Do­brze zna­ne po­rów­na­nia ho­me­ryc­kie trud­no uznać za ru­ty­no­we czy sche­ma­tycz­ne. Są bar­dzo żywe i pla­stycz­ne, kre­ślą ob­ra­zy przy­ro­dy i oby­cza­jów, sta­no­wiąc cen­ne świa­dec­two, nie do prze­ce­nie­nia dla ar­che­olo­gii i an­tro­po­lo­gii kul­tu­ry.

No hej, świecie – to ja, twój Królik. W pierwszych słowach mego listu… to znaczy wiersza

"on (Adam Mickiewicz), który w improwizacji nie tylko mi przyznał to, co mi należy, ale jeszcze chwalił się w niej mówiąc, że Ty mu sama moje małe próbki dawno, dawno pokazywałaś, a on Tobie już wtenczas przepowiedział, że mnie wielka i świetna czeka przyszłość..."