał do tego zaprawioną w bojach armię i pieniądze na prowadzenie wojny. Brakowało mu jednego: pretekstu.

Po prostu plakac sie chce

Kim byli Prusowie? Czy nadal żyją? Czy ktoś zna ich język? Wszystkiego dowiesz się z tekstu Piotrka Szatkoweskiego na Pokochaj Mazury.

Kim byli Prusowie i czym różnili się od Prusaków? Mało kto to rozróżnia a warto!

Czy wyspa na Zalewie Wiślanym naprawdę istniała? A jeśli tak to, czy znajdowała się na niej jakaś gocka, cymbryjska albo pruska cywilizacja?

Niemieckie podejście do patriotyzmu ;) Dnia 2 stycznia 1914 roku wypadła setna rocznica upadku napoleońskiego Gdańska. W związku z tą rocznicą, obchodzoną wówczas hucznie jako stulecie wyzwolenia miasta i jego powrotu do ojczyzny – Prus.

Feldmarszałek Helmuth Karl Bernard von Moltke objął dowództwo pruskiego sztabu generalnego w 1857, wtedy też zaczął wprowadzać oryginalną klasyfikację oficerów.

Już od 1868 roku niemieckie miasta zalała prawdziwa fala monumentów w hołdzie Bismarckowi, przyjmujących najróżniejsze formy (m.in. średniowiecznej wieży) i będących narzędziem nacjonalizmu.

Ofiarami wkroczenia Armii Czerwonej na ziemie polskie bardzo często byli cywile. Swoje domy w Prusach, na Pomorzu i Śląsku w panice opuściło kilka milionów ludzi. Wielu z nich tego nie przeżyło – na samym statku „Wilhelm Gustloff” zatonęło więcej osób niż na słynnym „Titanicu”.

Stefan Batory, obejmując rządy w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, miał idealną sytuację, aby raz na zawsze załatwić sprawę Prus Książęcych – problemu, który wyrósł na północno-wschodniej granicy państwa polskiego wraz z pojawieniem się Krzyżaków. Niestety sprawy potoczyły się zupełnie innym torem.

W okresie średniowiecza p--o było stałym elementem pożywienia, produktem pierwszej potrzeby dla wszystkich warstw społecznych. Był to wówczas trunek o małej zawartości alkoholu, często spożywany, także przez dzieci, w postaci polewki – zupy. Stanowiło bowiem p--o kaloryczną i treściwą potrawę.