Miałem towarzysza,
Gorszego nie znajdziesz w świecie!
Gdy bęben do walki wzywał,
Odsunął się chyłkiem ode mnie,
„Naprzód" nr. 308 z 17 października 1915 roku.
Korespondent „Kölnische Volkszeitung” donosi:
Właściciel hotelu Pollera, w którym stał Sztab Niemiecki wywiesił dwie Chorągwie Austriacką i Niemiecką. Wówczas Naczelny Generał, wezwawszy go, zapytał: Gdzie Polskie Chorągwie? Odtąd dzięki wstawieniu się Generała Niemieckiego Polskie Chorągwie powiewały obok tamtych.
Był on chłopomanem uważającym się już za białorusina pochodzenia Litewskiego. Ożenił się ze starszą od siebie o 19 lat Marią z Zawiszów-Kierżgajłłów Herbu Łabędź, która też uległa tej chłopomańskiej modzie i do końca swego życia (zmarła w 1945 roku) popierała
Wszyscy – podobnie jak ja – dobrze uświadomieni narodowo, czuli nienawiść do Niemców; byli wściekli, że muszą służyć w wojsku niemieckim i być na froncie. Bez tworzenia jakiejś specjalnej organizacji, zawarliśmy porozumienie wzajemnego pomagania sobie i szkodzenia Niemcom, gdzie i jak
W armii niemieckiej podczas I wojny światowej psy odegrały niezwykle ważną rolę logistyczną, sanitarną i bojową. Niemcy byli jednym z pionierów w zinstytucjonalizowanym wykorzystaniu czworonogów w wojsku.
W momencie wybuchu wojny w 1914 roku armia niemiecka dysponowała około 6 000 psów gotowych do służby (w dużej mierze zakupionych wcześniej w Wielkiej Brytanii). Do końca wojny liczba ta wzrosła do 30 000 psów.
Psy
