Po­ezja Jó­ze­fa Cze­cho­wi­cza ba­zu­je na dwóch opo­zy­cyj­nych, lecz zin­te­gro­wa­nych w ra­mach ca­ło­ści jego twór­czo­ści, nur­tach: sie­lan­ko­wo-ar­ka­dyj­skim i ka­ta­stro­ficz­nym.

Występowała jako po­et­ka mi­ło­ści, głów­nie w zna­cze­niu in­ten­syw­nych emo­cji i sta­nu za­ko­cha­nia. W swo­ich wierszach miłosnych two­rzy­ła uję­cia re­flek­syj­ne, a jed­no­cze­śnie utrzy­ma­ne w kon­wen­cji bez­po­śred­nio­ści, od­zwier­cie­dla­jąc i wła­sne związ­ki z męż­czy­zna­mi.